Kryształ bytownitu z kopalni Dorado, Casas Grandes, Chihuahua, Meksyk (3,7 x 2 x 1,3 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
glinokrzemian wapnia i sodu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
6 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy, schodkowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,6–2,77 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biały, szary, żółtawy, bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, półszklisty |
| Współczynnik załamania |
1,563–1,583 |
| Inne |
dwójłomność: 0,010–0,011 dyspersja (optyka): silna |
Bytownit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów. Należy do grupy minerałów pospolitych. Nazwa pochodzi od miasta Bytown (dawna nazwa Ottawy) w Kanadzie, gdzie w 1835 roku, po raz pierwszy go opisano.
Jest mieszaniną (tworzy kryształy mieszane) dwóch innych minerałów:
Najczęściej tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, krótkosłupkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych. Często tworzy zbliźniaczenia – zazwyczaj kryształy wrosłe. Jest kruchy, przezroczysty.
Występuje w zasadowych skałach magmowych - gabrach, bazaltach, diabazach i skałach metamorficznych. Stanowi składnik meteorytów. Towarzyszą mu zwykle pirotyn, aktynolit i kwarc.
Miejsca występowania: