Cała jednostka administracyjna o powierzchni ponad 82 tys. km² liczyła w 2020 roku ok. 32 mln stałych mieszkańców, z czego populacja właściwego miasta Chongqing wyniosła w tym czasie ok. 9,6 mln. Największe pod względem populacji i powierzchni miasto wydzielone na świecie.
Ośrodek gospodarczy (głównie przemysłu samochodowego i elektronicznego), akademicki oraz węzeł transportu kolejowego i śródlądowego portu rzecznego nad rzeką Jangcy.
Miasto charakteryzuje się wysokim tempem urbanizacji i wzrostu gospodarczego, stanowiąc kluczowy filar rządowego programu rozwoju zachodnich prowincji Chin (tzw. strategii Go West) oraz ważny punkt węzłowy w korytarzach transportowych Nowego Jedwabnego Szlaku.
Historia
W epoce Qin, w III wieku p.n.e. miasto było stolicą królestwa Ba. W epoce Tang miasto nosiło nazwę Yuzhou (渝州), w skrócie Yu. Cesarz z dynastii Song, Zhao Dun, przemianował je na Chongqing (Bliźniacze Szczęście).
W latach 1938-1949 tymczasowa siedziba kuomintangowskiego rządu Chin. Jako taka w latach wojny chińsko - japońskiej miasto stało się celem licznych ataków lotniczych.
Miasto należało do prowincji Syczuan do 1997 roku, kiedy wyodrębniono je wraz z szeroko pojętymi przedmieściami.
Geografia
Chongqing zlokalizowane jest na skraju Kotliny Syczuańskiej u ujścia rzeki Jialing Jiang do Jangcy. Obszar ten charakteryzuje się wybitnie górzystym ukształtowaniem terenu (pasma górskie Daba Shan na północy oraz Góry Wu na wschodzie), co determinuje unikalną strukturę urbanistyczną miasta, potocznie nazywanego w Chinach „Górskim Miastem” (Shancheng). We wschodniej części regionu swój początek ma przełom rzeki Jangcy, znany jako Trzy Przełomy Jangcy.
Miasto leży w strefie klimatu subtropikalnego wilgotnego (Cfa według klasyfikacji Köppena). Charakteryzuje się ono łagodnymi, lecz wysoce zamglonymi zimami (średnio kilkadziesiąt dni mglistych w roku, choć historycznie średnia przekraczała 100 dni) oraz ekstremalnie upalnymi i wilgotnymi latami. Z powodu częstego przekraczania temperatur rzędu 40 °C w lipcu i sierpniu, Chongqing zaliczane jest tradycyjnie do tzw. „trzech pieców” nad rzeką Jangcy.
Głównym komponentem transportu publicznego w Chongqing jest system metra, wyróżniający się w skali światowej masowym wykorzystaniem kolei jednoszynowej (monorail). Linie 2 i 3 stanowią najdłuższą i najbardziej obciążoną pasażersko sieć monorail na świecie; technologia ta została wybrana ze względu na zdolność pociągów do pokonywania ostrych zakrętów i stromych wzniesień (do 6% nachylenia), co odróżnia Chongqing od większości chińskich metropolii leżących na terenach płaskich. Ze względu na skrajną gęstość zabudowy i ukształtowanie terenu, sieć ta posiada specyficzne rozwiązania inżynieryjne, takie jak napowietrzna stacja Liziba zlokalizowana wewnątrz wielokondygnacyjnego budynku mieszkalnego.
Specyfiką układu drogowego na tle innych światowych aglomeracji są ekstremalne rozwiązania pionowe, wymuszone przez kilkudziesięciometrowe różnice wysokości w centrum miasta. Należą do nich pięciopoziomowy, bezkolizyjny węzeł Huangjuewan oraz publiczne windy i eskalatory miejskie (np. ruchome schody na zboczach gór), działające jako pełnoprawny element zintegrowanej komunikacji zbiorowej.
W skali międzynarodowej miasto pełni funkcję strategicznego węzła logistycznego Nowego Jedwabnego Szlaku. Stanowi punkt początkowy transkontynentalnej magistrali kolejowej Yuxinou, prowadzącej przez Kazachstan, Rosję i Białoruś do Małaszewicz w Polsce oraz Duisburga w Niemczech, co pozwala na ominięcie transportu morskiego. Ruch lotniczy obsługuje Międzynarodowy Port Lotniczy Chongqing-Jiangbei, natomiast towarowy transport wodny bazuje na głębokowodnym porcie rzecznym Guoyuan na rzece Jangcy. W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Chongqing.
