David Leo Diamond

David Leo Diamond
Ilustracja
David Leo Diamond, 1987
Data i miejsce urodzenia

9 lipca 1915
Rochester

Pochodzenie

amerykańskie

Data i miejsce śmierci

13 czerwca 2005
Brighton

Instrumenty

skrzypce

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

David Leo Diamond (ur. 9 lipca 1915 w Rochester w stanie Nowy Jork, zm. 13 czerwca 2005 w Brighton w stanie Nowy Jork) – amerykański kompozytor i pedagog.

Życiorys

Urodził się w rodzinie pochodzenia austriacko-polskiego. Jak dziecko pobierał w Rochester lekcje gry na skrzypcach. Studiował w Cleveland Institute of Music u André de Ribaupierre’a, następnie w latach 1933–1934 w Eastman School of Music u Bernarda Rogersa i w latach 1934–1936 w Dalcroze Institute w Nowym Jorku u Paula Boepple’a i Rogera Sessionsa. W latach 1937–1939 był uczniem Nadii Boulanger w Paryżu. Podczas pobytu we Francji poznał Maurice’a Ravela, Alberta Roussela i Igora Strawinskiego. Laureat stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1938 i 1941).

W latach 1951–1953 jako stypendysta fundacji Fulbrighta przebywał w Rzymie. Od 1953 do 1965 roku mieszkał we Florencji. Wykładał na Uniwersytecie w Salzburgu, Uniwersytecie Harvarda i State University of New York. Od 1965 roku profesor kompozycji nowojorskiej Manhattan School of Music, a od 1973 do 1986 roku Juilliard School of Music.

Od 1966 roku członek, a od 1974 roku wiceprzewodniczący National Institute of Arts and Letters. Otrzymał Juilliard Publication Award (1937), Paderewski Prize (1943), New York Music Critics’ Circle Award (1944), nagrodę Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury (1944), William Schuman Award za całokształt twórczości (1985). W 1995 roku został odznaczony National Medal of Arts.

Twórczość

Był płodnym kompozytorem, jeszcze przed ukończeniem studiów napisał przeszło 100 kompozycji. Większość tych młodzieńczych dzieł później odrzucił. Jako kompozytor był twórcą konserwatywnym, stroniącym od awangardowych prądów XX-wiecznych. W jego twórczości silnie widoczna jest inspiracja muzyką romantyzmu (liryczny charakter melodyki) oraz nawiązania do neoklasycyzmu, przejawiające się w stosowaniu techniki kontrapunktycznej, struktur tematycznych i tradycyjnych form muzycznych (symfonia, koncert, sonata). W zakresie rytmiki widoczne są wpływy folkloru amerykańskiego.

Twórczość Diamonda cechuje się różnorodnością form i gatunków muzycznych. Wczesne kompozycje z lat 30. charakteryzują się wykorzystaniem modalizmów i nawiązaniami do muzyki żydowskiej, podczas gdy utwory z następnej dekady wyróżniają się prostotą i klarownością stosowanych środków. Na początku lat 50. kompozytor odszedł od diatoniki w kierunku totalnej chromatyki.

Był autorem ścieżek dźwiękowych do filmów takich jak A Place to Live (1941), Dreams That Money Can Buy (1947), Strange Victory (1948), Anna Lucasta (1949), Lippold’s The Sun (1965) i Life in the Balance (1966).

Kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory orkiestrowe

Utwory na orkiestrę kameralną

Utwory na instrumenty solowe i orkiestrę

Utwory na skrzypce i fortepian

Utwory fortepianowe

Inne utwory instrumentalne

Utwory wokalne

Utwory sceniczne

Balety

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd, suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2001, s. 80–81. ISBN 978-83-224-0722-6.
  2. 1 2 3 4 5 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 213. ISBN 0-674-37299-9.
  3. 1 2 3 4 5 6 Neil Butterworth: Dictionary of American Classical Composers. New York: Routledge, 2005, s. 117–119. ISBN 0-415-93848-1.
  4. 1 2 Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 192. ISBN 978-83-01-13410-5.
  5. 1 2 3 4 Brad Hill: American Popular Music: Classical. New York: Facts on File, 2006, s. 68. ISBN 0-8160-5311-1.
  6. 1 2 3 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 229. ISBN 978-0-19-957854-2.

Linki zewnętrzne