Cris Cyborg

Cris Cyborg
Cristiane Justino
Ilustracja
Cyborg w 2023 roku.
Pełne imię i nazwisko

Cristiane Justino Venâncio

Data i miejsce urodzenia

9 lipca 1985
Kurytyba

Obywatelstwo

Brazylia, Stany Zjednoczone

Wzrost

173 cm

Masa ciała

70 kg

Styl walki

boks tajski, brazylijskie jiu-jitsu, boks, zapasy

Trenowany przez

Rudimar Fedrigo

Debiut

MMA – 2005
boks – 2022

Federacja

Bellator MMA

Kategoria wagowa

piórkowa

Klub

Chute Boxe Academy, The Arena MMA, Atos Jiu-Jitsu, RVCA Training Center, Kings MMA

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

MMA – 32
boks – 4
kick-boxing – 3

Zwycięstwa

MMA – 29
boks – 4
kick-boxing – 2

Przez nokauty

MMA – 21
boks – 2
kick-boxing – 2

Przez poddania

MMA – 2

Przez decyzje

MMA – 6
boks – 2

Porażki

MMA – 2

Nieodbyte

MMA – 1

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 13 grudnia 2025.
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Cristiane Justino Venâncio, znana również jako Cris Cyborg, a wcześniej pod nazwiskiem po mężu Cristiane Santos (ur. 9 lipca 1985 w Kurytybie) – brazylijska zawodniczka mieszanych sztuk walki (MMA) i bokserka. Mistrzyni organizacji Strikeforce (2009–2012), Invicta FC (2013–2017) oraz UFC (2017–2019), Bellator (2020) w wadze piórkowej.

Cyborg jest powszechnie uważana za jedną z najwybitniejszych zawodniczek MMA

Wczesne życie

Cyborg urodziła się 9 lipca 1985 roku w Kurytybie, w brazylijskiej rodzinie. Jako córka rozwiedzionych rodziców i ojca z problemem alkoholowym, rozpoczęła karierę sportową w wieku dwunastu lat, grając w piłkę ręczną na poziomie krajowym w Brazylii. Dzięki swoim sukcesom sportowym, po ukończeniu szkoły średniej zdobyła liczne stypendia sportowe na prywatnych uczelniach, a ostatecznie wybrała kierunek wychowania fizycznego w Kurytybie. Później planowała przenieść się do miasta Cascavel, aby zostać zawodową piłkarką ręczną i tam ukończyć studia, jednak poznała Rudimara Fedrigo, trenera klubu Chute Boxe Academy, który był pod wrażeniem jej rozmiarów fizycznych i doradził jej wejście do świata sztuk walki.

Kariera sportowa

Przeszłość sportowa

Mieszane sztuki walki trenuje od 2004 roku, wcześniej uprawiała piłkę ręczną. Profesjonalny debiut MMA zanotowała 17 maja 2005 roku na gali Show Fight 2 w São Paulo – przegrała przez poddanie. Wygrawszy cztery następne walki (w tym 3 przed czasem), podpisała kontrakt z amerykańską organizacją EliteXC. W USA zadebiutowała w lipcu 2008 roku, nokautując Shaynę Baszler.

Strikeforce

Cyborg w 2009 roku.

W lutym 2009 roku związała się ze Strikeforce. 15 sierpnia 2009 roku zmierzyła się w San Jose z gwiazdą amerykańskiego MMA Giną Carano w walce o pierwsze w historii mistrzostwo Strikeforce kobiet. Pokonała ją przez techniczny nokaut w czasie 4:59. Sędzia ringowy zdecydował się przerwać walkę na sekundę przed końcem pierwszej rundy, uznając, że Carano nie jest w stanie dalej bronić się przed zadawanymi przez Brazylijkę uderzeniami pięściami. Następnie Santos trzykrotnie obroniła tytuł, wygrywając przed czasem z Marloes Coenen (30 stycznia 2010), Jan Finney (26 czerwca 2010) i Hiroko Yamanaką (17 grudnia 2011).

6 stycznia 2012 roku Komisja Sportowa Stanu Kalifornia ogłosiła, że wyniki badań antydopingowych, które zostały przeprowadzone na próbce moczu Santos pobranej przed walką z Yamanaką, dały wynik pozytywny. W organizmie zawodniczki wykryto steryd anaboliczny stanozolol. Zdyskwalifikowano ją na rok i ukarano grzywną, a rezultat walki z Japonką zmieniono na no contest. W konsekwencji zostało jej też odebrane mistrzostwo Strikeforce.

