Boruny

Boruny
Баруны
ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

oszmiański

Sielsowiet

Boruny

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

454

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Boruny”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Boruny”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Boruny”
54°19′01″N 26°08′18″E/54,316944 26,138333
Multimedia w Wikimedia Commons
Kościół w Borunach

Boruny (biał. Баруны) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, centrum sielsowietu boruńskiego.

Siedziba rzymskokatolickiej parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Borunach.

Historia

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego.

W czasach zaborów miasteczko w gminie Kucewicze, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyło 155 mieszkańców w 42 domach. W 1905 roku liczyło 229 mieszkańców, 294 dziesięcin.

W latach 1921–1945 miasteczko leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Kucewicze.

W 1931 w 43 domach zamieszkiwało 366 osób.

W 1928 roku dyrektor seminarium nauczycielskiego Władysław Luro został odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi za „zasługi przysposobienia wojskowego”.

Zabytki

 Osobny artykuł: Klasztor Bazylianów w Borunach.

Ludzie związani z miejscową szkołą

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 89.
  3. ↑ Boruny, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 330.
  4. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 33.
  6. ↑ Monitor Polski, „{{{czasopismo}}}” (148), Warszawa, 30 czerwca 1928, s. 1.
  7. ↑ Grzegorz Rąkowski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Warszawa: Burchard Edition, 1997, s. 24-25, ISBN 83-904446-9-0, OCLC 835719268.

Linki zewnętrzne