Okaz z Argentyny | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
MgFe3+(SO4)2(OH)·7H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, prążkowy, wydłużony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,14 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
pomarańczowoczerwona, pomarańczowa w odcieniach |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,522–1,577 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,055 pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do jasnobrązowego; Y = brązowy; Z = złocistożółty dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DC.25 |
Botryogen – minerał z grupy siarczanów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, prążkowym i wydłużonym. Występuje w skupieniach stalaktytowych, nerkowatych, botryoidalnych, sferolitycznych, kulistych oraz promienistych. Jest minerałem kruchym i przeświecającym do przezroczystego. Posiada żółtą rysę oraz szklisty połysk.
Powstaje w w wyniku przeobrażenia siarczków żelaza w klimacie suchym i występuje w strefach utleniania złóż porfirów miedzionośnych. Towarzyszą mu głównie copiapit, amarantyt, hohmannit, coquimbit, voltait, pickeringit, epsomit, gips, chalkantyt, halotrichit, parabutleryt, natrojarosyt, metahohmannit oraz butleryt. Spotykany w Argentynie, Australii, Austrii, Brazylii, Chile (Antofagasta), Chinach, we Francji, Niemczech, Grecji, na Węgrzech, Iranie, we Włoszech, Japonii, Jordanii, Nowej Zelandii, Pakistanie, Peru, na Słowacji, Hiszpanii (Andaluzja), Szwecji, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Ohio).