Catherine Colonna

Catherine Colonna
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 kwietnia 1956
Tours

Minister spraw zagranicznych Francji
Okres

od 20 maja 2022
do 11 stycznia 2024

Poprzednik

Jean-Yves Le Drian

Następca

Stéphane Séjourné

Odznaczenia
Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Komandor Orderu Narodowego Beninu Komandor Orderu Świętego Karola (Monako) Medal Wschodniej Republiki Urugwaju Krzyż Oficerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Komandor Orderu Zasługi (Portugalia) Order Krzyża Ziemi Maryjnej III Klasy (Estonia) Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Włoch Order Księżnej Olgi III klasy Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
Multimedia w Wikimedia Commons

Catherine Colonna (ur. 16 kwietnia 1956 w Tours) – francuska polityk i dyplomatka, rzeczniczka prasowa prezydenta Francji (1995–2004), od 2005 do 2007 minister delegowany ds. europejskich, w latach 2022–2024 minister spraw zagranicznych.

Życiorys

Absolwentka prawa na Uniwersytecie w Tours, uzyskała magisterium (1977) i dyplom DEA (1978) w zakresie prawa publicznego. W 1980 ukończyła studia w Instytuxie Nauk Politycznych w Paryżu, a w 1983 École nationale d’administration w ramach promocji „Solidarité”. Zawodowo związana z francuską dyplomacją. W latach 1983–1986 pracowała w ambasadzie Francji w USA, następnie do 1988 zajmowała się sprawami europejskimi w dyrekcji prawnej MSZ. Była następnie radcą w gabinecie ministra Maurice’a Faure’a (1988–1989), kierownikiem projektów w centrum analiz i prognoz MSZ (1989–1990), wicedyrektorem w departamencie komunikacji resortu (1990–1993) i zastępczynią rzecznika prasowego ministerstwa (1993–1995).

W 1995 prezydent Jacques Chirac powierzył jej funkcję rzecznika prasowego administracji prezydenckiej, którą pełniła przez dziewięć lat. W 2004 została mianowana dyrektorem generalnym Krajowego Centrum Kinematografii oraz zastępczynią dyrektora Festiwalu Filmowego w Cannes. Od czerwca 2005 do maja 2007 sprawowała urząd ministra delegowanego do spraw europejskich w rządzie Dominique’a de Villepin.

W 2008 dołączyła do rady dyrektorów fundacji Fondation Jacques Chirac. W tym samym roku powołana na stanowisko stałego przedstawiciela Francji przy UNESCO, a w 2010 została partnerem zarządzającym w paryskim oddziale przedsiębiorstwa finansowego Brunswick. Po kilku latach powróciła do dyplomacji, w latach 2014–2017 była ambasadorem Francji we Włoszech i w San Marino. Od 2017 do 2019 pełniła funkcję stałego przedstawiciela przy OECD. W 2019 została mianowana ambasadorem w Wielkiej Brytanii, stanowisko to zajmowała do 2022.

W maju 2022 powołana na urząd ministra do spraw Europy i spraw zagranicznych w rządzie Élisabeth Borne. Utrzymała tę funkcję także przy rekonstrukcji gabinetu z lipca 2022. Urząd ten sprawowała do stycznia 2024.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Eloïse Aubé, Affaires étrangères: qui est Catherine Colonna, nouvelle ministre du gouvernement Borne [online], actu.fr, 21 maja 2022 [dostęp 2022-05-21] (fr.).
  2. 1 2 3 4 5 S.E l’Ambassadrice Catherine COLONNA, uk.ambafrance.org, 6 września 2019 [zarchiwizowane 2020-12-06] (fr.).
  3. ↑ Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve République, assemblee-nationale.fr [zarchiwizowane 2017-02-27] (fr.).
  4. ↑ Annonce de la composition du Gouvernement [online], elysee.fr, 20 maja 2022 [dostęp 2022-05-21] (fr.).
  5. ↑ La nomination du Gouvernement d’Élisabeth Borne [online], gouvernement.fr, 4 lipca 2022 [dostęp 2022-07-04] (fr.).
  6. ↑ Décret du 25 mars 2005 portant promotion et nomination [online], legifrance.gouv.fr, 27 marca 2005 [dostęp 2022-05-21] (fr.).
  7. ↑ Décret du 3 avril 2015 portant promotion et nomination [online], legifrance.gouv.fr, 5 kwietnia 2015 [dostęp 2022-05-21] (fr.).
  8. ↑ Décret du 11 novembre 2010 portant promotion et nomination [online], legifrance.gouv.fr, 14 listopada 2010 [dostęp 2022-05-21] (fr.).
  9. ↑ Article 8 – Décret n° 75-939 du 29 septembre 1975 MODIFIANT LE DECRET 57-549 DU 02-05-1957 PORTANT INSTITUTION DE L’ORDRE DES ARTS ET DES LETTRES [online], legifrance.gouv.fr [dostęp 2025-04-08] (fr.).
  10. ↑ Décret N° 1996-41 du 08 février 1996 [online], sgg.gouv.bj [dostęp 2026-09-08] (fr.).
  11. ↑ Ordonnance Souveraine n° 13.150 du 25 juillet 1997 portant promotions ou nominations dans l’Ordre de Saint-Charles [online], journaldemonaco.gouv.mc, 1 sierpnia 1997 [dostęp 2026-04-08] (fr.).
  12. ↑ Resolución N° 1212/997 [online], impo.com.uy, 17 grudnia 1997 [dostęp 2025-04-08] (hiszp.).
  13. ↑ Dėl Prancūzijos Respublikos piliečių apdovanojimo Didžiojo Lietuvos Kunigaikščio Gedimino ordinu [online], lrs.lt, 19 lutego 1998 [dostęp 2025-04-08] (lit.).
  14. ↑ Entidades Estrangeiras Agraciadas com Ordens Portuguesas [online], ordens.presidencia.pt [dostęp 2026-09-09] (port.).
  15. ↑ Bearers of Decorations – Catherine Colonna – Maarjamaa Risti III klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2025-04-08] (ang.).
  16. ↑ Par apbalvošanu ar Triju Zvaigžņu ordeni [online], vestnesis.lv, 27 lipca 2001 [dostęp 2026-09-09] (łot.).
  17. ↑ Grande Ufficiale dell’Ordine della Stella d’Italia (già Stella della solidarietà italiana) [online], quirinale.it, 20 listopada 2017 [dostęp 2022-05-21] (wł.).
  18. ↑ Указ Президента України № 902/2022 Про відзначення державними нагородами України, president.gov.ua, 30 grudnia 2022 [zarchiwizowane 2024-12-03] (ukr.).
  19. ↑ 2024 Autumn Conferment of Decorations on Foreign Nationals [online], mofa.go.jp, 2024 [dostęp 2025-04-08] (ang.).