Bobryniec

Bobryniec
Бобринець
Ilustracja
Cerkiew św. Mikołaja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 kirowohradzki

Rejon

kropywnycki

Hromada

Bobryniec(inne języki)

Powierzchnia

18,13 km²

Wysokość

8 m n.p.m.

Populacja (2022)

 

• liczba ludności

10 396

Nr kierunkowy

+ 380 (0)5257

Kod pocztowy

27200

Położenie na mapie obwodu kirowohradzkiego
Mapa konturowa obwodu kirowohradzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Bobryniec”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bobryniec”
Ziemia48°03′28″N 32°09′29″E/48,057778 32,158056
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Strona internetowa

Bobryniec (ukr. Бобринець, Bobryneć) – miasto na Ukrainie w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie kropywnyckim, w siedziba hromady(inne języki).

Do 2020 roku siedziba władz dawnego rejonu bobrynieckiego.

Znajduje się tu stacja kolejowa(inne języki) położona na linii kolejowej Pomiczna(inne języki) – Dołynśka(inne języki).

Historia

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1767 roku.

W latach siedziba ujezdu borynieckiego(inne języki) 1828/1829–1865.

W XIX wieku nastąpiła industrializacja miasta. Pod koniec tegoż wieku działało tu 118 fabryk.

W XIX wieku leżał na terenie guberni chrsońskiej. Od 1923 roku siedziba okręgu(inne języki) jelizawetgradskiego(inne języki), w latach 1932–1939 w obwodzie odeskim, od 1939 roku w obwodzie kirowohradzkim.

Od czerwca 1930 roku osiedle typu miejskiego. W październiku 1938 roku uzyskał status miasta.

Podczas II wojny światowej Bobryniec był okupowany przez wojska niemieckie od 6 sierpnia 1941 r. do 16 marca 1944 r.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w styczniu 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 400 osób. W lutym 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali.

Demografia

W 1816 roku liczył 1910 mieszkańców.

W 1860 roku liczył 10194 mieszkańców.

W 1968 roku liczył 11,6 tys. mieszkańców.

W 1989 roku liczył 12 869 mieszkańców.

W 2013 roku liczył 10 991 mieszkańców.

W 2022 roku liczył 10 396 mieszkańców

Przypisy

  1. 1 2 Czyselnist` najawnoho nasełennia Ukrajiny na 1 sicznia 2022 (Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022) [online] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-01] (ukr.).
  2. ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata - Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej - Portal Gov.pl [online], Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, s. 297 [dostęp 2026-09-25].
  3. ↑ м. Бобринець - Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2026-09-25].
  4. ↑ Borynećka terytorialna hromada – Decentralizacija Бобринецька територіальна громада – Децентралізація) [online], decentralization.gov.ua [dostęp 2026-09-25].
  5. 1 2 Бобринец // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.146
  6. 1 2 3 Історія | bobrynec.org.ua [online], bobrynec.org.ua [dostęp 2026-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2014-05-28].
  7. 1 2 3 4 5 Інститут історії України НАН України [online], www.history.org.ua [dostęp 2026-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-07].
  8. 1 2 ІСТОРІЯ ФОРМУВАНННЯ КІРОВОГРАДСЬКОЇ ОБЛАСТІ [online], old.library.kr.ua [dostęp 2026-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-30] (ukr.).
  9. 1 2 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I - wynik wyszukiwania - DIR [online], dir.icm.edu.pl, s. 267 [dostęp 2026-09-25].
  10. 1 2 Історична довідка | Бобринецька міська територіальна громада [online], bobrynecka-gromada.gov.ua [dostęp 2026-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-18] (ukr.).
  11. ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1620.
  12. ↑ Бобринец // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 3. М., «Советская энциклопедия», 1970.
  13. ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  14. ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).

Linki zewnętrzne