Charles Manson (zdjęcie policyjne, 1968) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Charles Milles Manson |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 listopada 1934 |
| Data i miejsce śmierci |
19 listopada 2017 |
| Przyczyna śmierci |
zatrzymanie krążenia |
| Zawód, zajęcie |
przestępca, muzyk |
| Narodowość |
amerykańska |
| Dzieci |
3 |
Charles Milles Manson (ur. 12 listopada 1934 w Cincinnati, zm. 19 listopada 2017 w Bakersfield) – amerykański przestępca i muzyk. Przywódca sekty „Rodzina”, szerzej znany z działań kryminalnych pod koniec lat 60. Zyskał rozgłos zlecając morderstwa, podczas których jego zwolennicy zamordowali wiele osób, w tym dokonali masakry w domu Romana Polańskiego.
Charles Manson urodził się jako syn 15-letniej Kathleen Maddox. Jego ojcem najprawdopodobniej był Colonel Scott z Ashland, żonaty mężczyzna, który na wieść o ciąży zniknął z życia Kathleen. Jeszcze przed narodzinami Charlesa, jego matka wyszła za mąż za Williama Mansona, który uznał dziecko za swoje. Małżeństwo rozpadło się szybko, a Kathleen odreagowywała stres imprezując. Kiedy trafiła do więzienia za udział w napadzie i kradzieży, mały Charlie został wysłany do Wirginii Zachodniej, gdzie zamieszkał z wujostwem.
Był drobny jak na swój wiek i nie umiał się odnaleźć w nowym środowisku. Jego edukacja zakończyła się na siódmej klasie. Pomimo bycia analfabetą, jego iloraz inteligencji wynosił 109. Pierwszy raz trafił do zakładu poprawczego (za kradzież), gdy miał 9 lat. Następnie większość życia spędzał w więzieniach, skazywany za drobne przestępstwa (kradzieże, wyłudzenia). W krótkich przerwach między kolejnymi aresztowaniami (kilkakrotnie uciekał z więzienia) nagrywał muzykę i zajmował się stręczycielstwem, za co został aresztowany w 1960 i skazany na siedem lat pozbawienia wolności.
Po wyjściu z więzienia w 1967 założył grupę religijną „Rodzina” (ang. The Family) i stał się jej przywódcą.
Życie grupy koncentrowało się głównie wokół przepowiedni o zbliżającym się Armagedonie. Manson straszył członków grupy nadchodzącą czarnoskórą rewoltą, w czasie której zostanie dokonana rzeź białych. W tym czasie członkowie grupy religijnej mieli się ukryć w Dolinie Śmierci, a następnie wyjść z ukrycia, by odebrać im władzę i uczynić ich niewolnikami.
Kiedy według przepowiedni minął termin wybuchu rewolty, Manson wyjaśnił swoim wiernym, że to oni będą musieli rozpocząć konieczną i nieuniknioną rzeź. Jednym z pierwszych celów ich ataku stał się dom Romana Polańskiego. Manson przed atakiem miał powiedzieć do swojej sekty: Rozwalcie wszystkich… zróbcie największą jatkę, jaką tylko się da.
Nocą z 8 na 9 sierpnia 1969 z inspiracji Mansona kilkoro członków „Rodziny” – Tex Watson, Patricia Krenwinkel, Susan Atkins i Linda Kasabian – dokonało głośnego morderstwa w willi wynajętej przez Polańskich w Beverly Hills w Kalifornii przy Cielo Drive (10050). Zbrodnia ta wstrząsnęła światem (Polański był już wtedy znanym reżyserem), a jej brutalny charakter uczynił z Mansona jednego z najbardziej znanych i mitycznych przestępców w historii kryminologii.
Sekta zamordowała wtedy żonę Romana Polańskiego Sharon Tate, będącą w dziewiątym miesiącu ciąży, oraz jej czworo gości przebywających w domu: Wojciecha Frykowskiego, Abigail Folger, stylistę z Hollywood Jaya Sebringa oraz Stevena Parenta. Po ich zamordowaniu, krwią ofiar wypisali na drzwiach napis „PIG” (świnia). Sprawcy mordu zbiegli, a policja przez dłuższy czas nie mogła wpaść na trop zabójców. Pomógł dopiero przypadek: kilka miesięcy po zabójstwie jedna z jego uczestniczek – Susan Atkins, aresztowana w innej sprawie – przechwalała się innej osadzonej udziałem w morderstwie. Ta poinformowała o wszystkim władze więzienia. Proces członków sekty Mansona zakończył się w styczniu 1971 roku. Sprawców skazano na dożywotnie więzienie, ponieważ w Kalifornii nie stosowano wtedy kary śmierci.
