| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
botanik, mykolog |
Christian L. Luerssen (ur. 6 maja 1843 w Bremie, zm. 28 czerwca 1916 w Charlottenburgu) – niemiecki botanik i mykolog. Był autorytetem w zakresie pterydologii (nauki o paprotnikach), oraz innych roślin zarodnikowych.
Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Bremie pracował w tym mieście jako nauczyciel. Wspierany przez Senat Bremy studiował botanikę i zoologię w Jenie oraz fizykę w Ernst Abbe. W 1868 roku uzyskał doktorat w zakresie botaniki i powrócił do Bremy.
W 1869 roku został w Lipsku asystentem Augusta Schenka, który później powierzył mu stanowisko kustosza Universitätsherbariums. W 1872 roku habilitował się tutaj rozprawą doktorską o zarodniach paproci. Wraz z Schenkiem Luerssen prowadził badania naukowe, zwłaszcza nad paprociami Australii i Oceanii. Aby wyżywić rodzinę, zmuszony był dorabiać jako autor. Oprócz recenzji do czasopism naukowych, pisał podręczniki i instrukcje. Jego dzieło „Medical Botany Pharmaceutische” wyróżniało się dzięki opisowemu opracowaniu metodologicznemu i stało się standardem w tym zakresie. Współcześni botanicy oceniali Luerssena jako „jednego z pierwszych żyjących autorów botanicznych, a jego podręczniki i instrukcje były najlepszymi dostępnymi w tamtych czasach”.
W 1884 roku został mianowany botanikiem leśnym w Królewskiej Akademii Leśnej w Eberswalde. Tam głównym przedmiotem jego badań pozostały rośliny zarodnikowe. Napisał m.in. podręcznik leśnictwa.
W 1888 roku Luerssen został powołany na Uniwersytet Albrechta w Królewcu, gdzie do 1910 roku pełnił funkcję dyrektora Instytutu Botanicznego i Ogrodu Botanicznego. W tym czasie, aż do śmierci, był redaktorem Biblioteki Botanicznej, która istnieje do dziś. Jego własna praca naukowa ograniczała się niemal wyłącznie do botaniki systematycznej i mykologii. W 1910 roku Luerssen przeszedł na emeryturę z przyczyn zdrowotnych. Spędził ją w Gdańsku i Berlinie-Charlottenburgu. Został pochowany w West Stahnsdorf, gdzie zachował się jego grób.
Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawany jest skrót jego nazwiska Luerss. (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów).