Bitwa o Kluczbork

Bitwa o Kluczbork
II wojna światowa, front wschodni, Operacja sandomiersko-śląska
Czas

20–21 stycznia 1945

Miejsce

Kluczbork

Terytorium

III Rzesza

Przyczyna

ofensywa Armii Czerwonej

Wynik

zwycięstwo żołnierzy Armii Czerwonej

Strony konfliktu
 ZSRR  III Rzesza
Dowódcy
gen. płk. Aleksiej Żadow
Siły
5 Gwardyjska Armia
Straty
zabici: 36 żołnierzy radzieckich
Położenie na mapie Polski w latach 1945–1951
Mapa konturowa Polski w latach 1945–1951, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Ziemia50°58′23″N 18°12′51″E/50,973056 18,214167

Bitwa o Kluczbork – starcie zbrojne mające miejsce od 20 stycznia do 21 stycznia 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, skutkujące zdobyciem Kluczborka i zakończeniem w mieście władzy reżimu III Rzeszy.

Przebieg działań bojowych

Kluczbork był ważnym punktem oporu, leżącym na piątej linii niemieckiej obrony zorganizowanej między Wisłą a Odrą. Aby wzmocnić jego wartość obronną zbudowano m.in. rów przeciwczołgowy i pas zapór inżynieryjnych. Do Kluczborka Armia Czerwona dotarła w wyniku operacji wiślańsko-odrzańskiej, która ruszyła 12 stycznia 1945 roku z linii rzeki Wisły. Natomiast w czasie operacji sandomiersko-śląskiej Armia Czerwona odbiła miasto z rąk Niemców.

Pierwsi na przedpola Kluczborka dotarli żołnierze z 32 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego dowodzonego przez gen. płk. Aleksandra Rodimcewa. W walkach miejskich wyróżnili się żołnierze z 95 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej dowodzonej przez gen. mjr. Andrieja Olejnikowa. Szeregowy Mikołaj Rigaczin z 287 Pułku Strzeleckiego powtórzył czyn Aleksandra Matrasowa, zasłaniając własnym ciałem otwór strzelniczy karabinu maszynowego. Za ten czyn został pośmiertnie odznaczony Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego. W czasie walk o Kluczbork, który został zdobyty 21 stycznia 1945 roku, poległo lub zmarło z ran 36 żołnierzy radzieckich.

Upamiętnienie

Po zakończeniu wojny na Placu Wolności w Kluczborku wzniesiono Pomnik Wdzięczności Armii Radzieckiej, tj. walczącym i poległym żołnierzon Armii Czerwonej w walkach o Kluczbork. Natomiast Tablicę pamiątkową umieszczono w miejscu śmierci szeregowego Mikołaja Rigaczina Bohatera Związku Radzieckiego.

Przypisy

Bibliografia