Ceremonials

Ceremonials
Wykonawca albumu studyjnego
Florence and the Machine
Wydany

28 października 2011

Nagrywany

2010-2011 w Abbey Road Studios

Gatunek

indie pop, indie rock, baroque pop, art rock, soul

Długość

55:58

Wydawnictwo

Island Records Group, Luv Luv Luv, Universal Republic Records

Producent

Paul Epworth

Oceny
Album po albumie
Lungs
(2009)
Ceremonials
(2011)
How Big, How Blue, How Beautiful
(2015)
Single z albumu Ceremonials
  1. „What the Water Gave Me”
    Wydany: 23 sierpnia 2011
  2. „Shake It Out”
    Wydany: 14 września 2011
  3. „No Light, No Light”
    Wydany: 16 stycznia 2012
  4. „Never Let Me Go”
    Wydany: 2 kwietnia 2012
  5. „Spectrum”
    Wydany: 5 lipca 2012
  6. „Breaking Down”
    Wydany: 14 października 2012
  7. „Lover To Lover”
    Wydany: 19 listopada 2012

Ceremonials – drugi album londyńskiej grupy indiepopowej Florence and the Machine. Wydawnictwo ukazało się 28 października 2011 roku nakładem wytwórni muzycznej Island Records. Płyta zadebiutowała na 1. miejscu listy sprzedaży w Wielkiej Brytanii.

Rozwój

Magazyn NME potwierdził, że po nagraniu utworu „Heavy in Your Arms” na potrzeby soundtracku do The Twilight Saga: Eclipse, piosenkarka Florence Welch weszła do studia na dwa tygodnie, aby nagrywać z producentem Paulem Epworthem, z którym pracowała podczas nagrywania debiutanckiej płyty Lungs w 2009 roku. Powiedziała, że dwa nagrania, które zostały nagrane były inspirowane przez naukę, ponieważ „wiele jej rodziny to lekarze i próbuje stać się lekarzem, więc wiele jej rozmów kojarzy się z medycyną”. Utwór „Strangeness and Charm” (zawarty w wersji deluxe edition) został nagrany jako pierwszy na tę płytę, 2 maja 2010 roku w Olympia Theatre w Dublinie w Irlandii podczas trasy koncertowej zespołu. Welch zaśpiewała go na żywo po raz pierwszy w Hammersmith Apollo podczas kolejnego koncertu z jej trasy koncertowej. Piosenkarka opisuje piosenkę jako „dość nieustanne siedem minut” oraz „taneczną, ciężkie bębny, bas i buczenie”.

17 lutego 2011 roku w wywiadzie dla strony internetowej Gibson Guitar, gitarzysta Rob Ackroyd powiedział: „Praca nad drugim albumem rozpoczęła się z Paulem Epworthem i nie ma mowy, żeby wydać go w przełomie kwietnia lub maja”. W czerwcu 2011, Epworth powiedział w wywiadzie dla BBC 6 Music, że album będzie prawdopodobnie gotowy „do końca lipca” i będzie „o wiele mniej indie, ale więcej ducha” Dodał również, że istnieje szesnaście piosenki do umieszczenia na albumie, ale nie wiadomo, czy wszystkie znajdą się na płycie.

Podczas tournée w Ameryce Północnej, Florence and the Machine, 12 czerwca 2011 roku po raz pierwszy zaprezentowali singel „What the Water Gave Me” w Greek Theatre w Berkeley w Kalifornii. 23 sierpnia 2011 utwór ukazał się na iTunes jako singel z najnowszego albumu grupy, a na oficjalnym kanale VEVO w serwisie YouTube pojawił się teledysk.

Tło i inspiracja

„To dziwna płyta. Z jednej strony jest bardzo energetyczna i bezpośrednia, z drugiej strony przypomina maszynę. W porównaniu do debiutu usłyszymy więcej wpływów soulu niż indie rocka”
– Producent Paul Epworth o nowym albumie.

Recenzentka Guardiana napisała, że „nowa płyta jest bardziej 'amerykańska', z klimatami R&B spod znaku Franka Oceana oraz transowymi syntezatorami w kilku momentach. Poza tym jednak to stara Florence: demony, rumaki, modlitwy”. Welch powiedziała o piosence „No Light, No Light”, że chciała nią powiedzieć symboliczne „przepraszam”, a często, gdy chce coś powiedzieć konkretnej osobie, musi to zaśpiewać tysiącom. Tak radzi sobie z brakiem komunikacji w związkach. Piosenkę „Seven Devils” zainspirowała książka Chestera Himesa „If He Hollers Let Him Go”. „Shake It Out” zostało pisane na ogromnym kacu piosenkarki, a w pół godziny udało się jej wygnać z głowy wszystkie demony minionej nocy. „Never Let Me Go” opowiada o początku i o końcu; o intencjach i o tym, co z nich wychodzi, że być może produkt finalny wcale nie jest taki zły, jak nam się wydaje. „Only If for a Night” zainspirował niezwykły sen z udziałem nieżyjącej od wielu lat babci Florence Welch, w którym udziela jej praktycznych rad dotyczących kariery. Pierwszy singel z albumu „What The Water Gave Me”, Welch napisała inspirując się wizją Virginii Woolf, która z kamieniami w kieszeniach płaszcza idzie w kierunku rzeki, by dać się jej pochłonąć.

