Struktura cohenitu (bądź cementytu) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Węglik żelaza F3C, w którym część atomów żelaza zastąpiona jest przez atomy niklu lub kobaltu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5-6 |
| Przełam |
nierówny (kruchy) |
| Łupliwość |
{100}, {010} oraz {001} |
| Pokrój kryształu |
płytkowy do igiełkowatego |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne |
silnie magnetyczny |
| Gęstość |
7,2-7,65 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
Cynobiały; oksyduje się do lekkiego brązu, następnie złotożółtego |
| Połysk |
metaliczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
1.BA.05 |
Cohenit – minerał występujący w meteorytach żelaznych. Węglik żelaza, niklu i kobaltu. Twardszy od żelaza, ale bardzo kruchy. Na oszlifowanej powierzchni meteorytu tworzy podłużne, srebrzyste struktury o delikatnie brązowawym odcieniu.
W 1889 r. odkrył go Ernst Weinschenk (1865–1921) w meteorycie Magura. Nazwa minerału upamiętnia niemieckiego badacza meteorytów Emila Cohena (1842–1905).