Brett Gillespie

Brett Gillespie
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1988
Johannesburg

Wzrost

180 cm

Masa ciała

93 kg

Rugby union
Pozycja

środkowy ataku

Kariera juniorska
Lata Zespół
Ipswich Rangers Rugby Union Club
Kariera seniorska
Lata Zespół Wyst. (Pkt.)
2006–2008 UQ Rugby Football Club
2006 Queensland Reds (APC) 4 (0)
2007 Ballymore Tornadoes (ARC) 4 (0)
2009 Brothers Rugby Club 19 (?)
2010–2012 Toyota Verblitz 9 (5)
2012–2013 West Brisbane Bulldogs
2014– Hino Red Dolphins
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt.)
2005  Australia U-18 6 (10)
2006–2007  Australia U-19 10 (15)
  1. ↑ Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 2015-01-18.
  2. ↑ Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 2015-01-18.

Brett Gillespie (ur. 14 lutego 1988 w Johannesburgu) – urodzony w Południowej Afryce australijski rugbysta grający na pozycji środkowego ataku, mistrz świata U-19 z 2006 roku.

Kariera klubowa

Urodzony w Johannesburgu zawodnik przeprowadził się do Australii w wieku ośmiu lat. Uczęszczał do Ipswich Grammar School, gdzie wraz z Danielem Linde występował w pierwszej drużynie, trenował także w Ipswich Rangers Rugby Union Club. W 2007 roku otrzymał sportowe wyróżnienie na University of Queensland.

Zadebiutował dla Queensland w 2006 roku w nieoficjalnym spotkaniu z japońskim klubem NEC Green Rockets, następnie już w barwach Reds wystąpił w trzech meczach zakończonej na finale kampanii Australian Provincial Championship, został też wybrany najlepszym juniorem w stanie. Pod koniec 2006 roku został przyjęty do Akademii Reds i spędził w niej trzy lata, występował także w zespole rezerw Reds. Pomiędzy sierpniem a październikiem 2007 roku zagrał w czterech spotkaniach zespołu Ballymore Tornadoes w jedynym rozegranym sezonie rozgrywek Australian Rugby Championship. W tym czasie na poziomie klubowym związany był z University of Queensland RFC. Przeszedł następnie do Brothers Rugby Club, dla którego rozegrał dziewiętnaście spotkań, w 2009 roku zwyciężając w rozgrywkach Queensland Premier Rugby.

Kolejny etap jego kariery miał miejsce w Japonii, gdzie w zespole Toyota Verblitz w dwóch sezonach zagrał w dziewięciu spotkaniach zdobywając jedno przyłożenie, występował też w turniejach rugby 7. Rzadko pojawiał się na boisku, w 2012 roku postanowił zatem odejść z klubu. W 2011 roku wyjechał z japońską kadrą A na serię spotkań do Nowej Zelandii.

Powróciwszy do Australii w sezonach 2012 i 2013 występował w drużynie West Brisbane Bulldogs – w pierwszym został wybrany najlepszym graczem formacji ataku, w drugim zaś najlepszym zawodnikiem zespołu. W 2013 roku pełnił rolę kapitana drużyny, otrzymał także Alec Evans Medal dla najlepszego zawodnika rozgrywek Queensland Premier Rugby. W czerwcu 2012 roku został wybrany do zespołu reprezentującego Brisbane na coroczny mecz z drużyną reszty stanu. W grudniu 2012 roku władze L’Aquila Rugby 1936 ogłosiły zakontraktowanie zawodnika, miesiąc później opublikowano informację, iż zawodnik nie przybędzie do Włoch.

W maju 2014 roku podpisał kontrakt z japońskim Hino Red Dolphins.

Kariera reprezentacyjna

Był stypendystą ogólnokrajowego programu Australian Institute of Sport. W stanowych barwach wraz z Davidem Pocockiem, Quade’em Cooperem i Willem Genią zajął w 2004 roku trzecie miejsce w mistrzostwach kraju U-16, podczas nich otrzymał dodatkowo wyróżnienie dla najlepszego gracza zespołu. Rok później zajął natomiast drugą lokatę w kategorii U-18.

Pociągnęło to za sobą powołanie do kadry Australian Schoolboys, dla której w roli wicekapitana wystąpił we wszystkich sześciu testmeczach rozegranych w roku 2005 – trzech w kraju i trzech podczas tournée po Wyspach Brytyjskich. Zagrał także w towarzyskich spotkaniach pierwszego zespołu. Otrzymał dodatkowo wyróżnienie dla najbardziej zespołowego gracza tej drużyny.

Reprezentował stan także w zespole U-19. W 2006 roku został zaś powołany do narodowej kadry U-19, która następnie zwyciężyła w rozegranych w Dubaju mistrzostwach świata w tej kategorii wiekowej. Zagrał wówczas jako podstawowy środkowy ataku we wszystkich pięciu spotkaniach zdobywając trzy przyłożenia. Na tym turnieju znalazł się również rok później i w roli kapitana wystąpił w podstawowym składzie we wszystkich pięciu spotkaniach. Australijczykom nie udało się jednak obronić tytułu, zdobyli natomiast brązowe medale.