| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
prawnik |
Brunon Bernhard Openkowski (ur. 11 września 1887 w Nerwiku, Warmia; zm. 22 stycznia 1952 w Szczecinie) – radca prawny, publicysta, syndyk oraz działacz w Związku Polaków w Niemczech.
Urodził się w Nerwiku koło Olsztyna w rodzinie nauczyciela Wojciecha i Franciszki z domu Sadryn. Jego przodkowie wywodzili się ze szlachty polskiej. Ukończył renomowane gimnazjum o średniowiecznych tradycjach, założone w 1565 przez biskupa Hozjusza w Braniewie. Po uzyskaniu w nim w 1909 świadectwa dojrzałości, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne, również w Braniewie. Po jednym semestrze postanowił kontynuować naukę na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu. Studia kontynuował jednocześnie na dwóch kierunkach: na Wydziale Prawa oraz Wydziale Ekonomii Politycznej. Następnie odbywał praktykę w sądach w Królewcu i w Braniewie. W 1916 na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu w Würzburgu uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji Die Aufgaben des ländlichen Genossenschaftswesens in Preussen. Dysertacja została wydana drukiem. Ponownie, zgodnie z wymogami pruskiego Ministerstwa Sprawiedliwości, został skierowany na praktykę do sądu w Braniewie. Wkrótce musiał ją przerwać z powodu powołania do wojska w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do pracy w sądzie w Braniewie, w 1920 otrzymał nagle przeniesienie służbowe do Berlina. Prawdopodobnie niemieckie władze obawiały się obecności młodego, dobrze wykształconego polskiego prawnika na terenach objętych plebiscytem. W Berlinie Brunon Openkowski w 1924 rozpoczął aktywną działalność w polskim ruchu narodowym, rezygnując z lukratywnej dalszej kariery prawniczej w stolicy Niemiec. Do pracy w Związku Polaków w Niemczech wciągnął go do tego jego szkolny kolega z braniewskiego gimnazjum – Jan Baczewski, który tam aktywnie działał na rzecz polskiego ruchu narodowego.