Motywy ich zbrodni do dziś są niejasne. Charles Manson twierdził, że zainspirowali go Beatlesi, których piosenki interpretował na swój sposób i używał do zdobywania demonicznej kontroli nad swoimi uczniami, których zindoktrynował tak bardzo, że mordowali na jego rozkaz. Z tego powodu prawnicy Mansona w procesie o zabójstwo Sharon Tate rozważali możliwość wezwania na świadków Johna Lennona i Johna Philipsa, aby oni sami zinterpretowali swoje piosenki[potrzebny przypis].
„Rodzinie” udowodniono kilka innych morderstw, m.in. małżeństwa LaBianca oraz nauczyciela muzyki Gary’ego Hinmana. Manson odbywał swój wyrok w kalifornijskim więzieniu stanowym w Corcoran. W kwietniu 2012 roku bezskutecznie ubiegał się o przedterminowe zwolnienie. 15 maja 2015 w portalu United Media Publishing opublikowano informację o odkryciu w celi ciała Mansona bez oznak życia oraz o uznaniu go za zmarłego po bezskutecznych próbach reanimacji. Doniesienia te zostały zdementowane przez rzecznika władz więziennych.
W 2013 roku Manson oświadczył, że jest biseksualny, mówiąc: Seks jest dla mnie jak pójście do toalety. Nieważne, czy to dziewczyna, czy nie. Nie ma to znaczenia. Łącznie miał trójkę dzieci z różnymi kobietami. W 2014 roku uwięziony Manson związał się z 26-letnią Afton Elaine Burton.
W więzieniu Manson wytatuował sobie swastykę na czole.

Przebywając w więzieniu Manson nagrał kilka albumów z pogranicza bluesa i rocka psychodelicznego. 6 marca 1970 nagrał swoją pierwszą płytę zatytułowaną Lie: The Love and Terror Cult, w celu zebrania funduszy na sfinansowanie własnych adwokatów.
Zmarł w szpitalu 19 listopada 2017 roku z powodu zatrzymania krążenia spowodowanego niewydolnością oddechową i rakiem okrężnicy.
Czyny i życie Charlesa Mansona inspirują wielu muzyków wywodzących się głównie z nurtów muzycznych takich jak: rock, metal, nu-metal.
Zespół System of a Down, zainspirowany historią Mansona, nagrał piosenkę pod tytułem „A.T.W.A.” (skrót od Air-Trees-Water-Animals). A.T.W.A. była radykalną organizacją ekologiczną, do której należał właśnie m.in. Manson.
Nazwa zespołu Kasabian, początkowo funkcjonująca jako Saracuse, została zaczerpnięta od nazwiska Lindy Kasabian zamieszanej w zabójstwo Sharon Tate, żony Romana Polańskiego, a także od popularnego armeńskiego nazwiska Qasab, oznaczającego rzeźnika.
Marilyn Manson wziął częściowo pseudonim właśnie od Charlesa Mansona.
Zespół Paradise Lost wykorzystał głos Charlesa Mansona w utworze „Forever Failure”. Album Draconian Times z tym utworem został wydany w 1995 roku. Głos Mansona pojawia się na początku i pod koniec utworu.
Jego głos został również wykorzystany przez grupę Death Grips w utworze „Beware” oraz zespół Mount Salem w utworze „Good Times”.
Zespół Suicidal Tendencies wspomniał o Mansonie w piosence "You Can’t Bring Me Down".
O Charlesie Mansonie wspomniano w utworze Kurwy wędrowniczki Stanisława Staszewskiego.
Guns N’ Roses nagrało cover piosenki Mansona Look At Your Game Girl na swojej płycie The Spaghetti Incident?.
Quentin Tarantino wykorzystał historię napadu na willę Polańskiego jako motyw w filmie Pewnego razu... w Hollywood (2019).
„Rozmowy z mordercą: Taśmy Charlesa Mansona” - trzyczęściowy serial dokumentalny, który zadebiutował na platformie Netflix w sierpniu 2026 roku.
Manson jest główną postacią w filmie Charlie mówi opowiadającym o jego sekcie.
Damon Herriman wcielił się w Mansona w 5 odcinku 2 sezonu serialu Mindhunter.