Odbiór

Sukces komercyjny

Ceremonials zadebiutował jako numer jeden w UK Albums Chart, sprzedając około 38 tysięcy egzemplarzy w pierwszych dwóch dniach od premiery płyty, a 90 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Album zadebiutował również na pierwszym miejscu w Australii, Irlandii i Nowej Zelandii i zdobył status złotej płyty w Australian Recording Industry Association (ARIA) w pierwszym tygodniu sprzedaży. W Stanach Zjednoczonych album znalazł się na szóstej pozycji w notowaniu Billboard 200, sprzedając się łącznie w ilości 105 tys. egzemplarzy. 18 października 2011 British Phonographic Industry (BPI) poinformował, że album zdobył status złotej płyty, czyli sprzedało się 100 tys. kopii.

Single

„Wiedziałam jak wiele ludzi czeka na tę płytę. Usiłowałam nagrać materiał, który sama chciałabym usłyszeć, dramatyczne, potężne, a jednocześnie nieco przerażające brzmienie. Chciałam, żeby efekt był powalający”
– Florence Welch o albumie.

Lista utworów

NrTytuł utworuTekstMuzykaDługość
1.„Only If for a Night”Florence Welch, Paul EpworthEpworth4:58
2.„Shake It Out”Welch, EpworthEpworth4:37
3.„What the Water Gave Me”Welch, Francis WhiteEpworth5:33
4.„Never Let Me Go”Welch, Kid Harpoon, EpworthEpworth4:31
5.„Breaking Down”WelchEpworth3:49
6.„Lover to Lover”WelchEpworth4:02
7.„No Light, No Light”Welch, Isabella SummersEpworth4:34
8.„Seven Devils”Welch, EpworthEpworth5:03
9.„Heartlines”Welch, EpworthEpworth5:01
10.„Spectrum”Welch, EpworthEpworth5:11
11.„All This and Heaven Too”Welch, SummersEpworth4:05
12.„Leave My Body”Welch, Kid Harpoon, EpworthEpworth4:34
55:58
Wersja deluxe
NrTytuł utworuTekstMuzykaDługość
1.„Remain Nameless”Welch, SummersSummers, Ben Roulston4:01
2.„Strangeness and Charm”Welch, EpworthEpworth5:16
3.„Bedroom Hymns”WelchEpworth3:02
4.„What the Water Gave Me” (Demo)Welch, WhiteWhite3:53
5.„Landscape” (Demo)Welch, EpworthJames Ford4:02
6.„Heartlines” (Acoustic)Welch, EpworthCharlie Hugall5:32
7.„Shake It Out” (Acoustic)Welch, EpworthHugall4:12
8.„Breaking Down” (Acoustic)WelchHugall3:31
9.„What the Water Gave Me” (Video)5:33

Personel

Zespół

Dodatkowy personel

  • Sian Alice – chórki
  • Max Baillie – altówka
  • Ben Baptie – asystent
  • Tom Beard – fotografia
  • Rusty Bradshaw – organy Hammonda, klawisze
  • Bravo Charlie Mike Hotel – układ
  • Bullion – programowanie
  • Ian Burdge – wiolonczela
  • Gillon Cameron – skrzypce
  • Tabitha Denholm – kierownictwo artystyczne
  • Tom Elmhirst – mieszanie
  • Paul Epworth – producent
  • Richard George – skrzypce
  • Matty Green – asystent
  • Sally Herbert – skrzypce
  • Peter Hutchings – asystent inżyniera
  • Ted Jensen – mastering
  • Joseph Hartwell Jones – asystent inżyniera
  • Rick Koster – skrzypce
  • Oli Langford – skrzypce
  • Henrik Michelsen – asystent inżyniera
  • Lisa Maurów – chórki
  • Ben Mortimer – A&R
  • Jack Peñate – chórki
  • Mark Rankin – inżynier, miksowanie
  • Ben Roulston – wokal inżyniera
  • Lucy Shaw – kontrabas
  • Craig Silvey – mieszanie
  • Mark „Spike” Stent – mieszanie
  • Nikolaj Torplarsen – fortepian
  • Jesse Ware – chórki
  • Bryan Wilson – asystent
  • Warren Zieliński – skrzypce

Opracowano na podstawie źródeł.

Notowania i certyfikacje

Tygodniowe notowania

Historia wydania

Państwo Data Wytwórnia Edycja
Australia 28 października 2011 Universal Music Standard, deluxe
Niemcy
Holandia
Polska
Irlandia Island Records
Wielka Brytania 31 października 2011
Francja Universal Music
Włochy Standard
Kanada 1 listopada 2011 Standard, deluxe
Stany Zjednoczone Universal Republic Records
Włochy 8 listopada 2011 Universal Music Deluxe
Brazylia 16 listopada 2011 Standard