David Powell (1922) | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 grudnia 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 kwietnia 1925 |
| Zawód | |
| Współmałżonek | |
| Lata aktywności |
1907–1925 |
David Powell (wym. [ˈdeɪvɪd ˈpaʊəl]; ur. 17 grudnia 1883 w Glasgow, zm. 16 kwietnia 1925 w Nowym Jorku) – szkocki aktor teatralny i filmowy. Na dużym ekranie występował w epoce kina niemego.
Początkowo występował na scenie. W wieku dwudziestu kilku lat grywał w zespołach scenicznych Herberta Beerbohma Tree, Ellen Terry i Johnstona Forbesa-Robertsona. W 1907, wspólnie z Terry, zagrał na Broadwayu w pierwszej amerykańskiej wersji spektaklu autorstwa George’a Bernarda Shawa – Nawrócenie kapitana Brassbounda. Później, razem z Forbesem-Robertsonem, przybył do Stanów Zjednoczonych, gdzie postanowił osiąść na stałe.
W 1912 rozpoczął karierę filmową, występując początkowo w produkcjach krótkometrażowych. Na dużym ekranie partnerował m.in. Alice Brady, Ann Forrest, Ann Murdock, Billie Burke, Clarze Kimball Young, Ednie Goodrich, Elsie Ferguson, Hazel Dawn, Mae Murray, Mary Glynne i Mary Pickford.
Na początku lat 20. wystąpił w kilku produkcjach amerykańskiej wytwórni Famous Players-Lasky (Appearances; 1921, reż. Donald Crisp, Tajemnicza droga; 1921, reż. Paul Powell, The Princess of New York; 1921, reż. Donald Crisp, Niebezpieczne kłamstwo; 1921, reż. Paul Powell, Perpetua; 1922, reż. John S. Robertson, The Spanish Jade; 1922, reż. John S. Robertson), w których projektantem planszy tekstowej był późniejszy reżyser filmowy Alfred Hitchcock. Zmarł w Nowym Jorku 16 kwietnia 1925 w wieku 41 lat w wyniku zapalenia płuc.
Był żonaty z brytyjską scenarzystką Violet E. Powell.
Od 8 lutego 1960, w uznaniu za wkład w przemysł filmowy, posiada gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd w Los Angeles w Kalifornii, która mieści się przy 1651 Vine Street.