Bernhard Pollack

Od lewej Siegfried Kalischer, Edward Flatau, Louis Jacobsohn-Lask, Bernhard Pollack. Około roku 1900 w Berlinie
Grób Bernharda Pollacka na Cmentarzu żydowskim w Berlinie-Weißensee

Bernhard Pollack (ur. 14 sierpnia 1865, zm. 3 marca 1928 w Berlinie) – niemiecki lekarz okulista i neuroanatom praktykujący w Berlinie, profesor okulistyki Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Berlinie, pianista.

Życiorys

Jego ojciec Jakob Pollack był kupcem w Berlinie, matka z domu Ledermann pochodziła ze Śląska. Miał dwóch starszych braci, Josepha i Paula. Siostra Clara (1857–1896) była matką Richarda Lichtheima. Druga siostra Betty zamężna Friedmann została zamordowana w Auschwitz.

Studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu i Uniwersytecie w Lipsku, w 1893 przedstawił dysertację doktorską poświęconą przerzutowym nowotworom płuc, przygotowaną pod kierunkiem Carla Weigerta. Po ukończeniu studiów osiadł w Berlinie. Tam pracował jako asystent w poliklinice Emanuela Mendla od 1898 do 1904 roku, w I Instytucie Anatomicznym u Wilhelma Waldeyera, w Instytucie Chorób Zakaźnych Roberta Kocha i w Klinice Ocznej Paula Silexa. W pracowni Mendla współpracował i zaprzyjaźnił się z polskim neurologiem Edwardem Flatauem, opisał jego metodę przecięć włókien w swojej książce. Publikował też prace z Maxem Bielschowskym. Na początku 1897 roku opublikował podręcznik Die Färbetechnik für das Nervensystem poświęcony zagadnieniu technik mikroskopowego barwienia preparatów neuroanatomicznych, przetłumaczony na angielski i francuski. W 1905 roku ukazało się trzecie wydanie książki w języku niemieckim.

W 1919 roku został profesorem okulistyki na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Zmarł w 1928 roku, pochowany jest na Cmentarzu żydowskim w Berlinie-Weißensee (kwatera H2). Jego ostatnia praca pojawiła się w Księdze pamiątkowej Edwarda Flataua w roku 1929.

Poza praktyką lekarską, Pollack był uznanym pianistą. Był uczniem Maurycego Moszkowskiego w Berlinie. Występował z Fritzem Kreislerem i ze skrzypkiem Josephem Szigetim. Do grona jego znajomych należeli Emil von Sauer, Moriz Rosenthal, Teresa Carreño, Józef Hofmann, Leopold Godowsky i Fannie Bloomfield-Zeisler. W 1911 roku był jednym z założycieli i pierwszym dyrygentem Orkiestry Lekarzy Berlińskich.

Był pierwszym mężem aktorki i sopranistki Fritzi Massary (1882–1969). Małżeństwo trwało krótko. W 1912 roku Pollack ożenił się po raz drugi, z baronówną Marie Elisabeth (Miky) Popper von Podhrágy (1887–1922), córką Bertholda Freiherr Popper von Podhrágy (1857–1929) i Kathariny Löwenstein; mieli jednego syna, Hannsa.

Wybrane prace

Przypisy

  1. 1 2 Lichtheim, Richard W: Neue Deutsche Biographie Bd. 14, S. 466
  2. ↑ Pollack B. Ueber metastatische Lungentumoren. Inauguraldissertation. Leipzig, 1893
  3. ↑ József Szigeti: With Strings Attached - Reminiscences and Reflections. A. A. Knopf, 1967
  4. ↑ Lazaros C. Triarhou, Bernhard Pollack (1865–1928), „Journal of Neurology”, 257 (9), 2010, s. 1585-1586, DOI: 10.1007/s00415-010-5564-x, PMID: 20393856.
  5. ↑ Lazaros C. Triarhou: The Berlin ophthalmologist Bernhard Pollack: Neurohistology scholar and devout musician. Corpus Callosum, 2011 ISBN 960-93-2639-0

Bibliografia