Dafnomancja

Wysuszone liście laurowe, służące do dafnomancji.

Dafnomancja – wróżenie z lauru. Nazwa tej metody wróżenia pochodzi od nimfy Dafne, która według greckiego mitu została zmieniona w drzewko laurowe przez Apolla.

Polega na wrzucaniu liści do ognia, jeśli paląc się trzeszczą i płoną jasnym płomieniem, to jest szczęśliwa przepowiednia, jeśli zaś spalenie przebiega bezgłośnie albo zgasło w połowie, to źle wróży.

Apollo i Dafne, rzeźba Berniniego

Historia

Metoda ta wróżenia wywodzi się z Imperium Rzymskiego, gdzie rósł laur. Początkowo, liście służące do wróżenia zawsze pochodziły ze świętego gaju Apolla, jednak przestało tak być po rozprzestrzenieniu się zwyczaju po całej Grecji oraz Rzymie, kiedy palenie liści laurowych stało się popularną wróżbiarską praktyką augurów. Święty gaj Apolla zmarniał w roku 68 n.e., co ówcześni augurowie odebrali jako bardzo zły omen, wiązany przez nich później ze śmiercią Nerona.

Przypisy

  1. ↑ Varla Ventura, The book of the bizarre: freaky facts & strange stories, San Francisco, CA: Red Wheel/Weiser, 2008, s. 60, ISBN 978-1-57863-437-8, OCLC 213856845 [dostęp 2024-07-18].
  2. 1 2 3 4 5 Daphnomancy – OCCULT WORLD [online] [dostęp 2024-07-18] (ang.).
  3. 1 2 Theresa Cheung, The element encyclopedia of the psychic world: The ultimate A – Z of spirits, mysteries and the paranormal, wyd. 1. publ, London: HarperElement, 2006, s. 144, ISBN 978-0-00-721148-7 [dostęp 2024-07-18].
  4. ↑ Jacques Auguste Simon Collin de Plancy, Michał Karpowicz, Piotr Kuncewicz, Słownik wiedzy tajemnej, Warszawa ; Kraków: "Polczek", 1993, s. 44, ISBN 978-83-85272-11-3 [dostęp 2024-07-18].
  5. ↑ Amber K, Azrael Arynn K, Candlemas: feast of flames, wyd. 1st ed, St. Paul, Minn: Llewellyn Espanol, 2001, s. 94, ISBN 978-0-7387-0079-3 [dostęp 2024-07-18].
  6. ↑ Gerina Dunwich, Herbal magick: a witch's guide to herbal folklore and enchantments, Franklin Lakes, NJ: New Page Books, 2002, s. 50, ISBN 978-1-56414-575-8 [dostęp 2024-07-18].

Bibliografia