Calesynthemis

Calesynthemis
Carle, 1995
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

uskrzydlone

Rząd

ważki

Podrząd

ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina

Libelluloidea

Rodzina

Synthemistidae

Rodzaj

Calesynthemis

Typ nomenklatoryczny

Synthemis miranda Selys, 1871

Gatunki

7 gatunków – zobacz opis w tekście

Calesynthemis – rodzaj ważek z rodziny Synthemistidae.

Rozmieszczenie geograficzne

Do rodzaju należą gatunki występujące endemicznie na wyspie Nowa Kaledonia.

Systematyka

Rodzaj ten wprowadził w 1995 roku amerykański entomolog Frank Louis Carle. Zaliczył do niego siedem gatunków uprzednio zaliczanych do Synthemis: S. miranda, S. campioni, S. montaguei, S. serendipita, S. flexicauda, S. fenella i S. ariadne, zaś na gatunek typowy wyznaczył S. miranda. Dwa z tych gatunków (S. ariadne i S. fenella) zostały w 2024 roku wydzielone przez Flecka do nowego rodzaju Neocaledosynthemis. Obecnie do rodzaju Calesynthemis zaliczanych jest siedem gatunków.

Etymologia

Calesynthemis: Cale- – od Nowej Kaledonii – miejsca występowania gatunków z tego rodzaju; rodzaj Synthemis.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Paulson, D., Schorr, M., Abbott, J., Bota-Sierra, C., Deliry, C., Dijkstra, K.-D. & Lozano, F. (koordynatorzy), World Odonata List [online], OdonataCentral, University of Alabama, 2026 [dostęp 2026-03-20] (ang.).
  2. 1 2 3 4 F.L. Carle, Evolution, taxonomy, and biogeography of ancient Gondwanian libelluloides, with comments on anisopteroid evolution and phylogenetic systematics (Anisoptera: Libelluloidea), „Odonatologica”, 24 (4), 1995, s. 392 (ang.).
  3. ↑ wynik wyszukiwania: Synthemis. [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [on-line]. [dostęp 2026-03-20]. (ang.).
  4. ↑ Günther Fleck, A remarkable new synthemistid from New Caledonia (Odonata: Anisoptera: Synthemistidae s. str.). Taxonomic and phylogenetic note on New Caledonian Synthemistidae and erection of a new genus, „Zootaxa”, 5403 (3), 2024, s. 320–330, DOI: 10.11646/zootaxa.5403.3.2 (ang.).