Pirotyn

Pirotyn
Ilustracja
Pirotyn pochodzący z Trepčy (region Mitrowica) (4,8 x 4,1 x 3,4 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

FeS – siarczek żelaza

Twardość w skali Mohsa

3,5–4

Przełam

nierówny, półmuszlowy

Łupliwość

wyraźna

Pokrój kryształu

słupkowy, tabliczkowy

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Gęstość

4,58–4,65 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

brązowomiedziowa ciemniejąca pod wpływem zmian powierzchniowych

Rysa

czarnoszara

Połysk

metaliczny

Inne

anizotropia: silna pleochroizm: słaby

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.CC.10

Pirotyn (piryt magnetyczny) – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim. Nazwa pochodzi od gr. pyrrhos = ognisty.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Występuje w skupienia zbitych i warstwowych. Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe o sześciobocznym przekroju. Jest kruchy, nieprzezroczysty, wykazuje silne właściwości magnetyczne. Często zawiera domieszki niklu, kobaltu, złota, platyny.

Występowanie

W złożach hydrotermalnych, metasomatycznych, kontaktowych oraz w złożach powstałych w wyniku wietrzenia. Spotykany w skałach magmowych: gabrach, norytach, bazaltach. Towarzyszą mu najczęściej chalkopiryt, kwarc, piryt, sfaleryt, kalcyt, galena, syderyt, arsenopiryt oraz dolomit.

Miejsca występowania

Zastosowanie

  • do produkcji kwasu siarkowego,
  • źródło żelaza i siarki także: kobaltu, niklu, platyny, złota,
  • wydobywany w celu otrzymania pewnych metali, które zastępują żelazo w sieci krystalicznej,
  • ma znaczenie naukowe,
  • rzadki, poszukiwany kamień kolekcjonerski.

Zobacz też