| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Wysokość |
2310 m n.p.m. |
| Wybitność |
20 m |
| Pierwsze wejście |
1902 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
Cubrynka (niem. Oberer Fichtentalturm, słow. Čubrinka, węg. Csubrina-torony, 2310 m) – szczyt w bocznej grani Tatr Wysokich (tzw. głównej grani odnogi Krywania) odchodzącej od grani głównej na południowy zachód w kierunku Koprowego Wierchu. Ten odcinek grani oddziela od siebie dwie doliny: Ciemnosmreczyńską (właściwie jej górne piętro, Dolinę Piarżystą) i Hińczową.
Cubrynka jest położona pomiędzy Cubryńską Przełączką (ok. 2290 m), która oddziela ją od Cubryny (Čubrina), oraz Zadnią Piarżystą Przełęczą (ok. 2275 m), która oddziela ją od Piarżystych Czub. Do północno-zachodniej części Doliny Hińczowej opada z Cubrynki ściana o wysokości około 140 m. Jej prawą część skośnie przecina rampa z zacięciami, załupami i trawiastymi zachodami. Jej górny koniec rozdziela się na dwie odnogi kończące się na przełączkach w grani między Cubrynką a Cubryńską Przełączką. Do Doliny Piarżystej opada ściana o wysokości około 180 m, zlewająca się ze ścianą Zadniej Piarżystej Przełęczy. Ściana jest prawie pionowa i opada na piargi. Z powodu długich podejść, prawie pionowych ścian i skomplikowanych zejść ściana ta przez długi czas była niezdobyta.
Nazwa szczytu pochodzi od sąsiedniej Cubryny, występuje czasami też w formie Czubrynka.
Szczyt wyłącznie dla taterników. Jego granią pierwsi taternicy przeszli w 1902 roku, ale ścianą dopiero 50 lat później. W latach 60. i 70. XX wieku jego ściany pokryto siatką dróg wspinaczkowych, potem wspinają się tutaj już bardzo rzadko. Władysław Cywiński pisał: Zrobiono co trzeba: lato, zima, i znów cisza, zarastanie pajęczyną.....Prawie wszyscy wielcy zostawili tu swe ślady - i znów spokój.