Charles Greywolf

Charles Greywolf
Ilustracja
Charles Greywolf, 2015
Imię i nazwisko

David Vogt

Data i miejsce urodzenia

5 września 1975
Berus

Pochodzenie

Niemcy

Instrumenty

gitara elektryczna
gitara basowa

Gatunki

heavy metal, power metal, gothic metal, stoner rock, raga rock, punk rock

Zawód

gitarzysta, producent muzyczny

Aktywność

od 2002

Zespoły
Red Aim (2002–2005)
Powerwolf (od 2003)
Flowing Tears (2007–2014)
Heavatar (2012–2014)
podpis
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Charles Greywolf, właśc. David Vogt (ur. 5 września 1975 w Berus) – niemiecki gitarzysta, producent muzyczny i inżynier dźwięku. Jeden z założycieli powermetalowej grupy Powerwolf.

Posiada studio nagraniowe o nazwie „Studio Greywolf”.

Jest w związku małżeńskim z wokalistką byłego zespołu Flowing Tears – Helen Vogt (obecnie wokalistka Lighthouse in Darkness).

Życiorys

David Vogt dołączył do Red Aim jako basista pod pseudonimem „El Davide” w 2002 roku. W 2003 wraz z Benjaminem Bussem założył zespół Powerwolf. Pomimo braku pokrewieństwa, oboje przyjęli sceniczne nazwisko „Greywolf”. Krótko po tym dołączyła do nich reszta zespołu Red Aim. Dołączył do Flowing Tears w 2007.

Jako producent muzyczny pracował z takimi zespołami jak Autumnblaze, Demon Incarnate, Dying Gorgeous Lies, Gloryful, Godslave, Hammer King, Hatred, InfiNight, Kambrium, Lonewolf, Messenger, No Hope, Noctura, Powerwolf, The Last Supper, Tortuga, Turin Horse, Unchained i Vintundra.

Dyskografia

Red Aim

  • Flesh For Fantasy (2002)
  • Niagara (2003)

Powerwolf

 Osobny artykuł: Dyskografia Powerwolfa.

Flowing Tears

Heavatar

  • All My Kingdoms (2013)

Jako producent

  • Autumnblaze – Every Sun Is Fragile (2013)
  • Demon Incarnate – Demon Incarnate (2015)
  • Demon Incarnate – Darvaza (2016)
  • Dying Gorgeous Lies – The Hunter and the Prey (2019)
  • Gloryful – Ocean Blade (2014)
  • Gloryful – End of the Night (2016)
  • Godslave – Thrashed Volume III (2012)
  • Hammer King – Kingdom of the Hammer King (2015)
  • Hatred – War of Words (2015)
  • Infinight – Like Puppets (2011)
  • Kambrium – The Elders' Realm (2016)
  • Lonewolf – The Fourth and Final Horseman (2013)
  • Lonewolf – Cult of Steel (2014)
  • Lonewolf – The Heathen Dawn (2016)
  • Lonewolf – Raised on Metal (2017)
  • Messenger – Captain's Loot (2015)
  • Messenger – Starwolf - Pt. 2: Novastorm (2015)
  • No Hope – Beware (2017)
  • Noctura – Requiem (2016)
  • Noctura – Als Dornröschen mich betrog (2018)
  • Powerwolf – Blood of the Saints (2011)
  • Powerwolf – Alive in the Night (2012)
  • Powerwolf – Preachers of the Night (2013)
  • Powerwolf – Blessed & Possessed (2015)
  • Powerwolf – The Metal Mass – Live (2016)
  • Powerwolf – Metallum Nostrum (2019)
  • The Last Supper – Solstice (2013)
  • Tortuga – Pirate's Bride (2015)
  • Turin Horse – Prohodna (2019)
  • Unchained – Code of Persistence (2011)
  • Vintundra – Isländskasagor (2012)

Przypisy

  1. 1 2 Encyclopaedia Metallum. (ang.).
  2. ↑ Wayback Machine [online], web.archive.org, 21 lutego 2015 [dostęp 2019-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-21].
  3. ↑ Charles Greywolf - Studio Greywolf [online], silverbladeaudio.com [dostęp 2019-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-27].
  4. ↑ Daniela Vorndran, LIGHTHOUSE IN DARKNESS - New project by Helen Vogt (FLOWING TEARS) releases debut album [online], reflectionsofdarkness.com [dostęp 2019-09-29] (ang.).
  5. ↑ Interview mit Helen Vogt von FLOWING TEARS , www.sounds2move.de / 2008 / Thy Kingdom Gone [online], sounds2move.de [dostęp 2019-09-29].
  6. ↑ RED AIM (El Davide, bass) [online], metal.it [dostęp 2019-09-29].
  7. ↑ Rockmetal – wywiad.
  8. ↑ Encyclopaedia Metallum – The Kingdom Gone. (ang.).

Linki zewnętrzne