Najwyższe budynki
Półwysep Yuzhong będący centrum miasta
Chongqing należy do światowych liderów pod względem liczby wieżowców. W mieście znajduje się ponad 200 budynków przekraczających 150 metrów wysokości, a dynamiczny rozwój architektury wysokościowej skupia się głównie na półwyspie Yuzhong oraz w nowej dzielnicy Jiangbeizui. Najbardziej rozpoznawalnym kompleksem wysokościowym miasta jest Raffles City Chongqing – wielofunkcyjny zespół ośmiu wieżowców zaprojektowany przez Moshe Safdiego, łączący funkcje mieszkalne, biurowe i hotelowe. Jego cechą charakterystyczną jest The Crystal – zawieszony 250 metrów nad ziemią, poziomy łącznik (tzw. „podniebny most”) o długości 300 metrów, opierający się na czterech wieżach. Ze względu na swoją masę (ok. 12 tys. ton) i bogaty program użytkowy bywa nazywany „poziomym wieżowcem” – wewnątrz zamkniętej, przeszklonej konstrukcji znajdują się m.in. tarasy widokowe, ogrody botaniczne, restauracje, basen oraz przestrzeń klubowa.
Do najwyższych ukończonych wieżowców w mieście należą:
Most na wyspę Baidicheng z kompleksem dawnej fortecy oraz synkretycznych świątyń łączących tradycje taoistyczne, buddyjskie i konfucjański kult bohaterów Trzech Królestw.
Kultura Chongqing została ukształtowana przez górskie położenie geograficzne, tradycje basenu Syczuańskiego, szybką modernizację oraz ścisłą kontrolę państwową.
Kuchnia: Głównym elementem kulturowym i kulinarnym miasta jest kociołek potrawny (hot pot), znany ze skrajnie ostrego i aromatycznego smaku mala (dzięki użyciu ostrej papryki oraz pieprzu syczuańskiego). Do wrzącego, mocno doprawionego bulionu dodaje się różnorodne składniki, takie jak cienko krojone mięsa, świeże warzywa, grzyby czy owoce morza.
Tożsamość: W chińskiej popkulturze mieszkańcy miasta słyną z wyrazistego, „gorącego temperamentu” oraz głośnej i bezpardonowej bezpośredniości, co ukształtowały trudne warunki geograficzne i surowy, gorący klimat. Historycznym symbolem tej robotniczej tożsamości i hartu ducha byli tragarze Bangbang, transportujący ciężkie ładunki na bambusowych kijach po stromych, górzystych schodach aglomeracji.
Religijność: Zdecydowana większość mieszkańców Chongqing to deklaratywni ateiści lub osoby niereligijne, co jest efektem dekad państwowej edukacji w duchu laickim. Wyznawane religie to przede wszystkim buddyzm i taoizm – w granicach aglomeracji znajdują się wpisane na listę UNESCO rzeźby naskalne w Dazu (zespół tysięcy płaskorzeźb z IX–XIII wieku). Chrześcijaństwo i islam stanowią niewielki margines.
Wpływ Partii: Komunistyczna Partia Chin (KPCh) sprawuje pełną kontrolę nad życiem społecznym, gospodarczym i instytucjonalnym miasta. Administracja, uczelnie oraz kluczowe przedsiębiorstwa są bezpośrednio podporządkowane strukturom partyjnym.
Nadzór cyfrowy i inwigilacja
Chongqing wyróżnia się w skali globalnej gęstością sieci nadzoru cyfrowego, zajmując czołowe miejsca w światowych rankingach pod względem liczby kamer CCTV w przeliczeniu na mieszkańca. W przeciwieństwie do państw zachodnich, gdzie monitoring pełni funkcję głównie reaktywną, tutejszy system ma charakter prewencyjny i zintegrowany:
Algorytmy AI i rozpoznawanie twarzy: Kamery w przestrzeni publicznej są połączone ze sztuczną inteligencją, która w czasie rzeczywistym identyfikuje obywateli i analizuje ich przemieszczanie się.
Powiązanie z Systemem Kredytu Społecznego: Dane z monitoringu są integrowane z cyfrową tożsamością, aplikacjami mobilnymi oraz rejestrami państwowymi. Naruszenia zasad społecznych lub prawnych mogą skutkować natychmiastowymi sankcjami, takimi jak blokada zakupu biletów na loty i pociągi wysokich prędkości czy ograniczenia w dostępie do usług finansowych.
↑MarekM.BankowiczMarekM., Chińsko - japońska wojna 1937 - 1945 [w:] Ilustrowany leksykon historii XX wieku, Kraków 2000, s. 112, ISBN83-88578-00-6(pol.).
↑DonD.MoserDonD., II Wojna światowa. Chiny - Birma - Indie, Warszawa 2000, s. 7-15, ISBN83-7245-274-1(pol.).
12XiheX.HeXiheX., Application and Prospect of Straddle Monorail Transit System in China, „Urban Rail Transit”, 1 (1), 2015, s. 26–34, DOI:10.1007/s40864-015-0006-9, ISSN2199-6679 [dostęp 2026-07-13](ang.). url-auto
29°33′00″N 106°30′25″E/29,550000 106,506944
.svg)
.jpg)
