Clarence Island

Clarence Island
Ilustracja
Clarence Island (2011)
Kontynent

Antarktyda

Akwen

Ocean Południowy

Archipelag

Szetlandy Południowe

Powierzchnia

161,6 km²

Populacja 
• liczba ludności


0

Położenie na mapie Szetlandów Południowych
Mapa konturowa Szetlandów Południowych, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Clarence Island”
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa konturowa Antarktyki, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Clarence Island”
Ziemia61°13′S 54°06′W/-61,216667 -54,100000
Mapa wyspy
Multimedia w Wikimedia Commons

Clarence Island – najdalej na wschód wysunięta wyspa w archipelagu Szetlandów Południowych.

Nazwa

Wyspa została nazwana przez Edwarda Bransfielda (ok. 1785–1852) na cześć księcia Wiliama, ówczesnego księcia Clarence, a późniejszego króla Wielkiej Brytanii Wilhelma IV.

W 1821 roku Fabian Bellingshausen (1778–1852) nazwał wyspę Остров Шишкова na cześć wiceadmirała Aleksandra Szyszkowa (1754–1841).

Geografia

Najdalej na wschód wysunięta wyspa archipelagu Szetlandów Południowych, leżąca ok. 30 na wschód od Elephant Island. Ma ok. 19 km długości, a jej powierzchnia wynosi 161,6 km². Jej najwyższym wzniesieniem jest Mount Irving (1924 m n.p.m.). Wyspa jest niezamieszkana.

U jej wschodnich wybrzeży, ok. 100 m od brzegu, leży niewielka Sugarloaf Island. Wysepka wraz z sąsiadującym wybrzeżem Clarence Island i pasem morza pomiędzy nimi tworzy ostoję ptaków IBA z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych oraz wielu ptaków morskich, m.in. fulmarów południowych.

Na obszarze Clarence Island wytyczono trzy kolejne ostoje ptaków IBA:

Historia

Wyspa została odkryta i pobieżnie naniesiona na mapę przez Edwarda Bransfielda (ok. 1785–1852), który wylądował na przylądku Cape Bowles 4 lutego 1820 roku. Ponownie zmapowana w 1821 roku przez Fabiana Bellingshausena (1778–1852). Wyspa była rzadko odwiedzana, nawet w okresie rozwoju polowań na foki.

Po zniszczeniu statku „Endurance”, Ernest Shackleton (1874–1922) wraz z załogą mijał Clarence Island w łodziach ratunkowych, jednak wylądował na Elephant Island.

Wyspa została ponownie zampowana w latach 1933–1937, w 1957 roku sfotografowana z powietrza przez uczestników Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE).

W latach 1970–1971 wyspę badała Joint Services Expedition to Elephant Island (JSEEI) – brytyjska ekspedycja pod kierownictwem Malcolma Burley’a (1927–2010), która 6 grudnia 1970 roku zdobyła szczyt Mount Irving.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Mills 2003 ↓, s. 148.
  2. 1 2 3 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and Gazetteer of the British Antarctic Territory ↓.
  3. 1 2 3 BIRDLIFE International – Sugarloaf Island 2023 ↓.
  4. 1 2 UN SYSTEM-WIDE EARTHWATCH Web Site 1989 ↓.
  5. ↑ BIRDLIFE International – Craggy Point 2023 ↓.
  6. ↑ BIRDLIFE International – Chinstrap Cove 2023 ↓.
  7. ↑ BIRDLIFE International – Cape Bowles 2023 ↓.

Bibliografia