Boselaphini

	Boselaphini
	Knottnerus-Meyer, 1907
	; Przedstawiciel plemienia – samiec nilgau indyjskiego (Boselaphus tragocamelus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Rząd	parzystokopytne
Podrząd	przeżuwacze
Infrarząd	Pecora
Rodzina	wołowate
Podrodzina	bawoły
Plemię	Boselaphini
	Typ nomenklatoryczny
	Boselaphus de Blainville, 1816
Synonimy
	Tetracerocidae Brookes, 1828; Boselaphinae Knottnerus-Meyer, 1907; Tetracerotinae: Knottnerus-Meyer, 1907; Tragocerinæ Gregory & Mosenthal, 1910; Boselaphina: Pilgrim, 1939; Helicoportacina Pilgrim, 1939; Strepsiportacina Pilgrim, 1939; Tetracerina Pilgrim, 1939; Tragocerina: Pilgrim, 1939; Boselaphini: Simpson, 1945; Eotragini Viret, 1961; Tragoportacini Bibi, Bukhsianidze, A.W. Gentry, Geraads, Kostopoulos & Vrba, 2009;
Rodzaje
	20 rodzajów (w tym 18 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	20 rodzajów (w tym 18 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Boselaphini – plemię ssaków z podrodziny bawołów (Bovinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania

Plemię obejmuje gatunki występujące w stanie dzikim w południowej Azji (Pakistan, Indie i Nepal).

Morfologia

Długość ciała 90–210 cm, długość ogona 10–53 cm, wysokość w kłębie 55–140 cm; długość rogów 15–24 cm; masa ciała 15–288 kg.

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące występujące współcześnie rodzaje:

Boselaphus de Blainville, 1816 – nilgau – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Boselaphus tragocamelus (Pallas, 1766) – nilgau indyjski
Tetracerus Leach, 1825 – czykara – jedynym przedstawicielem jest Tetracerus quadricornis (de Blainville, 1816) – czykara dekańska

Opisano również rodzaje wymarłe:

Austroportax Kretzoi, 1941 – jedynym przedstawicielem był Austroportax latifrons (Sickenberg, 1929)
Duboisia Stremme, 1911
Elachistoceras H. Thomas, 1977 – jedynym przedstawicielem był Elachistoceras khauristanense H. Thomas, 1977
Eotragus Pilgrim, 1939
Helicoportax Pilgrim, 1937
Kipsigicerus H. Thomas, 1984 – jedynym przedstawicielem był Kipsigicerus labidotus (Gentry, 1970)
Miotragocerus Stromer, 1928
Pachyportax Pilgrim, 1937
Pliodorcas Kretzoi, 1975 – jedynym przedstawicielem był Pliodorcas splendens Kretzoi, 1975
Plioportax Korotkevich, 1975 – jedynym przedstawicielem był Plioportax ucrainica Korotkevich, 1975
Protragocerus Depéret, 1887
Ruticeros Pilgrim, 1939
Selenoportax Pilgrim, 1937
Sivaceros Pilgrim, 1937
Sivaportax Pilgrim, 1939 – jedynym przedstawicielem był Sivaportax dolabella Pilgrim, 1939
Sivoreas Pilgrim, 1939
Strepsiportax Pilgrim, 1939 – jedynym przedstawicielem był Strepsiportax gluten Pilgrim, 1937
Tragoportax Pilgrim, 1939

Uwagi

↑ Typ nomenklatoryczny: Tetraceros Brookes, 1828 (= Tetracerus É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier, 1824).
↑ Pisownia oryginalna, takson zdefiniowany jako podrodzina w obrębie Bovidae.
↑ Typ nomenklatoryczny: Tragocerus Gaudry, 1861 (= Tragoportax Pilgrim, 1937).
↑ Typ nomenklatoryczny: Helicoportax Pilgrim, 1937.
↑ Typ nomenklatoryczny: Strepsiportax Pilgrim, 1937
↑ Typ nomenklatoryczny: Tetracerus Hardwicke, 1825 (= Tetracerus É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier, 1824).
↑ Typ nomenklatoryczny: Eotragus Pilgrim, 1939.
↑ Typ nomenklatoryczny: Tragoportax Pilgrim, 1937.