Invicta Fighting Championships

Po odbytym zawieszeniu w kwietniu 2013 związała się z Invicta FC, organizacją, w której walczą wyłącznie kobiety, a w lipcu tego samego roku została jej mistrzynią w wadze piórkowej, pokonując ponownie w rewanżowym pojedynku Marloes Coenen.

28 czerwca 2014 odwiedziła Polskę, by poprowadzić seminarium we Wrocławiu oraz była gościem specjalnym na gali Fight Exclusive Night 3, która odbyła się w Hali Stulecia.

W latach 2015–2016 trzykrotnie broniła tytułu Invicta FC, pokonując przed czasem Charmaine Tweet (27 lutego 2015), Faith Van Duin (9 lipca 2015) i Darię Ibragimową (16 stycznia 2016). Wcześniej, bo w marcu 2015 podpisała kontrakt z Ultimate Fighting Championship (UFC).

UFC

14 maja 2016 zadebiutowała w Ultimate Fighting Championship na gali UFC 198 w Kurytybie. Justino zwyciężyła przez nokaut w 1. rundzie z Leslie Smith. Pod koniec marca zwakowała tytuł Invicta FC skupiając się w pełni na pojedynkach w UFC.

29 lipca 2017 na UFC 214 znokautowała Tonyę Evinger w trzeciej rundzie i zdobyła odebrane wcześniej Holenderce Germaine de Randamie mistrzostwo UFC wagi piórkowej.

30 grudnia 2017 w swojej pierwszej obronie pasa podczas UFC 219 pokonała jednogłośnie na punkty Holly Holm. 3 marca 2018 w walce wieczoru na UFC 222 wygrała przez TKO z Rosjanką Janą Kunickają, broniąc tym samym drugi raz mistrzostwo UFC. 29 grudnia 2018 na UFC 232 w trzeciej obronie mistrzostwa niespodziewanie przegrała z mistrzynią wagi koguciej, rodaczką Amandą Nunes przez nokaut w 51 sekundzie pojedynku, tracąc tym samym na jej rzecz pas oraz notując drugą porażkę w karierze MMA.

3 sierpnia 2019 została zwolniona przez prezydenta Dana White’a z federacji.

Bellator MMA

3 września 2019 roku ogłoszono, że Cris Cyborg podpisała umowę z Bellator MMA.

Cyborg zmierzyła się z Julią Budd o mistrzostwo Bellator kobiet w wadze piórkowej 25 stycznia 2020 roku w Inglewood na gali Bellator 238. Walkę wygrała przez techniczny nokaut w czwartej rundzie.

Do walki z Budd, Cyborg trenowała w RPA z trenerami Richie Quan, Boyd Allen i Martin Van Staden. Celem jej i jej drużyny na obóz był trening wszechstronności i bycia gotowym na wszystko.

Po zdobyciu swojego czwartego mistrzostwa świata, Cyborg stwierdziła, że chciałaby spróbować swoich sił w boksie.

W pierwszej obronie swojego tytułu, Cyborg zmierzyła się z Arlene Blencowe na gali Bellator 249, która odbyła się 15 października 2020. Wygrała po raz pierwszy w karierze walkę przez poddanie.

Cyborg po raz drugi obroniła tytuł przeciwko Leslie Smith 21 maja 2021 w głównym wydarzeniu gali Bellator 259. Poprzednio spotkały się na gali UFC 198, która była debiutem Cyborg w UFC, gdzie wygrała przez TKO w pierwszej rundzie. Wygrała walkę przez TKO po obaleniu Smith i wykończeniu jej ciosami pod koniec ostatniej rundy.

PFL

19 października 2024 podczas gali PFL Super Fights: Battle of the Giants w Rijadzie zmierzyła się z Larissą Pacheco o pas mistrzowski PFL Super Fights w wadze piórkowej. Po 25 minutach pojedynku tytuł powędrował na biodra Cyborg, która zwyciężyła jednogłośną decyzją sędziów.

13 grudnia 2025 na gali PFL Europe 4: 2025 Finals w Lyonie poddała duszeniem zza pleców w trzeciej rundzie niepokonaną Sarę Collins i zdobyła pełnoprawny pas PFL w wadze piórkowej.

