| wieś | |
Zabytkowy kościół parafialny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
512 |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Kod pocztowy |
76-231 |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0743327 |
Położenie na mapie gminy Damnica | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego | |

Damno (kaszb. Damno lub Dãbno, niem. Dammen) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Leży na Pobrzeżu Słowińskim. Od 2026 roku w okolicach wsi przebiega droga ekspresowa S6 z węzłem drogowym Bobrowniki.
Wieś jest siedzibą sołectwa Damno w którego skład wchodzi również miejscowość Głodowo..
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą gromady Damno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Nazwa, wzmiankowana po raz pierwszy w formie Dammen w 1335, ma pochodzenie słowiańskie i charakter topograficzny. Powstała przez dodanie do nazwy pospolitej dąb formantu -no. Friedrich Lorentz odnotował formę nazwy w lokalnych gwarach słowińskich: Dą͂mnɵ wraz z nazwami mieszkańców: Dą͂mjȯu̯n, Dą͂mjȯu̯nkă „damnianin, damnianka”. Niemiecka nazwa Dammen jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej. Współczesna forma polska Damno oddaje wymowę słowińską.
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Damno.
We wsi znajduje się obiekt zabytkowy wpisany do rejestru państwowego:
Obiektem o znaczeniu historycznym jest: