Chung Hyeon, Wimbledon 2015 | ||||||||||||||||||||||
| Państwo | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
19 maja 1996 | |||||||||||||||||||||
| Wzrost |
185 cm | |||||||||||||||||||||
| Gra |
praworęczny, oburęczny bekhend | |||||||||||||||||||||
| Status profesjonalny |
2014 | |||||||||||||||||||||
| Zakończenie kariery |
aktywny | |||||||||||||||||||||
| Trener |
Sukjin Chung | |||||||||||||||||||||
| Gra pojedyncza | ||||||||||||||||||||||
| Wygrane turnieje |
0 | |||||||||||||||||||||
| Najwyżej w rankingu |
19 (2 kwietnia 2018) | |||||||||||||||||||||
| Australian Open |
SF (2018) | |||||||||||||||||||||
| Roland Garros |
3R (2017) | |||||||||||||||||||||
| Wimbledon |
1R (2015) | |||||||||||||||||||||
| US Open |
3R (2019) | |||||||||||||||||||||
| Gra podwójna | ||||||||||||||||||||||
| Wygrane turnieje |
0 | |||||||||||||||||||||
| Najwyżej w rankingu |
187 (11 kwietnia 2016) | |||||||||||||||||||||
| Australian Open |
3R (2018) | |||||||||||||||||||||
| Roland Garros |
1R (2017) | |||||||||||||||||||||
| US Open |
2R (2017) | |||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
Chung Hyeon, kor. 정현 (ur. 19 maja 1996 w Seulu) – południowokoreański tenisista, finalista wielkoszlemowego Wimbledonu w grze pojedynczej chłopców w 2013 roku, złoty medalista igrzysk azjatyckich i uniwersjady oraz półfinalista Australian Open 2018.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP World Tour w singlu był na 19. miejscu (2 kwietnia 2018), a w deblu na 187. pozycji (11 kwietnia 2016).
W 2013 roku osiągnął finał rywalizacji w grze pojedynczej w wielkoszlemowym Wimbledonie. W meczu o mistrzostwo zmierzył się z Gianluigim Quinzim, któremu uległ 5:7, 6:7(2). W przeciągu kariery osiągnął też jeden półfinał w deblu i jeden ćwierćfinał w singlu.
W listopadzie w turnieju dla młodej generacji tenisistów Next Generation ATP Finals wygrał wszystkie mecze grupowe i pokonał w finale najwyżej rozstawionego Andrieja Rublowa.
Sezon zakończył na 59. miejscu w rankingu ATP.
Podczas Australian Open osiągnął półfinał singla, pokonując w zawodach m.in. Alexandra Zvereva i Novaka Đokovicia. Mecz o udział w finale poddał w Rogerowi Federerowi przy prowadzeniu Szwajcara 6:1, 5:2 z powodu odcisków na stopie. W deblu razem z Radu Albotem wygrali z rozstawioną z numerem drugim parą Henri Kontinen–John Peers.
| Turniej | 2012 | 2013 | 2014 |
|---|---|---|---|
| Australian Open | A | 3R | QF |
| French Open | 2R | 2R | A |
| Wimbledon | A | F | QF |
| US Open | 3R | 1R | A |
| Turniej | 2012 | 2013 | 2014 |
|---|---|---|---|
| Australian Open | A | SF | 1R |
| French Open | 1R | 1R | A |
| Wimbledon | A | 1R | A |
| US Open | 2R | 2R | A |
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 7 lipca 2013 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | 5:7, 6:7(2) |