Charles Bukowski

Ten artykuł od 2018-09 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Charles Bukowski

Hank

Charles Bukowski (1973)
Pełne imię i nazwisko	Henry Charles Bukowski
Imię i nazwisko	Heinrich Karl Bukowski
Data i miejsce urodzenia	16 sierpnia 1920 Andernach
Data i miejsce śmierci	9 marca 1994 Los Angeles
Przyczyna śmierci	białaczka
Miejsce zamieszkania	Andernach, Los Angeles, San Pedro
Narodowość	amerykanin pochodzenia niemieckiego
Wyznanie	brak (ateizm)
Rodzice	Henry Bukowski i Katharina Fett
Małżeństwo	Barbara Frye (1957–1959) Linda Lee Beighle (od 1985 do śmierci)
Dzieci	Marina Louise Bukowski (z Frances Smith)
Krewni i powinowaci	Leonard Bukowski (dziadek) Emilia Krause (babcia)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Henry Charles Bukowski (właśc. Heinrich Karl Bukowski, ur. 16 sierpnia 1920 w Andernach, zm. 9 marca 1994 w Los Angeles) – amerykański poeta i prozaik, scenarzysta filmowy oraz rysownik pochodzenia niemieckiego. Uznawany za jednego z najpopularniejszych amerykańskich pisarzy XX wieku.

Życiorys

Bukowski urodził się w Andernach w Nadrenii, skąd pochodziła również jego matka Katharina Fett (1895–1956). Jego ojciec, Henry Bukowski (1895–1958), który urodził się w Pasadenie w Kalifornii, przybył do Niemiec jako żołnierz 3 Armii Stanów Zjednoczonych podczas I wojny światowej. Dziadek Bukowskiego, Leonard (1860–1926) po odbyciu służby wojskowej wyemigrował z Rzeszy Niemieckiej do USA, gdzie osiadł w Cleveland, a następnie ożenił się z pochodzącą z Gdańska Emilie Krause (1865–1949). Bukowski założył, że jego przodek ze strony ojca przeprowadził się z Polski do Niemiec około 1780 roku, ponieważ „Bukowski” jest polskim nazwiskiem.

W 1923 trzyletni Charles wraz z rodzicami wyemigrował do Los Angeles. Bukowski często opisywał swoich rodziców na kartach książek, z reguły niepochlebnie. W Z szynką raz! opisał swojego ojca jako człowieka brutalnego, pełnego uprzedzeń i podcinającego młodemu Henry’emu skrzydła. Opisał, jak jego ojciec często znęcał się nad nim, zarówno fizycznie, jak i psychicznie, bijąc go za najmniejsze wyimaginowane przewinienie. Charles w młodości miał poważny trądzik, którego ślady nosił na twarzy do końca życia.

Po ukończeniu szkoły średniej Los Angeles High School, Charles Bukowski dostał się do miejskiego college’u w Los Angeles (Los Angeles City College), gdzie przez dwa lata studiował dziennikarstwo, jednak nie ukończył studiów. Po opuszczeniu szkoły zaczął pracować. Imał się wielu zajęć, z reguły wykonywał kiepsko płatną pracę fizyczną. Zamieszkiwał wtedy w biednych robotniczych dzielnicach wielkiego miasta. Wtedy też stał się bywalcem spelunek i torów wyścigowych. Jego wielką pasją przez całe życie były wyścigi koni, na których częściej tracił niż zarabiał, przy okazji barwnie je opisując. W 1942 roku nakazano mu stawić się przed komisją wojskową. Odmówił, powołując się na swoją „osobistą filozofię”, a ostatecznie został aresztowany przez agentów FBI w Filadelfii i wrzucony do więzienia Moyamensing na siedemnaście dni. Następnie nie zdał egzaminu psychologicznego i uznano go za niezdolnego do służby wojskowej.

Na początku lat 50. podjął pracę w United States Postal Service, gdzie przepracował (z przerwami) dwanaście lat. Swoje przemyślenia dotyczące pracy listonosza (a potem niższego urzędnika pocztowego) przelał na karty powieści Listonosz. Praca na poczcie sprawiła, że Bukowski był bliski obłędu i miał problemy fizyczne związane z poruszaniem się.

W 1955 roku Bukowski był leczony z powodu choroby wrzodowej. Po wyjściu ze szpitala zaczął pisać wiersze. Jako poeta debiutował w 1946 na łamach filadelfijskiego magazynu literackiego „Matrix”. Był niezwykle płodnym autorem, między rokiem 1960 a wczesnymi latami 90., wydał prawie 50 pozycji, zarówno poetyckich, jak i prozatorskich. Bukowski przez wielu zaliczany do pokolenia beatników (ang. beat generation), sam nigdy nie dał się jednoznacznie sklasyfikować. Sławę zyskał dzięki cyklowi powieściowemu, w którym stworzył postać alkoholika i „ćmy barowej” – Henry’ego Chinaskiego. Twórczość Bukowskiego inspirowana była jego własnymi doświadczeniami życiowymi.

Charles Bukowski zmarł 9 marca 1994 na skutek białaczki, niedługo po ukończeniu powieści Szmira. Miał 73 lata. Na grobie Bukowskiego widnieje epitafium Don’t try (pol. Nie próbuj). Istnieją różne interpretacje tych słów. Jego żona Linda Lee Bukowski stwierdziła, że mają oznaczać: „Nie próbuj, rób. Ponieważ jeśli poświęcasz czas próbując czegoś, nie robisz tego…. Nie próbuj”.

