| Lasiopodomys | |||
| Lataste, 1887 | |||
Chinornik stepowy (L. brandtii) w ajmaku gobijsko-ałtajskim w Mongolii | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
chinornik | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Arvicola brandtii Radde, 1861 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Podrodzaje i gatunki | |||
| |||
Chinornik (Lasiopodomys) – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji.
Długość ciała (bez ogona) 86–154 mm, długość ogona 14–33 mm, długość ucha 5–13,2 mm, długość tylnej stopy 14–21 mm; masa ciała 19–80 g.
Rodzaj zdefiniował w 1887 roku francuski zoolog Fernand Lataste w artykule poświęconym obserwacjom niektórych gatunków z rodzaju Microtus i Arvicola, opublikowanym w czasopiśmie Annali del Museo civico di storia naturale di Genova. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) chinornik stepowy (L. brandtii).
Niektórzy autorzy włączają Lasiopodomys do rodzaju nornik (Microtus) w randze podrodzaju. Gryzonie te wyróżnia kilka cech, m.in. bardzo krótkie małżowiny uszne, wydłużone przednie pazury, gęsto pokryte futrem podeszwy stóp i budowa zębów trzonowych. Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach:
| Podrodzaj | Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Lasiopodomys Lataste, 1887 |
Lasiopodomys brandtii | (von Radde, 1861) | chinornik stepowy | 2 podgatunki | Mongolia, Rosja (południowy Kraj Zabajkalski) i północno-wschodnia Chińska Republika Ludowa (Mongolia Wewnętrzna, północne Hebei i Jilin) | DC: 10–14,8 cm DO: 1,8–3 cm MC: 26–55 g |
LC | |
| Lemmimicrotus Tokuda, 1941 |
Lasiopodomys mandarinus | (A. Milne-Edwards, 1871) | chinornik mandaryński | 5 podgatunków | Rosja (południowa Buriacja), północno-środkowa Mongolia, północno-wschodnia i wschodnio-środkowa Chińska Republika Ludowa oraz Półwysep Koreański | DC: 9–11,4 cm DO: 2–2,7 cm MC: 18–50 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski.
Opisano również gatunki wymarłe z plejstocenu Azji: