| Prawdziwe imię i nazwisko |
Daniel Kirschenfinkel |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 czerwca 1884 |
| Data i miejsce śmierci |
1942 |
| Zawód |
reżyser |
| Lata aktywności |
1910–1939 |
Danny Kaden (właśc. Daniel Kirschenfinkel) (ur. 10 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 1942 tamże) – polski aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy.
Urodził się w polsko-żydowskim małżeństwie Markusa i Ewy Kirschenfinkel. W 1902 ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego, pięć lat później wyjechał do Niemiec, żeby opanować język niemiecki.
W 1910 przypadkowo zagrał węgierskiego skrzypka w jednoaktowym filmie „Serwus Brzezina”, od tego czasu rozpoczął karierę aktorską grając role komiczne w niemieckich filmach, używał wówczas pseudonimu „Nunek Danuky”. W krótkim czasie został pierwszoplanowym aktorem charakterystycznym, a później powszechnie znanym komikiem. Wypracował własną postać komiczną, był Nunkiem, pełnym temperamentu gentlemanem o dobrym sercu i niepoważnej aparycji. Zyskał popularność międzynarodową i był jedną z największych gwiazd wytwórni „Uranus”. Podczas I wojny światowej pochodząc z zaboru rosyjskiego miał problemy z zatrudnieniem, zaczął więc produkować filmy dla niemieckich wytwórni. W 1919 powrócił do Warszawy i z ramienia UFA założył Warszawską Kinematograficzną Spółkę Akcyjną oraz wybudował kinoteatr „Palace”, równocześnie kontynuował karierę aktorską.
W 1922 założył wytwórnię „Kaden-Film”; przedsiębiorstwo szybko upadło, a Danny Kaden skupił się na organizowaniu polskiego środowiska filmowego i jego struktur. Należał do grupy założycieli Polskiego Związku Przemysłowców Filmowych, którego był działaczem i gdzie zasiadał w zarządzie. Od 1935 był współwłaścicielem i dyrektorem „Atelier i Laboratorium Sfinks”, wybuch wojny zakończył działalność firmy.
20 października 1940 zmuszono go, aby z żoną przeniósł się do getta, gdzie zmarł lub zginął w 1942 roku.
|
|
|
|
|
|
|
|