Film został poddany cenzurze w Wielkiej Brytanii(inne języki) z powodu kontrowersyjnej sceny przedstawiającej powieszoną kobietę. Brytyjscy cenzorzy zażądali jej usunięcia, na co Themerson nie wyraził zgody. W rezultacie filmu nie można było wyświetlać w kinach publicznych.
Mimo to został dobrze przyjęty przez współczesnych brytyjskich krytyków; określano go jako „sensację w londyńskich kręgach filmowych” oraz jako „jedyny film eksperymentalny zrealizowany w Anglii podczas wojny”. Chociaż retorykę filmu uznawano za typową dla miejsca i czasu jego powstania, pozytywnie oceniano zestawienie obrazów z muzyką klasyczną oraz ogólny ton dzieła.
Celem filmu było ukazanie brytyjskiej publiczności terroru niemieckiej okupacji oraz krytyka jej bierności. Tytułowy „pan Smith” stanowił figurę przeciętnego Brytyjczyka. Poprzez zestawienie muzyki Bacha ze współczesną, zniekształconą niemiecką pieśnią nazistowską, dzieł kultury i dziecinnej typografii przypominającej komiks z obrazami zbrodni wojennych, film stawiał pytanie, jak naród o wysoko rozwiniętej kulturze, taki jak Niemcy, mógł dopuścić się barbarzyńskich okrucieństw. Ukazywał również niszczenie polskiej kultury przez Niemców. Część zastosowanych obrazów odwoływała się do polskiej martyrologii, w szczególności koncepcji Polski jako Chrystusa narodów.
Wykorzystanie niemieckich kronik filmowych opisywano jako wczesny przykład techniki found footage oraz satyrę na propagandę.
↑FabianF.SchmidtFabianF., Alexander OliverA.O.ZöllerAlexander OliverA.O., Atrocity Film, „Apparatus. Film, Media and Digital Cultures of Central and Eastern Europe” (12), 2021, DOI:10.17892/app.2021.00012.223, ISSN2365-7758(ang.).
