| Wykonawca wideo | ||||
| King Crimson | ||||
| Wydany |
styczeń 1999 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
5–6 października 1995 | |||
| Gatunek | ||||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
David Singleton (producent wykonawczy), Lisa Mattei, Robert Fripp (producent-konsultant) | |||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Deja VROOOM, stylizowane jako deja VROOOM – koncertowy album wideo King Crimson, wydany w styczniu 1999 roku nakładem Discipline Global Mobile jako DVD.
DVD Deja VROOOM zawiera materiał z koncertu King Crimson w Nakano Sun Plaza w Tokio, w Japonii, który miał miejsce 5 i 6 października 1995 roku. Nagrania ukazały się pierwotnie w 1996 roku w Japonii pod tytułem Live in Japan, w formacie VHS, z utworami w innej kolejności. Wykonane w trakcie koncertu utwory pochodzą z wydanego wcześniej albumu THRAK, uzupełnione utworami z lat 80. Podobnie jak album, koncert został zrealizowany w sześcioosobowym składzie: Adrian Belew, Bill Bruford, Tony Levin, Robert Fripp, Trey Gunn, Pat Mastelotto. Do wydawnictwa dołączono 20-stronicową książeczkę oraz jako bonus: „In the Court of King Crimson” (zawierający komentarze, ukryte filmy i pokaz slajdów) i „21st Century Schizoid Band” (w którym można było wybrać sekcję rytmiczną, wokalistę i instrumentalistę z różnych wcieleń King Crimson).
Lista i informacje według Discogs:
| 1. | Circular Improv | |
| 2. | Vrooom Vrooom | |
| 3. | Frame By Frame | |
| 4. | Dinosaur | |
| 5. | One Time | |
| 6. | Red | |
| 7. | B'Boom | |
| 8. | Thrak | |
| 9. | Matte Kudasai | |
| 10. | Three Of A Perfect Pair | |
| 11. | Vrooom | |
| 12. | Coda: Marine 475 | |
| 13. | Sex Sleep Eat Drink Dream | |
| 14. | Elephant Talk | |
| 15. | Indiscipline | |
| 16. | Talking Drum | |
| 17. | Larks' Tongues In Aspic (Part II) | |
| 18. | People | |
| 19. | Walking On Air | |
Wykorzystanie różnych możliwości DVD, takich jak wybór kąta kamery, materiałów archiwalnych i komentarzy z uwagi na życzenia odbiorcy wskazuje – zdaniem Tima Sheridana z magazynu AllMusic – na pomysłowy sposób użycia tego nośnika przez Frippa i jego kolegów. Autor określa wideo jako „wartościowy przykład tego, co można zrobić z tym medium”.