Bremer (herb)

Bremer
Ilustracja
Herb Bremer
Typ herbu

szlachecki

Pierwsza wzmianka

1662 (nadanie)

Bremer – polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu

Opis historyczny

Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:

Na tarczy dwudzielnej I pole czerwone, w II zaś srebrnem pół koła młyńskiego czerwonego. Nad hełmem w koronie pięć piór strusich: pierwsze, trzecie i piąte – białe, drugie i czwarte — czerwone. Labry czerwone podbite srebrem.

Opis współczesny

Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy dwudzielnej w słup w jej lewym polu srebrnym pół czerwonego koła młyńskiego, prawe pole czerwone.

W klejnocie pięć piór strusich, skrajne srebrne, następne czerwone i środkowe srebrne.

Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.

Geneza

Herb Bremer jest indygenatem z 1662 roku, przyznanym Egidemu Bremerowi, Baronowi von Brytmar.

Herbowni

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bremer.

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Opis współczesny jest skonstruowany zgodnie z obecnymi zasadami heraldyki. Zobacz: Blazonowanie

Przypisy

  1. ↑ Bremer: dane Herbu [online], gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-04-04].
  2. 1 2 3 Juliusz Karol Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Gł. skł.: Bolcewicz, 1906 [dostęp 2021-04-03].
  3. ↑ Nazwiska [online], gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-04-04].

Bibliografia