Przypisy

↑ J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum of Joshua Brookes. Cz. 16. London: Richard Taylor, 1828, s. 64. (ang.).
1 2 T. Knottnerus-Meyer. Über das Tränenbein der Huftiere. Vergleichend-anatomischer Beitrag zur Systematik der rezenten Ungulata. „Archiv für Naturgeschichte”. 73 (1), s. 116, 1907. (niem.).
↑ W.K. Gregory & J.K. Mosenthal: Outline classification of the Mammalia recent and extinct. W: H.F. Osborn: The Age of Mammals in Europe, Asia and North America. New York: The Macmillan Company, 1910, s. 553. (ang.).
1 2 3 4 5 Pilgrim 1939 ↓, s. 23.
↑ G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 158, 1945. (ang.).
↑ J. Viret: Artiodactyla. W: Traite de Paleontologie. T. 6. Cz. 1. Paris: Masson et Cie, 1961, s. 1044. (fr.).
↑ F. Bibi, M. Bukhsianidze, A.W. Gentry, D. Geraads, D.S. Kostopoulos & E.S. Vrba. The fossil record and evolution of Bovidae: state of the field. „Palaeontologia Electronica”. 12 (3), s. 4, 2009. (ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 326. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
1 2 C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Cervidae (Deer). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 591–593. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 180, 181. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ M. Kretzoi. Szarmatakori antilop sopronból. „Földtani Közlöny”. 71 (7–12), s. 266, 1941. (węg.).
↑ H. Stremme: Die Säugetiere mit Ausnahme der Proboscidier. W: L. Selenka & M. Blanckenhorn (redaktorzy): Die Pithecanthropus-Schichten auf Java. Geologische und paläontologische Ergebnisse der Trinil-Expedition (1907 und 1908), ausgeführt mit Unterstützung der Akademischen Jubiläumsstiftung der Stadt Berlin und der Königlich bayerischen Akademi der Wissenschaften. Leipzig: Wilhelm Engelmann, 1911, s. 115. (niem.).
↑ H. Thomas. Un nouveau Bovide dans les couches a Hominoidea du Nagri (Siwaliks moyens, Miocene superieur), Plateau du Potwar, Pakistan; Elachistoceras khauristanensis gen. et sp. nov. (Bovidae, Artiodactyla, Mammalia). „Bulletin de la Société Géologique de France”. 7 série. XIX (2), s. 376, 1977. DOI: 10.2113/gssgfbull.S7-XIX.2.375. (fr.).
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 137.
↑ Pilgrim 1937 ↓, s. 746.
↑ H. Thomas. Les bovides ante-Hipparions des Siwaliks Inferieurs (Plateau du Potwar, Pakistan). „Mémoires de la Société Géologique de France”. Nouvelle série. 145, s. 46, 1984. (fr.).
↑ E. Stromer. Wirbeltiere im obermiocänen Flinz Münchens. „Abhandlungen der Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 32 (1), s. 36, 1928. (niem.).
↑ Pilgrim 1937 ↓, s. 766.
↑ M. Kretzoi. Fontosabb szórványleletek a Máfi gerinces gyűjteményében. „Magyar Állami Földtani Intézet Jelentése”. 1974, s. 401, 1975. (węg.).
↑ Е.Л. Короткевич. Новый род полорогих из среднего плиоцена Восточной Европы. „Вестник зоологии”. 1975 (5), s. 22, 1975. (ros.).
↑ Ch.J.J. Depéret. Sur la faune de Vertébrés miocènes de la Grive-Saint-Alban (Isère). „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. 104, s. 381, 1887. (fr.).
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 240.
↑ Pilgrim 1937 ↓, s. 737.
↑ Pilgrim 1937 ↓, s. 792.
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 163.
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 130.
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 756.
↑ Pilgrim 1939 ↓, s. 770.

Bibliografia

G.E. Pilgrim. The fossil Bovidae of India. „Memoirs of the Geological Survey of India, Palaeontologia Indica”. 26, s. 1–356, 1939. (ang.).
G.E. Pilgrim. Siwalik antelopes and oxen in the American Museum of Natural History. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 72 (7), s. 729–874, 1937. (ang.).

[1] Typ nomenklatoryczny: Tetraceros Brookes, 1828 (= Tetracerus É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier, 1824).

[3] Pisownia oryginalna, takson zdefiniowany jako podrodzina w obrębie Bovidae.

[5] Typ nomenklatoryczny: Tragocerus Gaudry, 1861 (= Tragoportax Pilgrim, 1937).

[8] Typ nomenklatoryczny: Helicoportax Pilgrim, 1937.

[9] Typ nomenklatoryczny: Strepsiportax Pilgrim, 1937

[10] Typ nomenklatoryczny: Tetracerus Hardwicke, 1825 (= Tetracerus É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier, 1824).

[12] Typ nomenklatoryczny: Eotragus Pilgrim, 1939.

[14] Typ nomenklatoryczny: Tragoportax Pilgrim, 1937.

