Camelini

	Camelini
	J.E. Gray, 1821
	; Przedstawiciel plemienia – wielbłąd domowy (Camelus bactrianus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Rząd	parzystokopytne
Podrząd	wielbłądokształtne
Rodzina	wielbłądowate
Podrodzina	Camelinae
Plemię	Camelini
	Typ nomenklatoryczny
	Camelus Linnaeus, 1758
Synonimy
	Camelinia Rafinesque, 1815; Camelina J.E. Gray, 1825; Camelida Haeckel, 1866; Cameloidea Cope, 1891; Camelinae Zittel, 1893; Cameli Winge, 1906; Procameli Winge, 1906\; Camelini Webb, 1965; Camelina J.A. Harrison, 1979; Megatylopina J.A. Harrison, 1979;
Gatunki
	7 rodzajów (w tym 6 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	7 rodzajów (w tym 6 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Camelini – plemię ssaków z podrodziny Camelinae w obrębie rodziny wielbłądowatych (Camelidae).

Zasięg występowania

Plemię obejmuje gatunki występujące w stanie dzikim w Azji.

Podział systematyczny

Do plemienia należy jeden występujący współcześnie rodzaj:

Camelus Linnaeus, 1758 – wielbłąd

Opisano również kilka rodzajów wymarłych:

Gigantocamelus E.H. Barbour & Schultz, 1939 – jedynym przedstawicielem był Gigantocamelus spatula (Cope, 1893)
Megacamelus Frick, 1929 – jedynym przedstawicielem był Megacamelus merriami (Frick, 1921)
Megatylopus Matthew & Cook, 1909
Paracamelus Schlosser, 1903
Procamelus Leidy, 1858
Titanotylopus Barbour & Schultz, 1934 – jedynym przedstawicielem był Titanotylopus nebraskensis Barbour & Schultz, 1934

Uwagi

↑ Typ nomenklatoryczny: †Procamelus Leidy, 1858.
↑ Typ nomenklatoryczny: †Megatylopus Matthew & Cook, 1909.

Przypisy

↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821. (ang.).
↑ C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 55. (fr.).
↑ J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).
↑ E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clviii. (niem.).
↑ E.D. Cope: Syllabus of Lectures on Geology and Paleontology. Cz. 3: Paleontology of the Vertebrata. Philadelphia: Ferris Brothers, 1891, s. 87, 89. (ang.).
↑ K.A. von Zittel: Handbuch der palaeontologie. Cz. 4. München: R. Oldenbourg, 1893, s. 364. (niem.).
1 2 H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 104, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).
↑ S.D. Webb. The osteology of Camelops. „Natural History Museum of Los Angeles County, Science Bulletin”. 1, s. 44, 1965. (ang.).
1 2 J.A. Harrison. Revision of the Camelinae (Artiodactyla, Tylopoda) and description of the new genus Alforjas. „University of Kansas Paleontological Contributions”. 95, s. 8, 1979. (ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 384. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-08]. (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ Tribe Camelini Gray 1821 (camel). Fossilworks. [dostęp 2021-05-13]. (ang.).
↑ E.H. Barbour & C.B. Schultz. A new giant camel, Gigantocamelus fricki, gen. et sp. nov. „Bulletin of the University of Nebraska State Museum”. 2 (2), s. 20, 1939. (ang.).
↑ Ch. Frick. Tertiary-Quaternary Explorations, 1928. „Natural History”. 29 (1), s. 107, 1929. (ang.).
↑ W.D. Matthew & H.J. Cook. A Pliocene fauna from western Nebraska. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 26 (27), s. 396, 1909. (ang.).
↑ M. Schlosser. Die fossilen Säugethiere Chinas nebst einer Odontographie der recenten Antilopen. „Abhandlungen der Mathematisch-Physikalischen Klasse der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 22, s. 95, 1903. (niem.).
↑ J.M. Leidy. Notice of remains of extinct Vertebrata, from the valley of the Niobrara River, collected during the Exploring Expedition of 1857, in Nebraska, under the command of Lieut. G. K. Warren, U. S. Top. Eng., by Dr. F. V. Hayden, Geologist to the Expedition. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 10, s. 23, 1858. (ang.).
↑ E.H. Barbour & C.B. Schultz. A new giant camel, Titanotylopus nebraskensis, gen. et sp. nov.sp. nov. „Bulletin of the University of Nebraska State Museum”. 1 (36), s. 291, 1934. (ang.).

[8] Typ nomenklatoryczny: †Procamelus Leidy, 1858.

[11] Typ nomenklatoryczny: †Megatylopus Matthew & Cook, 1909.

[Gray-1] J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821. (ang.).

[raf-2] C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 55. (fr.).

[gray1825-3] J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).

[hae-4] E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clviii. (niem.).

[cope-5] E.D. Cope: Syllabus of Lectures on Geology and Paleontology. Cz. 3: Paleontology of the Vertebrata. Philadelphia: Ferris Brothers, 1891, s. 87, 89. (ang.).

[zit-6] K.A. von Zittel: Handbuch der palaeontologie. Cz. 4. München: R. Oldenbourg, 1893, s. 364. (niem.).

[win-7] 1 2 H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 104, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).

[webb-9] S.D. Webb. The osteology of Camelops. „Natural History Museum of Los Angeles County, Science Bulletin”. 1, s. 44, 1965. (ang.).

[har-10] 1 2 J.A. Harrison. Revision of the Camelinae (Artiodactyla, Tylopoda) and description of the new genus Alforjas. „University of Kansas Paleontological Contributions”. 95, s. 8, 1979. (ang.).

[Burgin&inni-12] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 384. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[mdd-13] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-08]. (ang.).

[Cichocki&inni-14] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[Fossilworks-15] Tribe Camelini Gray 1821 (camel). Fossilworks. [dostęp 2021-05-13]. (ang.).

[bar&sch1939-16] E.H. Barbour & C.B. Schultz. A new giant camel, Gigantocamelus fricki, gen. et sp. nov. „Bulletin of the University of Nebraska State Museum”. 2 (2), s. 20, 1939. (ang.).

[fri-17] Ch. Frick. Tertiary-Quaternary Explorations, 1928. „Natural History”. 29 (1), s. 107, 1929. (ang.).

[mat&cook-18] W.D. Matthew & H.J. Cook. A Pliocene fauna from western Nebraska. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 26 (27), s. 396, 1909. (ang.).

[sch-19] M. Schlosser. Die fossilen Säugethiere Chinas nebst einer Odontographie der recenten Antilopen. „Abhandlungen der Mathematisch-Physikalischen Klasse der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 22, s. 95, 1903. (niem.).

[lei-20] J.M. Leidy. Notice of remains of extinct Vertebrata, from the valley of the Niobrara River, collected during the Exploring Expedition of 1857, in Nebraska, under the command of Lieut. G. K. Warren, U. S. Top. Eng., by Dr. F. V. Hayden, Geologist to the Expedition. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 10, s. 23, 1858. (ang.).

[bar&sch1934-21] E.H. Barbour & C.B. Schultz. A new giant camel, Titanotylopus nebraskensis, gen. et sp. nov.sp. nov. „Bulletin of the University of Nebraska State Museum”. 1 (36), s. 291, 1934. (ang.).