Jurewicze (gmina w powiecie ihumeńskim)

Jurewicze
Chutor
Юревичская / Хуторская волость
gmina
1861–1924
Państwo

 Rosja

Obwód

1861–1919: g. mińska
1919–1920: okr. miński
1920–1921: g. mińska
1921–1924: BSRR (bezpośrednio)

Okręg

1861–1923: p. ihumeński
1923–1924: p. czerwieński

Siedziba

Jurewicze(inne języki)
Chutor(inne języki)

Data powstania

1861

Data likwidacji

1924

Populacja (1890)
• liczba ludności


6116

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gromad

17

Liczba miejscowości

97

Położenie na mapie
Położenie na mapie
53°47′06″N 28°41′24″E/53,785000 28,690000

Jurewicze (ros. Юревичская волость), 1922–1924 Chutor (ros. Хуторская волость) – dawna gmina istniejąca w latach 1861–1924. Siedzibą gminy były przez dłuższy czas Jurewicze(inne języki), a na samym końcu Chutor(inne języki).

Historia

Gmina zbiorowa Jurewicze powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych Imperium Rosyjskiego w latach 1861–1867. Była częścią powiatu ihumeńskiego w guberni mińskiej. W 1890 składała się z 97 miejscowości, zamieszkanych przez 6116 ludzi.

Po I wojnie światowej jednostka weszła przejściowo w skład BSRR (styczeń–luty 1919) i LBSRR (luty –sierpień 1919), lecz już 28 sierpnia 1919 wraz z zachodnią częścią powiatu ihumeńskiego przeszła pod kontrolę Wojska Polskiego. 15 września 1919 została włączona do administrowanego przez polski Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich okręgu mińskiego. W 1919 roku gmina liczyła 12 050 mieszkańców.

W lipcu 1920 gmina przeszła pod władzę sowiecką RFSRR, wchodząc ponownie w skład guberni mińskiej, którą 31 lipca 1920 włączono do reaktywowanej BSRR. Gubernię mińską zniesiono 18 marca 1921 w następstwie traktatu ryskiego; odtąd gmina podlegała bezpośrednio władzom centralnym BSRR.

13 grudnia 1922 gminę przemianowano na Chutor z siedzibą we wsi Chutor(inne języki).

W 1923 roku gmina obejmowała 380 wiorst kwadratowych i była podzielona na 17 sielsowietów, zamieszkanych przez 12.271 ludzi. 18 września tego samego roku nazwę powiat ihumeńskiego zmieniono na czerwieński.

Gminę zniesiono 17 lipca 1924, kiedy to na obszarze BSRR zlikwidowano dotychczasowy podział administracyjny na powiaty i gminy na rzecz okręgów i rejonów.

Przypisy

  1. 1 2 3 Волости и важнѣйшiя селенiя Европейской Россiи. Выпускъ V. – Изданiе Центральнаго Статистическаго Комитета, Санктпетербургъ, 1886.
  2. ↑ Н.П. ИнфоРост, ГПИБ | Губернии : I Архангельская - XXV Нижегородская. - 1892. - (Статистика Российской империи; 15). [online], elib.shpl.ru [dostęp 2025-12-05].
  3. ↑ Волости и гмины 1890 года. Губернии: I Архангельская - XXV Нижегородская.
  4. ↑ Bobrujsk – „stolica nadberezyńskiej Polski” (1919–1920)
  5. ↑ Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 19, poz. 174
  6. 1 2 Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich z mapą, Eugenjusz Romer, Lwów-Warszawa, 1919.
  7. ↑ Декларация о провозглашении независимой Советской Социалистической Республики Белоруссии. 31 июля 1920 г.
  8. ↑ Минская губерния Памятные книжки губерний и областей Российской империи (1833–1917).
  9. ↑ Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Ігуменскі павет // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 1996. — С. 472—473. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0041-2.
  10. ↑ ІГУМЕНСКІ ПАВЕТ
  11. 1 2 Список населенных мест БССР б. Минской губернии (1924).
  12. ↑ ІГУМЕНСКІ ПАВЕТ
  13. ↑ Постановление ЦИК БССР от 17.07.1924 об административно-хозяйственном делении БССР.

Linki zewnętrzne