Cakile edentula – gatunek rośliny jednorocznej, rzadko bylina, z rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Występuje na wybrzeżach północnoamerykańskich, jako gatunek zawleczony także w Japonii oraz w Australii. Rośnie w wąskim pasie wybrzeża w zróżnicowanych strefach klimatycznych – od warunków arktycznych po obszar południową Kalifornię, także na piaszczystych plażach Wielkich Jezior.
Skrętoległe o blaszce liściowej podłużnie owalnej lub łopatkowatej, na brzegu ząbkowanej lub nieco zatokowo wrębnej, lecz nigdy nie pierzasto podzielonej.
Zebrane są w gęste grona na końcach rozgałęzień pędu osiągające do 20 cm długości. Kwiaty i owoce wyrastają na szypułkach o długości 2–8 mm. Cztery działki kielicha osiągają 3,5–5 mm, płatki korony mają 5–10 mm długości. Płatki mają kolor od białego do jasnoliliowego.
Mięsista, 4- lub 8-groniasta i dwuczęściowa łuszczyna cylindryczna o długości od 12 do 29 mm i szerokości 3–9 mm.
Gatunki podobne
Spokrewniony i podobny gatunek europejski – rukwiel nadmorska różni się obecnością dwóch rożków w dolnej części owocu i zaokrągloną górną częścią owocu, liście są często silnie podzielone.
Systematyka
Rodzaj rukwiel najbliżej spokrewniony jest z rodzajem Erucaria. Zważywszy na rozmieszczenie gatunków rukwieli, rodzaj wyewoluował najprawdopodobniej już po zamknięciu Morza Tetydy w pliocenie. Rukwiel mogła należeć do jednych z pierwszych kolonizatorów brzegów morskich podczas ustępowania zlodowaceń.
Zmienność
W obrębie gatunku Cakile edentula wyodrębnia się dwa podgatunki różniących się budową owoców:
ssp. harperi (Small) Rodman – występuje na wybrzeżu atlantyckim w południowo-wschodniej części USA – od Karoliny Północnej po Florydę. Podgatunek ten ma owoc w górnej części ośmiogroniasty.
Nad Wielkimi Jeziorami Północnoamerykańskimi występuje odmiana lacustris Fernald, Rhodora. 24: 23. 1922 o owocach w górnej części czworobocznych.
Takson o cechach pośrednich między C. edentula i europejskim C. maritima występujący na Islandii oraz w arktycznej części Europy opisany został zarówno jako C. edentula ssp. islandica (Gand.) A. & D. Löve, jak i C. maritima ssp. islandica (Gand.) Hyl. ex Elven. Występuje na wybrzeżach Islandii, Wysp Owczych, północnej Norwegii i północno-zachodniej Rosji, po brzegi Morza Białego. Rośliny o cechach nawiązujących do tego taksonu (niemal całobrzegie liście, brak bocznych rożków na owocu) znajdowano także w północnej części Wysp Brytyjskich.
Biologia i ekologia
U tego gatunku stwierdzono możliwość rozpoznawania spokrewnionych roślin – w uprawie pojemnikowej rośliny rozbudowywały mniej konkurencyjny system korzeniowy w sąsiedztwie rodzeństwa.
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).