Colton Ford

Colton Ford
Ilustracja
Colton Ford (2009)
Prawdziwe imię i nazwisko

Glenn Soukesian

Data i miejsce urodzenia

12 października 1962
Pasadena

Data i miejsce śmierci

19 maja 2025
Palm Springs

Używane pseudonimy

Greg

Lata aktywności

2001–2023

Narodowość

amerykańska, ormiańska

Liczba filmów

20 (za IAFD)

Wzrost

183 cm

Masa ciała

92 kg

Kolor włosów

brąz

Kolor oczu

ciemny brąz

Strona internetowa

Colton Ford (ur. 12 października 1962 w Pasadenie, zm. 19 maja 2025 w Palm Springs) – aktor pornograficzny, model i piosenkarz.

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w Pasadenie w rodzinie pochodzenia ormiańskiego jako syn Donny Mears i Kena Soukesiana. Ma dwoje rodzeństwa. Fascynował się teatrem i muzyką. Grał na skrzypcach i gitarze, a następnie zaczął śpiewać w chórach. W latach studiów pracował w klubach jazzowych i estradach, a następnie w firmie korporacyjnej.

Kariera w branży porno

W październiku 2001 zaczął występować w gejowskich filmach pornograficznych. Był na okładkach magazynów takich jak „Men” (w grudniu 2002, listopadzie 2003, styczniu i wrześniu 2004), „Unzipped” (w maju 2002 i maju 2003), „Honcho” (w maju 2003), „Inches” (w grudniu 2002) i „Indulge” (nr 072).

W lipcu 2015 zwyciężył w rankingu „Najseksowniejsza gejowska gwiazda porno” (Los actores porno gay mas sexys listado 8), ogłoszonym przez hiszpański portal 20minutos.es.

Kariera muzyczna

Po porzuceniu kariery w branży porno rozpoczął karierę muzyczną. Po spotkaniu z Michaelem Alago, pracownikiem wytwórni płytowej i portorykańskim gejem z Nowego Jorku A&R, 27 kwietnia 2004 zrealizował wersję dance przeboju Steviego Wondera „Signed, Sealed, Delivered I'm Yours”, który osiągnął szczyt dziewiątej pozycji na liście Hot Dance Club w USA.

Wydał albumy studyjne: Tug of War (2008), Under the Covers (2009), The Way I Am (2013) i Next Chapter (2014). Nagrał też promujące je single, w tym „That’s Me” (2008) (z gościnnym udziałem Cazwella), „The Way You Love Me” (2008), „No One” (2009), „With Every Heartbeat” (2011), „Let Me Live Again” (2011), „Music Always Gets You Back” (2011) i cover grupy Level 42 „Something About You” (2014).

W 2019 rozpoczął współpracę z Ronem Schraderem i Spin Sistą jako Woop Woop Productions, nagrywając EP-kę Unity, którą promowały dwa utwory: „Stronger” (2020) i „Stay” (2021).

Działalność poza przemysłem porno

Przez dwa sezony wcielał się w postać szeryfa Trouta w serialu LGBT The Lair (2007–2009). Ponadto pojawił się w niewielkiej roli w komedii Another Gay Sequel: Gays Gone Wild (2008).

Wspólnie z Arim Goldem wystąpił w roli cameo w teledysku Cyndi Lauper do utworu „Into the Nightlife” (2008).

W 2011 zadebiutował na off-Broadwayu w spektaklu muzycznym Little House on the Ferry, współczesnej gejowskiej historii miłosnej osadzonej w legendarnym letnim kurorcie Fire Island w Nowym Jorku. Przedstawienie zawierało jedenaście oryginalnych piosenek, wydanych również jako album oryginalnej obsady (Colton Ford, Seph Stanek, Chris Van Kirk, Matt Rodriguez, Kit Balcuns i Sean Luftus). Piosenka „After Hours” została wydana jako singiel z wokalem Forda. Przedstawienie odbyło się w Nowym Jorku w dniach 3-20 listopada 2011.

Od 2 maja do 6 czerwca 2014 w Los Angeles grał postać Alvina w scenicznej produkcji And All The Dead, Lie Down.

Życie prywatne

Od 2001 jego partnerem życiowym był kanadyjski aktor porno Blake Harper (właściwie Peter Tiefenbach), laureat branżowej nagrody FICEB HeatGay 2003 w kategorii „najlepszy aktor” w filmie Ya sé quien te la chupó el último verano. Razem wystąpili w produkcji Chi Chi LaRue Aftershock 2: Mustang Pac 68 (2002). Związek z Harperem został przedstawiony w filmie dokumentalnym Naga sława (Naked Fame, 2004) i piosence Forda „Love Has Find a Way” (2010). Po rozstaniu z Fordem, Harper powrócił do Kanady, z dala od pornografii, poświęcił się swojej misji życiowej jako pielęgniarz w lokalnym szpitalu w Windsor w Ontario.

Śmierć

18 maja 2025 Forda widziano po raz ostatni przed wyruszeniem na wędrówkę szlakiem Goat Trails w Palm Springs w Kalifornii. Następnego dnia policja w Palm Springs otrzymała zgłoszenie o zaginięciu turysty. Tego samego wieczoru Ford, w wieku 62 lat, został znaleziony martwy na szlaku turystycznym; zginął w wypadku podczas wędrówki. Wiadomość o śmierci Forda została później potwierdzona przez jego przyjaciół i współpracowników za pośrednictwem postów w mediach społecznościowych.

Nagrody i nominacje

Rok Nagroda Kategoria Film Inni wykonawcy Rezultat
2002 Grabby Award Najlepszy wykonawca roku – – Nominacja
Najlepsza scena seksu grupowego Conquered (2001) Nino Bacci, Blake Harper, Billy Herrington i Jay Ross Wygrana
GayVN Award Najlepsza scena seksu grupowego Nominacja
2003 Grabby Award Najlepszy wykonawca roku – – Nominacja
GayVN Award Gejowski wykonawca roku – – Wygrana
Najlepsza scena seksu Prowl 3: Genuine Leather (2002) Blake Harper Nominacja
2004 GayVN Award Najlepsza scena seksu grupowego Aftershock: Part 2 (2003) Joe Foster, Chad Hunt, Chris Steele, Bret Wolfe, Weter Raeg, Matthew Rush, Blake Harper, Cody Wolf, Jake Marshall, Jim Slade i Antonio Majors Nominacja
2012 Raven’s Eden Award Żywa legenda gejowska – – Wygrana

Dyskografia

Wybrana filmografia

RokTytułRolaReżyser
2000Układ prawie idealny (The Next Best Thing)GlenJohn Schlesinger
2001Circuit (Okrążenie)mężczyzna na wideoDirk Shafer
2004Naked Famew roli samego siebieChristopher Long
Hellbentczłonek zespołuPaul Etheredge
2008Another Gay Sequel: Gays Gone WildprzystojniakTodd Stephens
„Into the Nightlife”tancerz w klubieCyndi Lauper
2007–2009The Lairszeryf TroutFred Olen Ray