Boks tajski

Od 2006 roku okazjonalnie występuje również w muay thai. 28 marca 2014 zmierzyła się z Holenderką Joriną Baars o tytuł organizacji Lion Fight wagi półśredniej, z którą ostatecznie przegrała jednogłośnie na punkty.

Życie prywatne

Cyborg była zamężna z zawodnikiem MMA Evangelistą "Cyborg" Santos(inne języki) , i wtedy „adoptowała” jego pseudonim. Para rozstała się w grudniu 2011 Od 2016 roku posiada Obywatelstwo Stanów Zjednoczonych. W 2017 roku ogłosiła swoje zaręczyny z wieloletnim chłopakiem, trenerem i byłym zawodnikiem MMA Rayem Elbą.

W 2018 roku adoptowała swoją nastoletnią siostrzenicę, dzięki czemu została pierwszą matką posiadającą pas mistrzowski UFC.

Współpracuje z Fight For The Forgotten, organizacją non-profit zorganizowaną przez Justina Wrena(inne języki), która zajmuje się kopaniem studni, aby zapewnić wodę pitną dla ludzi z Ugandy. Po zdobyciu swojego pierwszego zwycięstwa przez poddanie w karierze MMA, otrzymała swój czarny pas BJJ od Rubensa ‘Cobrinha’ Charlesa.

Osiągnięcia i nagrody

Mieszane sztuki walki

Submission fighting

Amatorskie zapasy

  • Federação Paulista de Luta Olímpica
    • 2007: Złota medalistka Międzynarodowego Pucharu Brazylii seniorów w stylu dowolnym kobiet
  • Federação Paranaense de Lutas Associadas
    • 2007: Mistrzostwo kobiet seniorów w stylu dowolnym stanu Parana

