 | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 stycznia 1808 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
8 lutego 1874 |
| Narodowość | |
| Język | |
| Dziedzina sztuki | |
 | |
David Friedrich Strauß (ur. 27 stycznia 1808 w Ludwigsburgu, zm. 8 lutego 1874 tamże) – niemiecki pisarz, filozof i teolog, jeden z tzw. młodoheglistów, twierdzący że Ewangelie zawierają głównie zbiory legend, a opisane w nich cuda nie wydarzyły się naprawdę.
Studiował teologię w Tübinger Stift w Tybindze. W 1830 uzyskał tytuł wikarego, a w 1831 tytuł profesora w Maulbronn. Następnie na pół roku przeniósł się do Berlina, żeby słuchać wykładów Hegla i Schleiermachera. Od 1832 wykładał filozofię w Tübinger Stift.
Jego główne dzieło to dwutomowe Das Leben Jesu (1835, 1838, 1840), w którym dowodził, że historia ewangeliczna jest zbiorem mitów stworzonych w I i II w. n.e. na podstawie starotestamentowych podań o Mesjaszu i że chociaż Jezus nie istniał lub był fanatykiem religijnym, to i tak należy pozostać chrześcijaninem z uwagi na chrześcijańską moralność. Ta postawa spotkała się z krytyką Fryderyka Nietzschego, czemu ten ostatni poświęcił swój esej Niewczesne rozważania. Dzieło Straußa było inspiracją dla Bryana Bruce'a do napisania książki Jezus. Dowody zbrodni.
Albert Schweitzer w swojej pracy Geschichte der Leben-Jesu-Forschung stwierdził, że Das Leben Jesu „należy do najdoskonalszych dzieł, jakie zna światowa literatura. Blisko tysiąc czterysta stron i ani jednego zdania za dużo”.
Pod koniec życia Strauß nawiązał znajomość i prowadził korespondencję z francuskim historykiem Ernestem Renanem, autorem Vie de Jésus (wyd. polskie Żywot Jezusa). Wymienili w niej poglądy na temat toczącej się wówczas wojny francusko-pruskiej. W przedmowie do jednego z kolejnych wydań swojego dzieła Strauß zwrócił się do Renana jako do „pokrewnego duchem kontestatora”.
30 sierpnia 1842 w Horkheim (obecnie dzielnica Heilbronnu) zawarł związek małżeński z Agnese Schebest, austriacką śpiewaczką operową, aktorką i nauczycielką śpiewu. Mieli dwoje dzieci.
