Cynwaldyt
 Grupa kryształów z płatkami cynowaldytu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Glinokrzemian potasu zawierający lit i żelazo (KLiFe2+Al(AlSi3)O10(F,OH)2) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5-4 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
{001}, doskonała |
| Pokrój kryształu |
jednoskośny, rzadko sześciokątny |
| Przezroczystość |
Przezroczysty do półprzezroczystego |
| Układ krystalograficzny |
dobrze uformowane krótkie kryształy pryzmatyczne lub tabliczkowe, pseudohesksagonalne; występuje w rozetach lub skupieniach wachlarzowatych |
| Gęstość |
2,9-3,02, wyliczona 2,831 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
szarobrązowa, żółtobrązowa, bladofioletowa, ciemnozielona |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, perlisty na powierzchniach łupliwości |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
09.EC.20 |
Cynwaldyt – minerał skałotwórczy z grupy łyszczyków.
Glinokrzemian potasu zawierający lit i żelazo. Występuje w skałach Dolnego Śląska. Ma szklisty połysk, w barwach od ciemnozielonej po czarną. Wykorzystywany jest na materiały elektroizolacyjne.
Przypisy
- ↑ Zinnwaldite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2026-02-16] (ang.).
Bibliografia
- Encyklopedia techniki. Materiałoznawstwo, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, W-wa, 1969
- Słownik wyrazów obcych, PWN, Warszawa, ISBN 83-01-00521-1
Linki zewnętrzne
- John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, Monte C. Nichols, Zinnwaldite, [w:] Handbook of Mineralogy [online], Mineralogical Society of America, 2001 [dostęp 2026-02-16] (ang.).