[bro-2] J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum of Joshua Brookes. Cz. 16. London: Richard Taylor, 1828, s. 64. (ang.).

[mey-4] 1 2 T. Knottnerus-Meyer. Über das Tränenbein der Huftiere. Vergleichend-anatomischer Beitrag zur Systematik der rezenten Ungulata. „Archiv für Naturgeschichte”. 73 (1), s. 116, 1907. (niem.).

[gre&mos-6] W.K. Gregory & J.K. Mosenthal: Outline classification of the Mammalia recent and extinct. W: H.F. Osborn: The Age of Mammals in Europe, Asia and North America. New York: The Macmillan Company, 1910, s. 553. (ang.).

[CITEREFPilgrim193923-7] 1 2 3 4 5 Pilgrim 1939 ↓, s. 23.

[sim-11] G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 158, 1945. (ang.).

[vir-13] J. Viret: Artiodactyla. W: Traite de Paleontologie. T. 6. Cz. 1. Paris: Masson et Cie, 1961, s. 1044. (fr.).

[bibi&inni-15] F. Bibi, M. Bukhsianidze, A.W. Gentry, D. Geraads, D.S. Kostopoulos & E.S. Vrba. The fossil record and evolution of Bovidae: state of the field. „Palaeontologia Electronica”. 12 (3), s. 4, 2009. (ang.).

[Burgin&inni-16] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 326. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[Groves&inni-17] 1 2 C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Cervidae (Deer). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 591–593. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).

[mdd-18] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).

[Cichocki&inni-19] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 180, 181. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[kre1941-20] M. Kretzoi. Szarmatakori antilop sopronból. „Földtani Közlöny”. 71 (7–12), s. 266, 1941. (węg.).

[str-21] H. Stremme: Die Säugetiere mit Ausnahme der Proboscidier. W: L. Selenka & M. Blanckenhorn (redaktorzy): Die Pithecanthropus-Schichten auf Java. Geologische und paläontologische Ergebnisse der Trinil-Expedition (1907 und 1908), ausgeführt mit Unterstützung der Akademischen Jubiläumsstiftung der Stadt Berlin und der Königlich bayerischen Akademi der Wissenschaften. Leipzig: Wilhelm Engelmann, 1911, s. 115. (niem.).

[tho1977-22] H. Thomas. Un nouveau Bovide dans les couches a Hominoidea du Nagri (Siwaliks moyens, Miocene superieur), Plateau du Potwar, Pakistan; Elachistoceras khauristanensis gen. et sp. nov. (Bovidae, Artiodactyla, Mammalia). „Bulletin de la Société Géologique de France”. 7 série. XIX (2), s. 376, 1977. DOI: 10.2113/gssgfbull.S7-XIX.2.375. (fr.).

[CITEREFPilgrim1939137-23] Pilgrim 1939 ↓, s. 137.

[CITEREFPilgrim1937746-24] Pilgrim 1937 ↓, s. 746.

[tho1984-25] H. Thomas. Les bovides ante-Hipparions des Siwaliks Inferieurs (Plateau du Potwar, Pakistan). „Mémoires de la Société Géologique de France”. Nouvelle série. 145, s. 46, 1984. (fr.).

[stro-26] E. Stromer. Wirbeltiere im obermiocänen Flinz Münchens. „Abhandlungen der Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 32 (1), s. 36, 1928. (niem.).

[CITEREFPilgrim1937766-27] Pilgrim 1937 ↓, s. 766.

[kre1975-28] M. Kretzoi. Fontosabb szórványleletek a Máfi gerinces gyűjteményében. „Magyar Állami Földtani Intézet Jelentése”. 1974, s. 401, 1975. (węg.).

[kor-29] Е.Л. Короткевич. Новый род полорогих из среднего плиоцена Восточной Европы. „Вестник зоологии”. 1975 (5), s. 22, 1975. (ros.).

[dep-30] Ch.J.J. Depéret. Sur la faune de Vertébrés miocènes de la Grive-Saint-Alban (Isère). „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. 104, s. 381, 1887. (fr.).

[CITEREFPilgrim1939240-31] Pilgrim 1939 ↓, s. 240.

[CITEREFPilgrim1937737-32] Pilgrim 1937 ↓, s. 737.

[CITEREFPilgrim1937792-33] Pilgrim 1937 ↓, s. 792.

[CITEREFPilgrim1939163-34] Pilgrim 1939 ↓, s. 163.

[CITEREFPilgrim1939130-35] Pilgrim 1939 ↓, s. 130.

[CITEREFPilgrim1939756-36] Pilgrim 1939 ↓, s. 756.

[CITEREFPilgrim1939770-37] Pilgrim 1939 ↓, s. 770.