Bitwa pod Fidestem

Bitwa pod Fidestem
powstanie styczniowe
Ilustracja
Krzyże w miejscu bitwy
Czas

12 marca 1863

Miejsce

Fidest

Terytorium

Królestwo Kongresowe

Wynik

zwycięstwo Rosjan

Strony konfliktu
powstańcy styczniowi Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Józef Jankowski gen. major Nikołaj Toll
Siły
200 2 kompanie 400 żołnierzy
30 kozaków
Straty
Według strony rosyjskiej :
20 zabitych
14 jeńców
według strony rosyjskiej:
3 zabitych
4 rannych
Położenie na mapie Guberni Królestwa Polskiego (1904)
Mapa konturowa Guberni Królestwa Polskiego (1904), w centrum znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Ziemia52°33′34,0″N 21°30′27,9″E/52,559444 21,507750

Bitwa pod Fidestem – bitwa stoczona 12 marca 1863 roku podczas powstania styczniowego, w okolicach miejscowości Fidest w lasach Puszczy Kamienieckiej.

Przebieg bitwy

Dowódcą liczącego 200 żołnierzy oddziału powstańców walczącego pod Fidestem był podpułkownik Józef Jankowski pseudonim "Szydłowski". W okolicy operowały także oddziały Jana Matlińskiego pseudonim "Janko Sokół".

12 marca 1863 roku rosyjskie wojska dowodzone przez generała majora hrabiego Mikołaja Tolla zaatakowały w pobliżu Fidestu oddział powstańczy liczący 200 ludzi. Powstańcy, którzy wcześniej przemieszczali się w kierunku linii Kolei Petersbursko-Warszawskiej i uszkodzili infrastrukturę kolejową oraz linię telegraficzną, zostali zaskoczeni przez rosyjską kolumnę złożoną z dwóch kompanii piechoty i 30 kozaków. Starcie miało charakter pościgowy. Po ataku powstańcy wycofali się do okolicznych lasów i bagien w kierunku północnym, gdzie byli nadal ścigani przez wojska rosyjskie.

W wyniku walk i pościgu oddział powstańczy poniósł znaczne straty. Na drodze odnaleziono ciała około 20 poległych powstańców, a 14 uczestników starcia dostało się do niewoli. Wojska rosyjskie zdobyły tabor oddziału, w tym broń, zapasy prochu oraz około 30 koni. Straty rosyjskie wyniosły czterech rannych żołnierzy. Po zakończeniu potyczki żołnierze rosyjscy splądrowali leśniczówkę w Fideście, ciężko raniąc jej mieszkańców.

Upamiętnienie

Miejsce bitwy wskazał Zdzisław Augustynik, mieszkaniec wsi Skuszew. Informację tę przekazał na podstawie rodzinnej tradycji ustnej, według której jego dziadek, jadąc furmanką na targ w Jadowie, wskazywał krzyż powstańczy na skrzyżowaniu dróg jako miejsce, gdzie miała rozegrać się bitwa. W miejscu tym znajdują się obecnie dwa metalowe krzyże, wykonane w 1986 roku przez Mariana Końskiego, miejscowego kowala w Fideście. Odbywają się tam uroczystości związane z rocznicą wybuchu powstania styczniowego.

W 2018 roku Stowarzyszenie Historyczne PASJA przeprowadziło w tym rejonie badania poszukiwawcze. Inicjatorem przeprowadzonych prac badawczych był Paweł Kraszewski Społeczny Opiekun Zabytków w Powiecie Wyszkowskim. W ich wyniku odnaleziono przedmioty związane z wyposażeniem, umundurowaniem oraz bronią walczących stron.

Na starym cmentarzu w Kamieńczyku znajduje się zbiorowa mogiła powstańców poległych w bitwie. W 1927 roku w miejscu pochówku wzniesiono pomnik upamiętniający uczestników walk, w 2019 roku pomnik został odnowiony.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Zieliński Stanisław (1880–1936), Spis chronologiczny i alfabetyczny bitew i potyczek 1863-1864, „Biblioteka Instytutu Językoznawstwa UAM”, 1913 [dostęp 2026-05-30].
  2. ↑ Jan. Gościcki, 'Wspomnienia 1859–1864''. Łuków, polona.pl, 1928 [dostęp 2026-05-30].
  3. ↑ Zygmunt Red Zaborowski, Kurjer Warszawski. 1863, № 62 (17 marca) + dod., „Biblioteka Jagiellońska, 508 III czasop., 508 IV czasop.”, 17 marca 1863 [dostęp 2026-05-30].
  4. ↑ Adolf (1819-1873) Red Rudyński, Gazeta Lwowska. 1863, nr 64, „Biblioteka Jagiellońska, 501 V czasop.”, 19 marca 1863 [dostęp 2026-05-30].
  5. ↑ Śladami powstańców. Pochód Pamięci z Lucynowa pod Fidest [online], wdi24.pl, 19 stycznia 2026 [dostęp 2026-05-30].
  6. ↑ Było... nie minęło: Fidest – tropem powstańczej legendy - programy, Oglądaj na TVP VOD. [dostęp 2026-01-17].
  7. ↑ Pomnik w Kamieńczyku jak nowy [online], tubawyszkowa.pl [dostęp 2026-01-19].

Bibliografia