| wieś | |
Przydrożny krzyż z 1919 r. fundacji Piotra i Małgorzaty Dąbrowskich w Chrabkowie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
103 |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
28-400 |
| Tablice rejestracyjne |
TPI |
| SIMC |
0262830 |
Położenie na mapie gminy Pińczów | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego | |
Chrabków (do 31 grudnia 2012 Chrapków) – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0262846 | Podlesie | przysiółek |
Jeszcze w XIX wieku miejscowość znana była pod nazwą Chrapków.
Na przełomie XVIII i XIX wieku stanowiła własność rodziny Romanowskich herbu Bożawola. Synem jednego z właścicieli – Józefa Romanowskiego był Filip Nereusz (1794-1853), malarz i wykładowca, uczeń wielkiego XVIII-wiecznego artysty Jana Chrzciciela Lampiego.
W latach 30. XIX wieku mieszkał tu Józef Kenig (1821–1900) (przez matkę spokrewniony z Romanowskimi), uznawany za jednego z wybitniejszych polskich dziennikarzy i krytyków teatralnych XIX wieku.
Według spisu ludności z 1827 r. w Chrabkowie w 17 domach mieszkało 97 osób.
W XX wieku resztkę dawnych dóbr Romanowskich, z terenem dworu i parku zakupiła rodzina Oleszczyków, którzy pozostali tu właścicielami do końca II wojny światowej (na cmentarzu w Sędziejowicach – parafii Chrabkowa – jest grób Jana Oleszczyka, „właściciela dóbr Chrabków”).