C Sharp

C# 2.0

Rozszerzenia do języka C# zostały przedstawione przez Microsoft w roku 2005 wraz z prezentacją .NET Framework 2.0 oraz Visual Studio 2005.

Najważniejsze z rozszerzeń to:

• typy generyczne – typy te rozszerzają język C# o polimorfizm parametryczny.

Kopiec zaimplementowany przy pomocy szablonu klasy:

public class Kopiec<T>
{
      private T[] tablica;

      // konstruktor
      public Kopiec(T[] tablica) {...}

      // wstawianie nowego elementu do kopca
      public void Wstaw(T elem) {...}
}

• słowo kluczowe yield.

• typy częściowe – umożliwiają rozbicie klasy, struktury lub interfejsu do wielu plików źródłowych. Klasa częściowa wymaga użycia słowa kluczowego partial.

• metody anonimowe – pozwalają na tworzenie funkcji „w miejscu”. Funkcje takie umożliwiają związanie kodu funkcji bezpośrednio z instancją delegata. Oznacza to, że te funkcje nie mają nazwy i mogą być wywołane jedynie przez wywołanie delegata.

someButton.Click += delegate { MessageBox.Show("Wciśnięto przycisk"); };

• typy Nullable – to typ prosty, który łączy wartości swojego typu podstawowego z dodatkowym oznaczeniem braku wartości (null). Typy te są tworzone przez połączenie nazwy typu prostego ze znakiem ‘?’ np. int?, float?. Głównym zastosowaniem tych typów jest współpraca z bazami danych. Reprezentują one wartości uzyskane z bazy danych, uwzględniając możliwość nie istnienia danej wartości w bazie.

C# 3.0

• Słowa kluczowe "select, from, where" pozwalające na dostęp do SQL, XML, kolekcji i innych (Language integrated query (LINQ))
• Proste inicjowanie obiektów: Klient k = new Klient(); k.Imie="Jan"; staje się Klient k = new Klient() { Imie="Jan" };
• wyrażenia lambda: listOfFoo.Where(delegate(Foo x) { return x.size>10;}) staje się listOfFoo.Where(x => x.size>10);
• Typy domniemane: var x = "hello"; oznacza to samo, co string x = "hello";
• Typy anonimowe: var x = new { Imie = "Jan" }
• Automatycznie generowane właściwości: public static int Liczba { get; internal set; }
• Rozszerzanie typów – dodawanie nowych metod do istniejących klas bez potrzeby ich dziedziczenia.

C# 3.0 przedstawiono na PDC 2005. Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2008, a jego kompilator jest częścią platformy .NET Framework 3.5.

C# 4.0

• Obsługa języków dynamicznych dzięki słowu kluczowemu dynamic.
• Obsługa kontra- i kowariancji.
• Opcjonalne słowo kluczowe ref dla wywołań metod obiektów COM.
• Parametry opcjonalne i argumenty nazwane.

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2010, a jego kompilator jest częścią platformy .NET Framework 4.0.

C# 5.0

Nowe elementy języka:

• Słowa kluczowe await i async ułatwiające programowanie asynchroniczne.
• Nowy atrybut Caller Info umożliwiający uzyskanie szczegółowych informacji o wywołaniu metod.

C# 6.0

• Możliwość użycia słów kluczowych async/await w blokach catch/finally
• Nowa dyrektywa preprocesora nameof
• Null propagation(inne języki)
• Dodano filtry wyjątków w bloku catch
• Dodaną nowy sposób na formatowanie łańcuchów znaków - String Interpolation

C# 7.0

• Możliwość tworzenia funkcji lokalnych (definiowanych wewnątrz innych funkcji)
• Value Tuples

public (string name, int age) GetStudentInfo()
{
    return (name: "Annie", age: 25);
}

var (name, age) info = GetStudentInfo();

• ref return - zwracanie poprzez referencję (ma głównie wartość wydajnościową, np. przy dużych strukturach).

public class Score
{
    private int value = 5;
    
    public ref int Get()
    {
        return ref this.value;
    }
}

• ref locals
• pattern matching - umożliwia sprawdzanie, czy zmienna jest danego typu i, jeśli tak, przypisanie tej wartości do nowej zmiennej typu docelowego. Możliwe jest również dołączanie dodatkowych warunków za pomocą słowa kluczowego when

public static double ComputeArea_Version4(object shape)
{
    switch (shape)
    {
        case Square s when s.Side == 0:
        case Circle c when c.Radius == 0:
        case Triangle t when t.Base == 0 || t.Height == 0:
        case Rectangle r when r.Length == 0 || r.Height == 0:
            return 0;
    }
}

C# 7.1

• async Main
• Uproszczone korzystanie z default

private static int NewMethodWithArgs(int i = default, object o = default)
{
    return default;
}

• Uproszczone korzystanie z Value Tuples

int count = 5;
string label = "Colors used in the map";
var pair = (count, label); // zmienna pair będzie posiadać dwa elementy: pair.count oraz pair.label

C# 8.0

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2019, a jego kompilator jest częścią platformy .NET Core 3.x.

