Boy George (2026) | |
| Imię i nazwisko |
George Alan O’Dowd |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 czerwca 1961 |
| Gatunki |
pop, reggae, electronica, dance, house |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1982 |
| Wydawnictwo | |
| Zespoły | |
| Culture Club | |
| Strona internetowa | |
Boy George, właśc. George Alan O’Dowd (ur. 14 czerwca 1961 w Londynie) – brytyjski piosenkarz i DJ irlandzkiego pochodzenia, wokalista zespołu Culture Club. Reprezentant San Marino (z Senhit) w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji (2026).
Największe sukcesy odnosił w pierwszej połowie lat 80. jako wokalista zespołu Culture Club, z którym wylansował przeboje „Do You Really Want to Hurt Me” (1982) i „Karma Chameleon” (1983). Od początku kariery w zespole szokował swoim niekonwencjonalnym wyglądem i stylem bycia.
Po zakończeniu współpracy z Culture Club rozpoczął solową karierę i w 1987 wydał debiutancki album pt. Sold, który osiągnął sukces komercyjny, podobnie jak pierwszy singiel z płyty – „Everything I Own”. W następnym roku wydał drugi solowy album, który jednak nie powtórzył sukcesu debiutu. W 1992 na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Gra pozorów nagrał piosenkę „The Crying Game”, która była jego pierwszym solowym hitem w USA. Trzy lata później wydał album pt. Cheapness and Beauty.
Na przełomie lat 1998 i 1999 razem z pozostałymi muzykami reaktywował zespół Culture Club. Wiosną 2010 wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która okazała się wielkim sukcesem wśród fanów, a w październiku wydał album pt. Ordinary Alien. W 2020 został jednym z jurorów programu The Voice Stage.
12 maja 2026, reprezentując (z Senhit) San Marino z utworem „Superstar”, uczestniczył w pierwszym półfinale 70. Konkursu Piosenki Eurowizji w Wiedniu, ale nie uzyskał awansu do finału.

Deklaruje się jako osoba homoseksualna. W latach 80. był związany z perkusistą Jonem Mossem, a większość wówczas napisanych przez niego piosenek opowiadała o ich burzliwym związku.
Wyznaje buddyzm.
W latach 80. uzależnił się od heroiny i kokainy. W 1986 został skazany za posiadanie heroiny, 7 października 2005 został aresztowany w Nowym Jorku i ponownie skazany za posiadanie narkotyków.
W 2007 sąd skazał go za odwołanie koncertu bez powodu[potrzebny przypis], w innym postępowaniu sądowym w 2007 został skazany za składanie fałszywych zeznań. W styczniu 2009 został skazany na 15 miesięcy więzienia za znęcanie się nad Audunem Carlsenem, norweskim pracownikiem agencji towarzyskiej.