Bruno Retailleau

Bruno Retailleau
Ilustracja
Bruno Retailleau (2024)
Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1960
Cholet

Minister spraw wewnętrznych Francji
Okres

od 21 września 2024
do 12 października 2025

Przynależność polityczna

Republikanie

Poprzednik

Gérald Darmanin

Następca

Laurent Nuñez

Odznaczenia
Order Przyjaźni (Armenia)
Multimedia w Wikimedia Commons

Bruno Retailleau (ur. 20 listopada 1960 w Cholet) – francuski polityk i samorządowiec, parlamentarzysta krajowy, od 2015 do 2017 prezydent regionu Kraj Loary, w latach 2024–2025 minister spraw wewnętrznych, od 2024 do 2025 minister stanu, od 2025 przewodniczący Republikanów.

Życiorys

Absolwent Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu. Był długoletnim współpracownikiem Philippe'a de Villiersa, pracował w założonych przez niego przedsiębiorstwach – parku tematycznym Puy du Fou, stacji radiowej Alouette i zajmującej się komunikacją szkole Sciencescom.

Od 1988 do 2015 był radnym departamentu Wandea. W 1994 objął zwolniony przez Philippe'a de Villiersa mandat posła do Zgromadzenia Narodowego X kadencji, który wykonywał do 1997. Również w 1994 dołączył do Ruchu dla Francji. W kadencji 1998–2004 był wiceprzewodniczącym rady regionalnej Kraju Loary, zaś od 2010 do 2015 sprawował urząd przewodniczącego rady generalnej departamentu Wandea. W 2004 został wybrany w skład francuskiego Senatu. W 2009 Bruno Retailleau miał dołączyć do centroprawicowego rządu François Fillona. Philippe de Villiers sprzeciwiał się tej nominacji, do której ostatecznie nie doszło. W wyniku konfliktu w 2010 Bruno Retailleau opuścił Ruch dla Francji. Dołączył następnie do Unii na rzecz Ruchu Ludowego, stając w 2012 na czele jej struktur departamentalnych w Wandei. W 2014 uzyskał senacką reelekcję, w tym samym roku został nowym przewodniczącym klubu senackiego UMP.

W grudniu 2015 jako kandydat centroprawicy (w tym powstałych na bazie UMP Republikanów) zwyciężył w drugiej turze wyborów na prezydenta regionu (przewodniczącego rady regionalnej) Kraj Loary. Zakończył pełnienie tej funkcji we wrześniu 2017 (po wprowadzeniu zakazu kumulacji mandatów zdecydował się na zachowanie miejsca w Senacie). Mandat senatora utrzymywał następnie w wyborach w 2020 i 2026. W 2022 ubiegał się o przywództwo w partii, w grudniu tegoż roku w drugiej turze pokonał go jednak Éric Ciotti.

W czerwcu 2024 (wraz z większością przywódców ugrupowania) sprzeciwił się promowanej przez lidera Republikanów współpracy wyborczej ze Zjednoczeniem Narodowym. We wrześniu 2024 objął urząd ministra spraw wewnętrznych w rządzie Michela Barniera. Pozostał na tej funkcji także w powołanym w grudniu tego samego roku gabinecie François Bayrou, został wówczas także ministrem stanu. W maju 2025 wybrano go na nowego przewodniczącego Republikanów; pokonał wówczas Laurenta Wauquieza z wynikiem ponad 74% głosów. W październiku 2025 utrzymał oba stanowiska rządowe, dołączając do rządu Sébastiena Lecornu. Zakończył urzędowanie wraz z całym gabinetem jeszcze w tym samym miesiącu.

W 2026 ogłosił, że będzie kandydował na urząd prezydenta Francji w wyborach w 2027.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Bruno Retailleau. linternaute.com. [dostęp 2016-01-01]. (fr.).
  2. 1 2 3 4 5 Bruno Retailleau, Chouan en avant. liberation.fr, 2 września 2015. [dostęp 2016-01-01]. (fr.).
  3. ↑ Bruno Retailleau na stronie Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji. [dostęp 2016-01-01]. (fr.).
  4. 1 2 Bruno Retailleau. senat.fr. [dostęp 2016-01-01]. (fr.).
  5. ↑ Elections régionales et des assemblées de Corse, Guyane et Martinique 2015. interieur.gouv.fr. [dostęp 2016-01-01]. (fr.).
  6. ↑ C'est officiel, Bruno Retailleau ne sera plus président de la région Pays de la Loire. 20minutes.fr, 8 września 2017. [dostęp 2017-10-14]. (fr.).
  7. ↑ Élections sénatoriales 2020: Les résultats. senat.fr. [dostęp 2020-09-27]. (fr.).
  8. ↑ Élections sénatoriales 2026: Les résultats. senat.fr. [dostęp 2026-09-27]. (fr.).
  9. ↑ Emmanuel Galiero, Marion Mourgue: Éric Ciotti remporte la présidence des Républicains. lefigaro.fr, 11 grudnia 2022. [dostęp 2025-05-19]. (fr.).
  10. ↑ Salomé Robles: Législatives: Bruno Retailleau estime qu'Éric Ciotti a été „dissous dans le bloc du Rassemblement national”. bfmtv.com, 19 czerwca 2024. [dostęp 2025-05-19]. (fr.).
  11. ↑ La composition du gouvernement de Michel Barnier. info.gouv.fr, 21 września 2024. [dostęp 2024-09-22]. (fr.).
  12. ↑ La composition du gouvernement de François Bayrou. info.gouv.fr, 23 grudnia 2024. [dostęp 2024-12-23]. (fr.).
  13. ↑ Interior minister Bruno Retailleau wins vote to lead the conservatives in France. france24.com, 18 maja 2025. [dostęp 2025-05-19]. (ang.).
  14. ↑ La composition du gouvernement de Sébastien Lecornu. info.gouv.fr, 5 października 2025. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  15. ↑ Elizabeth Pineau, Gabriel Stargardter: French conservative Bruno Retailleau to run for president in 2027. reuters.com, 12 lutego 2026. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  16. ↑ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ՀՐԱՄԱՆԱԳԻՐԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՊԱՐԳԵՎՆԵՐՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ. president.am, 16 kwietnia 2021. [dostęp 2026-08-11]. (orm.).