Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów χιονο (chiono – śnieg) i γραφις (graphis – pióro, szczotka), odnosząc się do wyglądu kwiatostanów tych roślin.
Liście odziomkowe tworzące różyczkę liściową, wzniesione, ogonkowe, wiecznie zielone, o blaszkach łopatkowych do eliptycznych, całobrzegie lub drobno faliste, o długości od 2,8 do 16 cm.
Rośliny obupłciowe lub andropoligamiczne, niekiedy gynodioetyczne, rzadziej androdioetyczne. Kwiaty grzbieciste, siedzące, drobne, zebrane w kłos. Listki okwiatu wolne, górne 3–4 łopatkowo-równowąskie do nitkowatych, dolne 2–3 dużo krótsze, niekiedy nieobecne. Pręciki (6) osadzone u nasady listków okwiatu, relatywnie krótkie, o główkach sercowato-jajowatych do niemal kulistych. Zalążnia kulista, trzykomorowa. W każdej komorze powstają dwa zalążki. Szyjki słupka trzy. Znamiona słupka doosiowe.
Uznany za synonim Chamaelirium, z plemienia Chionographideae w rodzinie melantkowatych (Melanthiaceae), należącej do rzędu liliowców (Liliales) zaliczanych do jednoliściennych (monocots).
Gatunki
Chionographis chinensis K.Krause
Chionographis hisauchiana (Okuyama) N.Tanaka
Chionographis japonica (Willd.) Maxim.
Chionographis koidzumiana Ohwi
Chionographis merrilliana H.Hara
Zastosowanie
Liście oraz młode rośliny z gatunku Chionographis japonica (= Chamaelirium japonicum) są jadalne.
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).