Pirotyn pochodzący z Trepčy (region Mitrowica) (4,8 x 4,1 x 3,4 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
FeS – siarczek żelaza |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4 |
| Przełam |
nierówny, półmuszlowy |
| Łupliwość |
wyraźna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, tabliczkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
4,58–4,65 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brązowomiedziowa ciemniejąca pod wpływem zmian powierzchniowych |
| Rysa |
czarnoszara |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: silna pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.CC.10 |
Pirotyn (piryt magnetyczny) – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim. Nazwa pochodzi od gr. pyrrhos = ognisty.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Występuje w skupienia zbitych i warstwowych. Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe o sześciobocznym przekroju. Jest kruchy, nieprzezroczysty, wykazuje silne właściwości magnetyczne. Często zawiera domieszki niklu, kobaltu, złota, platyny.
W złożach hydrotermalnych, metasomatycznych, kontaktowych oraz w złożach powstałych w wyniku wietrzenia. Spotykany w skałach magmowych: gabrach, norytach, bazaltach. Towarzyszą mu najczęściej chalkopiryt, kwarc, piryt, sfaleryt, kalcyt, galena, syderyt, arsenopiryt oraz dolomit.