Bromance

Sherlock Holmes i doktor Watson, postaci podawane jako przykład bromance’u

Bromance – bliska, emocjonalna, nieseksualna relacja pomiędzy dwoma lub więcej mężczyznami, głębsza i bardziej intymna niż friendship (przyjaźń). Rosnąca popularność tego konceptu na początku XXI wieku postrzegana jest jako odzwierciedlenie zachodzących w społeczeństwie zmian, przede wszystkim zwiększonej otwartości na kwestie tożsamości płciowej i seksualności.

Słowo „bromance” jest zbitką wyrazową utworzoną od słów bro i romance, oznaczających „brachola” i „romans”. Za twórcę terminu uważa się Dave’a Carniego, redaktora magazynu skateboardingowego „Big Brother”, który użył go w 1999 roku do określenia relacji, jakie zawiązują się pomiędzy długo przebywającymi ze sobą skate’ami. Termin na szerszą skalę został zauważony dopiero około 2005 roku, kiedy zaczęto używać go w przemyśle filmowym.

Przykładem bromance’u jest relacja Matta Damona i Bena Afflecka, opisywana jako „prawdopodobnie najbardziej pionierski bromance w historii show-biznesu”, która doprowadziła nawet do powstania offbrodwayowskiej sztuki Matt and Ben. W kulturze popularnej jako przykłady bromance’ów wymienia się m.in. Froda Bagginsa i Samwise’a Gamgee, Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka z filmowej adaptacji Władcy pierścieni, jak również Sherlocka Holmesa i doktora Watsona.

Chociaż termin odnosi się przede wszystkim do bliskiej relacji między osobami heteroseksualnymi, bywa również odnoszony do przyjaźni mężczyzn homo- i heteroseksualnych, którzy nie utrzymują ze sobą kontaktów seksualnych. Przykładem takiego bromance’u są Ronnie Kroell i Ben DiChiara z amerykańskiej edycji programu Make Me a Supermodel czy aktorzy Chris Pine i Zachary Quinto.

Idea bromance’u była podstawą stworzenia reality show Bromance, stanowiącego spin off programu Wzgórza Hollywood, jest on również podstawą filmu Stary, kocham cię czy serialu Chłopiec poznaje świat.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Michael DeAngelis (redakcja): Reading the Bromance Homosocial Relationships in Film and Television. Detroit: Wayne State University Press, 2014. ISBN 978-0-8143-3898-8.
  2. 1 2 John Elder: A fine bromance. The Age, 2008-10-18. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
  3. 1 2 Patrick Strudwick: Sherlock Holmes: Boy story bromance. The Independent, 2013-12-17. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
  4. ↑ Elizabeth Chen. Caught in a Bad Bromance. „Texas Journal of Women and the Law”. 2 (21), s. 242–266. University of Texas Press.
  5. ↑ Tim Elliott: A grand bromance. [w:] The Age [on-line]. 2007-08-23. [dostęp 2008-10-28]. (ang.).
  6. ↑ San Filippo M. More than buddies. Wedding Crashers and the Bromance as Comedy of ReMarriage Equality. W: Millennial Masculinity: Men in Contemporary American Cinema. Pod red. Timothy’ego Shary’ego. Detroit: Wayne State University Press, 2013. ISBN 978-0-8143-3844-5.
  7. ↑ Mitsu Yaskua: 11 brands of ‘bromances’. [w:] dailypress.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-10-29]. (ang.).
  8. ↑ Ted Casablanca: Hollywood Bromances: From Leo+Kevin to Matt+Ben. [w:] eonline.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-12-14]. (ang.).
  9. ↑ Top 10 Movie Bromances. Time Magazine, 2009-03-20. [dostęp 2010-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-14)]. (ang.).
  10. ↑ Rowan Pelling: Sherlock Holmes and Dr Watson: a fine bromance. The Telegraph, 2012-01-03. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
  11. ↑ San Filippo M. Bromance is so passé. W: Sherlock Holmes for the 21st Century: Essays on New Adaptations. Pod red. Lynette Porter. Jefferson, N.C.: McFarland, 2012. ISBN 978-0-7864-6840-9.
  12. ↑ Josh Aterovis, Interview with Ronnie Kroell and Ben DiChiara, [w:] AfterElton.com [online], 6 kwietnia 2008 [dostęp 2008-10-28] [zarchiwizowane 2010-11-24] (ang.).
  13. ↑ Nate Burr: The Quinto and Pine Bromance Interview. [w:] Ponder Pop [on-line]. 2009-04-19. [dostęp 2010-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-04)]. (ang.).