W 2022 roku miasto zamieszkiwało 2977 osób, a przy powierzchni 2,4 km² gęstość zaludnienia wynosiła 1263 os./km².
Historia
Miasto powstało z inicjatywy króla Danii Chrystiana VII (1749–1808), który pod wrażeniem kunsztu rzemieślników i kupców braci morawskich poznanych w holenderskim Zeist, w 1771 roku zezwolił braciom morawskim na założenie kolonii na ziemi królewskiej Tyrstrup. Kolonia – nazwana na cześć króla Christiansfeld – została założona 1 kwietnia 1773 roku. Osada została wzniesiona zgodnie z założeniami planistycznymi wspólnoty kościelnej – wokół centralnie położonego placu kościelnego. Zbudowano kościół z plebanią, domy mieszkalne, szkoły i hotel. Inspiracją dla kolonii Christiansfeld były inne osady braci morawskich w Europie takich jak saksońskie Herrnhut. Plan kolonii był wzorowany na planach osad Herrnhaag i Gnadau.
Bracia morawscy zostali zwolnieni ze składania przysięgi na wierność królowi i otrzymali liczne przywileje. W Christiansfeld kwitło rzemiosło – wyprawiano skóry, szyto rękawiczki, produkowano świece, tytoń i mydło. Kolonia szybko się rozwijała – ok. 1800 roku liczyła 732 członków. Okres jej świetności zakończyła wojna duńska w 1864 roku, w wyniku której Holsztyn uzyskała Austria, Szlezwik przypadł Prusom, a państwo duńskie zostało okrojone, przez co Christiansfeld utraciło swoje zaplecze.
Miasto stanowi bardzo dobrze zachowany przykład realizacji założeń planistycznych braci morawskich, zakładających rozwój osady wokół centralnie położonego placu kościelnego. Plac położony jest między dwoma głównymi ulicami – biegnącymi równolegle ze wschodu na zachód – Lindegade na południu i Nørregade na północy. Przy placu oprócz kościoła, zlokalizowano plebanie, dom sióstr i dom burmistrza.
Przy ulicach o szerokości 24 alenów hamburskich wyznaczono działki o szerokości od 20 do 40 alenów, na których stanęły domy mieszkalne z ogrodami zorientowanymi na północ i południe. Ulice obsadzono drzewami lipowymi w odstępach 8 alenów.
Na peryferiach miasta zlokalizowano budynki użyteczności publicznej, w tym domy dla wdów oraz dla kawalerów i niezamężnych kobiet. Na obrzeżach znajdowały się pola uprawne.
Zabudowa, zgodnie z modelem urbanistyki protestanckiej, jest jednorodna, prosta i pozbawiona zdobień. Budynki wzniesione z żółtej cegły przykrywają dachy z czerwonej dachówki. Większość gmachów powstała w ciągu 40 lat.
55°21′20″N 9°29′53″E/55,355556 9,498056