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Statystyki i rekord MMA Cristiane Justino. sherdog.com. [dostęp 2017-07-30]. (ang.).
  2. ↑ Cris Cyborg | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  3. ↑ Alan Dawson, One of the greatest women's fighters of all time completed a 'Grand Slam' of MMA belts after finishing her Bellator opponent in the 4th round [online], Business Insider [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  4. ↑ Jeremy Botter, Cris Cyborg Shows She's the Greatest of All Time in Win Over Holly Holm [online], Bleacher Report [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  5. ↑ AMDB Internet, Humildade Brutal: Cris Cyborg, maior nome do MMA atualmente, tem preocupações maiores do que manter o cinturão [online], Rolling Stone [dostęp 2021-09-09] (port. braz.).
  6. ↑ Por SporTV com Rio de Janeiro, Do handebol para o octógono, Cris ‘Cyborg’ pede mais mulheres no MMA [online], sportv.globo.com/site/combate [dostęp 2021-09-09].
  7. ↑ Cyborg, Carano on collision course [online], sports.yahoo.com [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  8. 1 2 Loretta Hunt: ‘Cyborg’ Finishes Carano in First Round. sherdog.com, 16 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-16]. (ang.).
  9. ↑ CSAC: Strikeforce champ Cris ‘Cyborg’ Santos tests positive for anabolic steroid. mmajunkie.com, 6 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-10)].
  10. 1 2 Invicta FC 6 results: Cris ‘Cyborg’ claims featherweight belt with TKO win. mmajunkie.com, 14 lipca 2013. [dostęp 2012-01-24].
  11. ↑ Relacja z gali Fight Exclusive Night 3. interia.pl, 28 czerwca 2014.
  12. ↑ Cris ‘Cyborg’ Justino signed to UFC; path clear to Rousey fight?. foxsports.com, 2015-03-26. [dostęp 2017-12-31].
  13. ↑ Cris Cyborg znokautowała Leslie Smith w 1 rundzie. Zapowiada obronę pasa Invicta FC i kontynuowanie kariery UFC w „catchweight”. mmanews.pl, 2016-05-15. (pol.).
  14. ↑ With ‘Cyborg’ vacating belt, Megan Anderson now undisputed Invicta FC featherweight champ. mmajunkie.pl, 2017-03-26. [dostęp 2017-07-30]. (ang.).
  15. ↑ W.Mrozowski: Germaine de Randamie pozbawiona mistrzowskiego pasa. Cyborg vs Anderson oficjalnie o tytuł na UFC 214. mmanews.pl, 2017-06-19. [dostęp 2017-06-19]. (pol.).
  16. 1 2 Bartłomiej Zubkiewicz: UFC 214: Cormier vs. Jones 2 – wyniki na żywo. mmarocks.pl, 2017-07-29. [dostęp 2017-07-30]. (pol.).
  17. ↑ K. Witek: Wyniki UFC 219: Cyborg wypunktowała Holm, Nurmagomedov zmasakrował Barbozę. mmanews.pl, 2017-12-30. [dostęp 2017-12-31]. (pol.).
  18. ↑ UFC 222 ‘Cyborg vs. Kunitskaya’ Play-by-Play, Results & Round-by-Round Scoring. sherdog.com, 2018-03-03. [dostęp 2018-03-04]. (ang.).
  19. ↑ Krzysztof Kordys, Amanda Nunes błyskawicznie nokautuje Cris Cyborg i zostaje podwójną mistrzynią UFC [online], mmarocks.pl, 30 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-30] (pol.).
  20. ↑ Dana White zwalnia Cris Cyborg z UFC. Bellator już szykuje ofertę [online], MMA PL, 3 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-03] (pol.).
  21. ↑ Former UFC, Strikeforce champion Cris Cyborg signs with Bellator [online], MMA Junkie, 3 września 2019 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  22. 1 2 Twitter reacts to Cris Cyborg’s title-winning TKO of Julia Budd at Bellator 238 [online], MMA Junkie, 26 stycznia 2020 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  23. 1 2 3 Blaine Henry, Cris Cyborg: More Than Just A Fighter [online], The Fight Library, 12 lutego 2020 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  24. ↑ Cris Cyborg vs. Arlene Blencowe headlines Bellator’s move to CBS Sports Network [online], MMA Junkie, 11 września 2020 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  25. ↑ Jay Anderson, Bellator 259: Cris Cyborg Defends Title, Stops Leslie Smith In Fifth [online], Cageside Press, 22 maja 2021 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  26. ↑ Jacek Skowroński, Ngannou kontra Ferreira: Jak oglądać bitwę gigantów PFL, pełną kartę walk i nie tylko [online], Tiger's Media, 18 października 2024 [dostęp 2024-10-20] (pol.).
  27. 1 2 Krzysztof Kordys, Cris Cyborg triumfowała w walce o tytuł PFL! Legenda żeńskiego MMA pokonała Larissę Pacheco [online], MMA Rocks!, 20 października 2024 [dostęp 2024-10-20] (pol.).
  28. 1 2 Jakub Madej, Cris Cyborg poddała Sarę Collins w rundzie trzeciej i obroniła pas PFL w wadze piórkowej [online], MMA Rocks, 13 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-13] (pol.).
  29. ↑ Jesse Holland: Cris Cyborg loses Muay Thai fight to Jorina Baars at Lion Fight 14 on March 28 in Las Vegas. mmamania.com, 2014-03-29. [dostęp 2018-12-30]. (ang.).
  30. ↑ Ladies To Take CBS-EliteXC Stage [online], web.archive.org, 10 lipca 2008 [dostęp 2021-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2008-07-10].
  31. ↑ Cyborg No More – Cristiane Santos And Evangelista Santos Divorced | CageJunkies – UFC and MMA News First [online], web.archive.org, 29 marca 2012 [dostęp 2021-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-29].
  32. ↑ Jacques Martin, UFC: 5 Power Couples That Are Still Going Strong (And 5 That Didn’t Last) [online], WhatCulture.com, 5 kwietnia 2019 [dostęp 2025-12-14] (ang.).
  33. ↑ Cris Cyborg celebrates first Mother’s Day since adopting her niece [online], FanSided, 13 maja 2018 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  34. ↑ Cris „Cyborg” Justino Earns BJJ Black Belt [online], Jitsmagazine.com, 25 października 2020 [dostęp 2021-09-09] (ang.).
  35. ↑ Brent Brookhouse, 2009 World MMA Awards Results - Featuring A Drunken Diego Sanchez Video [online], SBNation.com, 31 grudnia 2009 [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  36. ↑ Bryan Tucker, World MMA Awards 2010 Winners [online], MMA Fighting, 1 grudnia 2010 [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  37. ↑ SI.com's 2009 MMA Awards [online], SI, 28 grudnia 2009 [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  38. ↑ MMA DNA, Marcel Dorff, MMA DNA UFC Awards 2016 : De Uitslagen!!! [online], MMA DNA, 18 stycznia 2017 [dostęp 2024-10-20] (ang.).

Linki zewnętrzne