Życie prywatne

Charles Bukowski był uzależniony od alkoholu i papierosów. Ich motyw często pojawia się w utworach tego poety.

W 1957 roku poślubił pisarkę Barbarę Frye. Ich małżeństwo przetrwało do 1959 roku. W 1964 roku urodziła się córka Charlesa i jego partnerki Frances Smith (z którą nigdy nie był żonaty), Marina Louise Bukowski. W 1970 roku Bukowski poznał Lindę King. W swoim związku często się kłócili i dochodziło między nimi do bójek, podczas jednej z nich Bukowski złamał kobiecie nos. Rozstali się po trzech latach przez niewierność Bukowskiego. W 1976 Bukowski poznał Lindę Lee Beighle, właścicielkę restauracji ze zdrowym jedzeniem. Po dziewięciu latach związku pobrali się. Razem przeprowadzili się z East Hollywood (w którym mieszkał przez większość życia) do San Pedro. Na kartach książek Bukowskiego Linda Lee pojawia się jako „Sara”.

Był ateistą. Przyjaźnił się z aktorem Seanem Pennem. Pod wpływem Bukowskiego, Penn zaczął pisać swoje wiersze. Jest także jedyną gwiazdą show-businessu, którą Bukowski tolerował. Po śmierci Bukowskiego, Penn wygłosił mowę na pogrzebie oraz zadedykował mu swój film Obsesja.

Problemy prawne

Federalne Biuro Śledcze (FBI) prowadziło na jego temat dokumentację w związku z jego felietonami Zapiski starego świntucha.

Twórczość

Odniesienia w kulturze

Amerykański zespół Red Hot Chili Peppers nawiązuje do Bukowskiego i jego twórczości w kilku piosenkach; (między innymi w utworze Mellowship Slinky in B Major), wokalista tego zespołu Anthony Kiedis stwierdził, że Bukowski ma duży wpływ na jego twórczość.

Jego twórczość wywarła wpływ na muzyka Toma Waitsa, który wykorzystał słowa wiersza Bukowskiego w jednej ze swoich piosenek.

Charles Bukowski jest jednym z ulubionych pisarzy Harry'ego Stylesa. Bukowski zainspirował jego dwie piosenki („Woman” i „Only Angel”).

Postać Hanka Moody’ego w serialu telewizyjnym Californication była inspirowana Charlesem Bukowskim i jego twórczością, w szczególności Henrym Chinaskim.

W filmie Mój piękny syn z 2018 roku pojawia się scena, w której wychodzący z nałogu narkoman grany przez Timothéego Chalameta czyta fragment wiersza Bukowskiego „Let it Enfold You”.

Ekranizacje

Na podstawie twórczości Charlesa Bukowskiego powstały następujące filmy:

• Historia zwyklego szalenstwa (Tales of Ordinary Madness, 1981) – film włoskiego reżysera Marco Ferreriego. Zebrał niepochlebne recenzje krytyki i publiczności oraz, co znaczące, samego Bukowskiego.
• Ćma barowa (Barfly, 1987), w którym główną rolę grał Mickey Rourke, a główną postacią jest Henry Chinaski, alter ego pisarza. Film powstał na podstawie scenariusza samego Bukowskiego. Powieść Hollywood opisuje udrękę związaną z robieniem tego filmu. Bukowski pojawia się w tym filmie jako mężczyzna w barze.
• Opowieść o ordynarnym szaleństwie (Tales of Ordinary Madness, 1987) – film polskiej produkcji luźno bazujący na opowiadaniu Bukowskiego Maszyna do posuwania.
• Crazy Love (1987) – belgijski film bazujący na opowiadaniu The Copulating Mermaid of Venice, California (Kopulująca syrena z Venice w Kalifornii ze zbioru Najpiękniejsza dziewczyna w mieście) oraz na fragmencie Ham on a Rye (Z szynką raz!). Bukowski twierdził, że to najlepsza filmowa adaptacja jego pisarstwa.
• Zimny księżyc (Lune Froide, 1991) – francuski film, reżysera Patricka Bouchitey na podstawie: powieści Charlesa Bukowskiego pt. Copulating Mermaid of Venice i Trouble with the Battery
• Factotum (Factotum, 2005) – obraz oparty na powieści pod tym samym tytułem (wydanie polskie – Faktotum), oraz na innych utworach (m.in. Z szynką raz!). Bohaterem jest znów alter ego pisarza, Henry Chinaski, którego gra Matt Dillon.
• Kobiety (2006) – polski krótkometrażowy komediodramat powstały na motywach opowiadania Niezupełnie Bernadette.

Filmy dokumentalne

• Bukowski (1973) Godzinny film dokumentalny. Powstał na zlecenie kalifornijskiej telewizji KCET.

• Bukowski: Born Into This (2004) Film dokumentalny o postaci Bukowskiego. Na temat pisarza wypowiadają się znajomi, kochanki, przyjaciele, wrogowie i żony. Pojawia się kilka znanych postaci, min. Sean Penn i Bono. Wszystko to uzupełnione jest archiwalnymi nagraniami na których Bukowski czyta wiersze, udziela wywiadów, lub po prostu pije i głośno przeklina. Premiera tego filmu miała miejsce 9 lipca 2004.

Biografie

• Sounes, Howard; Charles Bukowski. W ramionach szalonego życia, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, 2008, przekład Magdalena Rabsztyn
• Bukowski, Charles; Szekspir nigdy tego nie robił, Warszawa: Noir sur Blanc, 2001.

Uwagi

Przypisy