Bill Wyman

Bill Wyman
Ilustracja
Bill Wyman (1989)
Data i miejsce urodzenia

24 października 1936
Londyn, Anglia, Wielka Brytania

Instrumenty

gitara basowa

Gatunki

rock and roll, blues-rock, rock psychodeliczny

Zawód

muzyk

Aktywność

1960–1993, 1997–

Wydawnictwo

Velvel, Koch International, Rolling Stones Records

Zespoły
The Rolling Stones
Bill Wyman’s Rhythm Kings
The Cliftons
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

Bill Wyman, właściwie William George Perks (ur. 24 października 1936 w Londynie) – brytyjski muzyk rockowy, basista. Od grudnia 1962 do grudnia 1992 był basistą w zespole rockowym The Rolling Stones.

Życiorys

W wieku 10 lat rozpoczął 3-letnią naukę gry na fortepianie, potem sam uczył się gry na gitarze basowej. Przed przystąpieniem do zespołu Rolling Stones grał na gitarze basowej w kilku lokalnych zespołach.

Był trzykrotnie żonaty. 24 października 1959 poślubił Diane Cory, z którą miał syna Stephana Paula. Jednak w 1969 doszło do rozwodu. W 1984, kiedy Wyman miał 48 lat, związał się z wówczas 13-letnią Mandy Smith, którą poznał za kulisami jednej z gal rozdania nagród muzycznych. Przez dwa lata ich związek pozostał w ścisłej tajemnicy, ale kiedy informacja została podana do wiadomości publicznej, stała się największym skandalem show-biznesu dekady. Jej matka zaakceptowała ten związek. W 2010, w wywiadzie dla „Daily Mail”, Smith wyznała, że rozpoczęła stosunki seksualne z Wymanem, mając zaledwie 14 lat. 2 czerwca 1989 52-letni Wyman poślubił wtedy 18-letnią Smith. Na ich ślubie pojawili się m.in. Mick Jagger, Jerry Hall i Keith Richards. W 1991 rozwiedli się. 21 kwietnia 1993 ożenił się z Suzanne Accostą, z którą ma trzy córki: Katherine Noelle (ur. 1994), Jessicę Rose (ur. 1995) i Matildę May (ur. 1998).

Po odejściu z zespołu zaczął nagrywać solowe płyty oraz występować i nagrywać z Bill Wyman’s Rhythm Kings.

W 2012 wystąpił ponownie (po 20 latach) z The Rolling Stones na koncertach w The O2 Arena w Londynie w ramach trasy 50 & Counting z okazji pięćdziesięciolecia powstania zespołu.

Dyskografia

Wyman (1975)

albumy solowe

  • Monkey Grip (1974)
  • Stone Alone (1976)
  • Bill Wyman (1982)
  • Stuff (1992 – Japonia i Argentyna; 2000 – Wielka Brytania)
  • Back to Basics (2015)
  • Drive My Car (2024)

album wspólny

  • Willie & The Poor Boys (1985); Mickey Gee, Andy Fairweather-Low, Geraint Watkins i Charlie Watts

składanki

  • A Stone Alone: The Solo Anthology 1974–2002 (2002)

Bill Wyman’s Rhythm Kings

  • Struttin’ Our Stuff (1997)
  • Anyway the Wind Blows (1998)
  • Groovin' (2000)
  • Double Bill (2001)
  • Just for a Thrill (2004)

gościnnie

  • I Can Tell, John Hammond, Jr., 1967
  • The London Howlin’ Wolf Sessions, 1971
  • Manassas, 1972
  • Jamming with Edward!, 1972
  • Drinkin’ TNT And Smokin’ Dynamite, Junior Wells i Buddy Guy, 1977

single

  • „In Another Land” (1967)
  • „Monkey Grip Glue” (1974)
  • „White Lightnin'” (1974)
  • „A Quarter to Three” (1976)
  • „(Si, Si) Je suis un rock star” (1981)
  • „Visions” (1982)
  • „Come Back Suzanne” (1982)
  • „A New Fashion” (1982)
  • „Baby Please Don’t Go” (1985)
  • „What & How & If & When & Why” (2015)
  • „Drive My Car” (2024)

Wybrana filmografia

Rok Tytuł Rola Reżyser
1985 Willie and the Poor Boys Willie Eddie Arno, Markus Innocenti
1987 Zjeść bogatych (Eat the Rich) ofiara w toalecie Peter Richardson
2010 Stones in Exile (film dokumentalny) w roli samego siebie Stephen Kijak
2012 Crossfire Hurricane (film dokumentalny) Brett Morgen
2016 No Expectations the Murder of Brian Jones (film dokumentalny) Avalon Giuliano

Przypisy

  1. ↑ Bill Wyman w bazie Filmweb
  2. ↑ Bill Wyman w bazie IMDb (ang.)
  3. 1 2 Bill Wyman: The Rolling Stones. Wiedza i Życie. ISBN 83-7184-272-4.
  4. 1 2 Daniel Wyszogrocki: Satysfakcja. 30 lat the Rolling Stones. Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa 1993. ISBN 83-86365-63-3.
  5. 1 2 Bob Brunning: Blues. The British Connection, 1986. London: Helter Skelter, 2002. ISBN 1-900924-41-2. (ang.).
  6. 1 2 Dick Heckstall-Smith: The safest place in the world: A personal history of British Rhythm and blues, 2004. Clear Books, 2004. ISBN 0-7043-2696-5. (ang.).
  7. 1 2 James Hector: The Complete Guide to the Music of the Rolling Stones. Omnibus Pr, 1995. (ang.). ISBN 978-0711943032.
  8. 1 2 David Hinckley, Debra Rodman: The Rolling Stones: Black and White Blues, 1963. Turner Pub, 1995. ISBN 978-1570361500. (ang.).
  9. 1 2 Sean Egan: The Rough Guide to The Rolling Stones. Rough Guides, 2006. ISBN 978-1843537199. (ang.).
  10. ↑ Neil Sears, Jaya Narain (2013-03-31): Police ‘not interested’ in Wyman’s affair with 13-year-old Mandy Smith, who claims she slept with him when she was 14. Daily Mail. [dostęp 2017-03-30]. (ang.).
  11. 1 2 Rich Cohen, To tylko rock’n’roll. Zawsze The Rolling Stones, Adrian Stachowski (tłum.), Wydawnictwo Poznańskie, 2022, s. 357, ISBN 978-83-67324-66-3.
  12. ↑ Ken Kelley (2014-06-02): The Day Bill Wyman Married 18-Year-Old Mandy Smith. Ultimate Classic Rock. [dostęp 2017-03-30]. (ang.).
  13. ↑ Antonia Hoyle (2009-06-03): 'If it happened now, Bill would go to jail.’ Mandy Smith on the Rolling Stone who seduced her at the age of 13. Daily Mail. [dostęp 2017-03-30]. (ang.).
  14. ↑ Bill Wyman w bazie Notable Names Database (ang.)
  15. ↑ Bill Wyman and Rolling Stones reunite for 50th Anniversary Bill Wyman [online], billwyman.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  16. ↑ Willie and the Poor Boys (1985) w bazie IMDb (ang.)
  17. ↑ Zjeść bogatych (1987) w bazie Filmweb
  18. ↑ Eat the Rich (1987) w bazie IMDb (ang.)
  19. ↑ Stones in Exile (2010) w bazie IMDb (ang.)
  20. ↑ Crossfire Hurricane (2012) w bazie IMDb (ang.)
  21. ↑ No Expectations the Murder of Brian Jones (2016) w bazie IMDb (ang.)

Linki zewnętrzne