Charles Sumner Tainter

Charles Sumner Tainter
Ilustracja
Charles Sumner Tainter, ok. 1886
Data i miejsce urodzenia

25 kwietnia 1854
Watertown, Massachusetts

Data i miejsce śmierci

20 kwietnia 1940
San Diego, Kalifornia

Zawód, zajęcie

wytwórca instrumentów naukowych, inżynier, wynalazca

Narodowość

amerykańska

Małżeństwo

Lila R. Munro (1886–1924), Laura F. Onderdonk (od 1928)

Charles Sumner Tainter (ur. 25 kwietnia 1854 w Watertown, zm. 20 kwietnia 1940 w San Diego) – amerykański wytwórca instrumentów naukowych, inżynier i wynalazca, najbardziej znany ze współpracy z Alexandrem Grahamem Bellem, Chichestrem Bellem i teściem Bella Gardinerem Hubbardem, a także z istotnych ulepszeń fonografu Thomasa Edisona, które zaowocowały powstaniem grafofonu – jedna z jego wersji była pierwszym dyktafonem.

W późniejszym okresie kariery Tainter był związany z International Graphophone Company of West Virginia oraz prowadził własne laboratorium badawczo-rozwojowe, co przyniosło mu tytuł „ojca mówiącej maszyny” (tj. ojca fonografu).

Biografia

Tainter urodził się w Watertown w Massachusetts, gdzie uczęszczał do szkoły publicznej. Jego wykształcenie było skromne – wiedzę zdobywał głównie drogą samokształcenia. W 1873 roku podjął pracę w Alvan Clark and Sons Company, produkującej teleskopy w Cambridge w Massachusetts. Firma ta otrzymała wówczas kontrakt z Marynarką Wojenną Stanów Zjednoczonych na przeprowadzenie obserwacji tranzytu Wenus 8 grudnia 1874 roku, w wyniku czego Tainter został wysłany z jedną z ekspedycji obserwacyjnych do Nowej Zelandii. W 1878 roku otworzył własny sklep z instrumentami naukowymi w Cambridgeport w Massachusetts, gdzie poznał Alexandra Grahama Bella. Rok później Bell zaprosił Taintera do swojego Volta Laboratory w Waszyngtonie, gdzie ten pracował przez kilka następnych lat. Pracował tam u boku jednej z pierwszych dwóch kobiet-lekarzy, które ukończyły Georgetown University, Nettie J. Sumner.

W tym okresie Tainter współpracował z Bellami przy kilku wynalazkach, wśród nich przy fotofonie i fonografie, które rozwinęli w grafofon – istotne ulepszenie wcześniejszego urządzenia Edisona, za które Tainter otrzymał wraz z Bellami kilka patentów. Edison następnie pozwał Volta Graphophone Company (w której Tainter był współwłaścicielem) za naruszenie patentu, ale sprawa została rozstrzygnięta w drodze kompromisu między stronami.

Tainter w 1919 roku

W 1886 roku ożenił się z Lilą R. Munro i przez kolejne lata pracował w Waszyngtonie, udoskonalając swój grafofon i zakładając firmę, która próbowała wprowadzić grafofon na rynek jako maszynę do dyktowania – pierwszy dyktafon. W 1887 roku Tainter wynalazł helikalnie zwijaną papierową tubę jako ulepszony cylinder grafofonowy. Konstrukcja ta była lekka i wytrzymała, a z czasem znalazła szerokie zastosowanie w zastosowaniach odległych od pierwotnego przeznaczenia, takich jak tuby do wysyłki i pojemniki na produkty.

W 1888 roku zachorował na ciężkie zapalenie płuc, które miało go sporadycznie unieruchamiać do końca życia. Skłoniło go to wraz z żoną do przeprowadzki do San Diego w Kalifornii w 1903 roku. Po śmierci pierwszej żony w 1924 roku ożenił się z Laurą F. Onderdonk w 1928 roku. Tainter otrzymał kilka zaszczytnych nagród za swój grafofon.

Niepublikowane prace

W 1947 roku wdowa po Tainterze, Laura Fontaine Onderdonk, przekazała szereg niepublikowanych pism Sumnera Taintera, w tym zachowane Home Notebooks, do Smithsonian Institution's National Museum of American History. Home Notebooks zawierają codzienne zapiski szczegółowo opisujące prace projektowe, które Tainter prowadził w Volta Laboratory w latach 80. XIX wieku. W 1950 roku Laura Tainter przekazała inne przedmioty historyczne, w tym rękopisy Sumnera Taintera „Memoirs of Charles Sumner Tainter”, których pierwsze 71 stron opisuje jego doświadczenia do 1887 roku, a także dalsze pisma dotyczące jego pracy w fabryce grafofonów w Bridgeport w Connecticut.

Nagrody i wyróżnienia

Patenty

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Steven Schoenherr: Recording Technology History: Charles Sumner Tainter and the Graphophone. History Department of University of San Diego, 2005-07-06. [dostęp 2026-09-16].
  2. ↑ Walter Leslie Welch, Leah Brodbeck Stenzel Burt, Oliver Read: From Tinfoil To Stereo: The Acoustic Years Of The Recording Industry, 1877–1929. University Press of Florida, 1994. ISBN 0-8130-1317-8.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Robert S. Harding: Charles Sumner Tainter Papers: 1878–1908 & 1919. National Museum of American History, Smithsonian Institution, 1984. [dostęp 2026-09-16].
  4. ↑ Alexander Graham Bell: The National Union Catalog of manuscript collections 1968: Index 1967-1968. Washington, DC: The Library of Congress, 1969, s. 226.
  5. ↑ Sound Experiments at the Volta Laboratory - Hear My Voice. Smithsonian's National Museum of American History. [dostęp 2026-09-16].
  6. ↑ Smithsonian Institution: Guide to the Charles Sumner Tainter Papers. Archives Center, National Museum of American History. [dostęp 2026-09-16].
  7. ↑ HistoryWired: A few of our favorite things: Alexander Graham Bell and the Graphophone. National Museum of American History, Smithsonian Institution. [dostęp 2026-09-16].