Chwalewicze

Chwalewicze
Хвалявічы
Хвалевичи
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

prużański

Sielsowiet

Chorewo

Populacja
• liczba ludności


7
(2019)

Kod pocztowy

225145

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Chwalewicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Chwalewicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej znajduje się punkt z opisem „Chwalewicze”
Ziemia52°36′06″N 24°42′40″E/52,601667 24,711111

Chwalewicze (biał. Хвалявічы, Chwalawiczy; ros. Хвалевичи, Chwalewiczi; pol. hist. Falewicze) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Chorewo.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim, w gminie Noski.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Noski, następnie w gminie Sielec. W 1921 miejscowość liczyła 92 mieszkańców, zamieszkałych w 19 budynkach, w tym 64 Białorusinów, 27 Polaków i 1 osobę innej narodowości. 66 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 26 rzymskokatolickiego.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Noski był 1 Rosjanin i 1 Serb. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.

Przypisy

  1. ↑ Falewicze (1), pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 473.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)

Bibliografia