Cyklobutan

Cyklobutan
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	cyklobutan
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	bezbarwny gaz o słodkawym zapachu
Wzór Hilla	C4H8
Masa molowa	56,11 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	287-23-0
PubChem	9250
SMILES
	C1CCC1
InChI
	InChI=1S/C4H8/c1-2-4-3-1/h1-4H2
	InChIKey
	PMPVIKIVABFJJI-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	0,7038 g/cm³ (0 °C); ciecz
	Rozpuszczalność w wodzie
	bardzo słabo rozpuszczalny
	w innych rozpuszczalnikach
	rozpuszczalny w benzenie, dobrze w etanolu i acetonie, mieszalny z eterem dietylowym
Temperatura topnienia	−90,73 °C
Temperatura wrzenia	12,51 °C
Punkt krytyczny	186,8 °C; 4,965 MPa; 0,267 g/cm³;
logP	2,26
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Niebezpieczeństwo
Zwroty H	H220, H280
Zwroty P	brak wiarygodnych danych
	NFPA 704
	4 1 0
Temperatura zapłonu	<10 °C
	Podobne związki
Podobne związki	cyklopropan, cyklopentan, cykloheksan, cyklobuten, cyklobutadien
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Cyklobutan – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych węglowodorów. Ma podobne właściwości jak cyklopropan. Ulega addycji z rozpadem łańcucha, wiązania C−C tworzą ostre kąty. Pomimo dużych naprężeń, występuje naturalnie m.in. w postaci kwasu pentacykloanammoksowego u bakterii przeprowadzających proces anammox.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 Cyclobutane, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 490957 [dostęp 2015-09-10] (niem. • ang.).
1 2 Haynes 2014 ↓, s. 3-312.
↑ Cyklobutan, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-09-10] (ang.).^{[martwy link]}
↑ Cyclobutane. CAMEO Chemicals, National Oceanic and Atmospheric Administration. [dostęp 2015-09-10]. (ang.).
↑ Haynes 2014 ↓, s. 16-21.
↑ Vincent Mascitti, E.J. Corey. Enantioselective Synthesis of Pentacycloanammoxic Acid. „J. Am. Chem. Soc.”. 128 (10), s. 3118–3119, 2006. DOI: 10.1021/ja058370g.

CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).