• Elementy członkowskie tylko do odczytu
• Domyślne metody interfejsu
• Ulepszenia dopasowania wzorca:
  • Przełączanie wyrażeń
  • Wzorce właściwości
  • Wzorce krotki
  • Wzorce pozycyjne
• Używanie deklaracji
• Statyczne funkcje lokalne
• Indeksy i zakresy

var zdanie = new string[]
{
                // indeks od początku   indeks od końca
    "Ala",      // 0                    ^7
    "ma",       // 1                    ^6
    "kota",     // 2                    ^5
    "a",        // 3                    ^4
    "kot",      // 4                    ^3
    "ma",       // 5                    ^2
    "Alę.",     // 6                    ^1
};              // 7 (lub words.Length) ^0

Console.WriteLine($"Ostatnie słowo w zdaniu to {zdanie[^1]}"); // program wypisze "Alę."

C# 9.0

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2019, a jego kompilator jest częścią platformy .NET 5.0.

• Wprowadzono typy rekordów

  public record Osoba
  {
      public string Imie { get; set; }
      public string Nazwisko { get; set; }
  };
  

  public record Osoba(string Imie, string Nazwisko);
  

• Niemutowalne właściwości w obiektach

  public class Osoba
  {
      public int Wiek { get; init; }
  }
  

• Instrukcje najwyższego poziomu
• Ulepszone dopasowanie do wzorca
• Wydajność i współdziałanie

C# 10.0

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2022, a jego kompilator jest częścią platformy .NET 6.0

• Wprowadzono global using, który umożliwia wszystkim plikom projektu dostęp do przestrzeni nazw określonych z tym dopiskiem.
• Wprowadzono deklarację przestrzeni nazw o zakresie pliku.
• Ulepszono wyrażenie lambda.
• Rekordy mogą mieć zapieczętowane ToString.
• Ciągi interpolowane jako stałe.

C# 11.0

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2022, a jego kompilator jest częścią platformy .NET 7

• Dodanie atrybutów generycznych
• Możliwość oznaczania właściwości i pól z użyciem modyfikatora required
• Nowe linie w interpolacjach ciągów znaków
• Aliasy dla IntPtr i UIntPtr
• Rozszerzony zakres nameof

C# 12.0

Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2022, a jego kompilator jest częścią platformy .NET 8

• Dodanie konstruktorów podstawowych

  public class Osoba(string imie)
  {
      public string Imie => imie;
  }
  

• Wyrażenia kolekcji

  int[] numbers = [1, 2, 3, 4];
  List<string> strings = [];
  

• Tablice wbudowane
• Aliasy dla dowolnych typów
• Przechwytywanie kodu
• Atrybut eksperymentalny

C# 13

C# 13 jest wspierany na platformie .NET 9

• Nowy typ i semantyka lock
• Typy ref struct mogą implementować interfejsy
• Właściwości i indeksery częściowe
• Autorzy bibliotek mogą teraz określać priorytety rozdzielczości przeciążeń, co pozwala na bardziej precyzyjne kontrolowanie, która wersja metody zostanie wywołana
• Modyfikator params może być używany z większą liczbą typów kolekcji, nie tylko z tablicami

C# 14

C# 14 jest wspierany na platformie .NET 10

• Nowa składnia elementów rozszerzających (extension members), umożliwiająca definiowanie właściwości rozszerzających oraz statycznych rozszerzeń dla typów:

  public static class Rozszerzenia
  {
      // Rozszerzenie typu (statyczne)
      extension (string)
      {
          public static bool IsString(object o) => o is string;
      }
  }
  

• Słowo kluczowe field, umożliwiające dostęp do automatycznie generowanego pola zapasowego (backing field) wewnątrz właściwości (zamiast jego własnoręcznego tworzenia):

  public string Message
  {
      get;
      set => field = value ?? throw new ArgumentNullException(nameof(value));
  }
  

• Przypisanie warunkowe null – operator ?. może być używany po lewej stronie przypisania (kod wykonuje się tylko, gdy obiekt nie jest nullem):

  klient?.Adres = "Kraków";
  

• Niejawne konwersje dla typów Span
• Generyczne nazwy w nameof (np. nameof(List<>) bez podawania typu generycznego)
• Modyfikatory w wyrażeniach lambda - możliwość dodawania modyfikatorów (np. ref, out) do parametrów lambdy bez określania ich typów
• Częściowe (partial) konstruktory i zdarzenia